Previous Verse
Next Verse

Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 24

Mārkaṇḍeya’s Request to See Māyā and the Vision of the Cosmic Deluge

महामरकतश्यामं श्रीमद्वदनपङ्कजम् । कम्बुग्रीवं महोरस्कं सुनसं सुन्दरभ्रुवम् ॥ २२ ॥ श्वासैजदलकाभातं कम्बुश्रीकर्णदाडिमम् । विद्रुमाधरभासेषच्छोणायितसुधास्मितम् ॥ २३ ॥ पद्मगर्भारुणापाङ्गं हृद्यहासावलोकनम् । श्वासैजद्वलिसंविग्ननिम्ननाभिदलोदरम् ॥ २४ ॥ चार्वङ्गुलिभ्यां पाणिभ्यामुन्नीय चरणाम्बुजम् । मुखे निधाय विप्रेन्द्रो धयन्तं वीक्ष्य विस्मित: ॥ २५ ॥

mahā-marakata-śyāmaṁ śrīmad-vadana-paṅkajam kambu-grīvaṁ mahoraskaṁ su-nasaṁ sundara-bhruvam

Ang sanggol ay bughaw-itim na gaya ng dalisay na esmeralda; ang mukha niyang parang lotus ay nagniningning sa kagandahan, at ang leeg ay may guhit na tila sa kabibe. Malapad ang dibdib, maganda ang ilong, marikit ang kilay; ang mga tainga’y tulad ng bulaklak ng granada at may mga tiklop na parang ikid ng kabibe. Mapula ang sulok ng mga mata na gaya ng pusod ng lotus; ang ningning ng mga labing parang korales ay bahagyang nagpapapula sa matamis na ngiting tila nektar. Sa bawat hinga, nanginginig ang buhok, at ang mga tiklop sa tiyan na tulad ng dahon ng balete ay gumagalaw sa paligid ng malalim na pusod. Namangha ang dakilang brahmana nang makita niyang iniaangat ng sanggol ang sariling paang-lotus sa magagandang daliri, inilalagay ang daliri ng paa sa bibig, at sinisipsip ito.

पद्मगर्भारुणापाङ्गम्with lotus-core-reddish side-glances
पद्मगर्भारुणापाङ्गम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootपद्म + गर्भ + अरुण + अपाङ्ग (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; बहुपद-तत्पुरुषः—‘पद्मगर्भवत् अरुणः अपाङ्गः’ (side-glances reddish like the inside of a lotus)
हृद्यहासावलोकनम्whose glance is accompanied by a heart-stealing smile
हृद्यहासावलोकनम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootहृद्य + हास + अवलोकन (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; तत्पुरुषः—‘हृद्यः हासः यस्य अवलोकनम्’ (a look with charming smile)
श्वासैजद्वलिसंविग्ननिम्ननाभिदलोदरम्with a deep navel and belly-folds stirred by breathing
श्वासैजद्वलिसंविग्ननिम्ननाभिदलोदरम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootश्वास + एजत् + वलि + संविग्न + निम्न + नाभि + दल + उदर (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; बहुपद-तत्पुरुषः—‘श्वासेन एजद्भिः वलिभिः संविग्नं निम्नं नाभिदलं यस्य उदरम्’ (belly with a deep navel-lotus, its folds moving with breath)

The young child was the Supreme Personality of Godhead. According to Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura, Lord Kṛṣṇa wondered, “So many devotees are hankering for the nectar of My lotus feet. Therefore let Me personally experience that nectar.” Thus the Lord, playing like an ordinary baby, began to suck on His toes.

Ś
Śrī Kṛṣṇa
M
Mārkaṇḍeya Ṛṣi

FAQs

This verse models rūpa-dhyāna by describing Kṛṣṇa’s lotus-like reddish sidelong glance, heart-stealing smile, and deep navel—showing how contemplation of His divine features awakens devotion.

In this episode, Mārkaṇḍeya beholds the Supreme Lord appearing as an infant; the Lord’s enchanting glance, smile, and even the subtle movement of His breathing reveal a transcendental beauty that overwhelms the sage with wonder.

Use it as a guided meditation: slowly visualize Kṛṣṇa’s compassionate glance and gentle smile, and let the mind rest there—replacing anxiety with remembrance (smaraṇa) and steadiness in bhakti.