Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 7
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Tested by Indra and Blessed by Nara-Nārāyaṇa
प्राप्तद्विजातिसंस्कारो मार्कण्डेय: पितु: क्रमात् । छन्दांस्यधीत्य धर्मेण तप:स्वाध्यायसंयुत: ॥ ७ ॥ बृहद्व्रतधर: शान्तो जटिलो वल्कलाम्बर: । बिभ्रत् कमण्डलुं दण्डमुपवीतं समेखलम् ॥ ८ ॥ कृष्णाजिनं साक्षसूत्रं कुशांश्च नियमर्द्धये । अग्न्यर्कगुरुविप्रात्मस्वर्चयन् सन्ध्ययोर्हरिम् ॥ ९ ॥ सायं प्रात: स गुरवे भैक्ष्यमाहृत्य वाग्यत: । बुभुजे गुर्वनुज्ञात: सकृन्नो चेदुपोषित: ॥ १० ॥ एवं तप:स्वाध्यायपरो वर्षाणामयुतायुतम् । आराधयन् हृषीकेशं जिग्ये मृत्युं सुदुर्जयम् ॥ ११ ॥
prāpta-dvijāti-saṁskāro mārkaṇḍeyaḥ pituḥ kramāt chandāṁsy adhītya dharmeṇa tapaḥ-svādhyāya-saṁyutaḥ
Matapos siyang dalisayin ng ama sa pamamagitan ng mga itinakdang ritwal na humahantong sa pagsisimula bilang dvija, pinag-aralan ni Mārkaṇḍeya ang mga himno ng Veda at mahigpit na sinunod ang mga alituntunin. Umunlad siya sa pag-aayuno at sa svādhyāya, at nanatiling brahmacārī sa buong buhay. Payapa ang anyo, may jata ang buhok at kasuotang balat ng punò, dala niya ang kamandalu, tungkod, sagradong sinulid, at sinturong brahmacārī; gayundin ang itim na balat ng usa, mala ng butong-lotus, at mga bigkis ng kuśa upang palakasin ang disiplina. Sa mga banal na sandhyā ng araw, palagi niyang sinasamba si Hari, ang Kataas-taasang Persona ng Diyos, sa limang anyo: ang apoy ng yajña, ang araw, ang gurong espirituwal, ang mga brāhmaṇa, at ang Paramātmā sa puso. Umaga at gabi siya’y namamalimos; pagbalik, inihahandog niya ang lahat ng nakalap sa kanyang guro. Kapag inanyayahan lamang ng guro, tahimik siyang kumakain ng isang beses sa isang araw; kung hindi, siya’y nag-aayuno. Sa gayong pagtalima sa tapa at pag-aaral ng Veda, sinamba ni Mārkaṇḍeya Ṛṣi si Hṛṣīkeśa, ang Panginoon ng mga pandama, sa di-mabilang na milyun-milyong taon, at sa paraang ito’y napagtagumpayan niya ang kamatayang mahirap daigin.