Adhyaya 13
Dvadasha SkandhaAdhyaya 1323 Verses

Adhyaya 13

Bhāgavatam Mahimā — The Glory, Measure, Transmission, and Gift of Śrīmad-Bhāgavatam

Sinimulan ni Sūta Gosvāmī ang kabanata sa maṅgalācaraṇa—pagpupugay at pagyukod sa Kataas-taasang Panginoon na pinupuri ng mga Veda at natatanto ng ganap na yogī—at saka inanyayahan ang anyong Kūrma (pagkakatawang-tao bilang pagong) bilang sandigan ng sansinukob at tagapagtanggol. Mula sa pananaw ng wakas ng panahon, lumipat siya sa pormal na pagbubuod: binanggit ang bilang ng mga taludtod ng mga Purāṇa at itinakda ang natatanging katayuan ng Śrīmad-Bhāgavatam sa loob ng 400,000 taludtod na Purāṇiko. Isinalaysay niya ang unang paghahayag nito kay Brahmā at tinukoy ang ubod na layon: pagtalikod sa makamundo sa pamamagitan ng banal na salaysay, ang diwa ng Vedānta, at tanging bhakti sa Di-dalawang Ganap na Katotohanan na nakikilala bilang Bhagavān Hari. Itinatakda rin ng kabanata ang ritwal na dāna (handog) ng Bhāgavatam—paglalagay nito sa gintong trono sa Bhādra Pūrṇimā—at ipinahahayag ang kataas-taasan nito sa mga Purāṇa, tulad ng Gaṅgā sa mga ilog at Kāśī sa mga tīrtha. Nagtatapos ito sa pag-alaala sa paramparā (Brahmā–Nārada–Vyāsa–Śuka–Parīkṣit) at mga panalangin para sa dalisay na bhakti, na nag-uugnay sa huling diwa ng naunang canto sa pangwakas na pagpapala: kalayaan sa pamamagitan ng tapat na pakikinig at pag-awit ng kaluwalhatian ng Panginoon.

Shlokas

Verse 1

सूत उवाच यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुत: स्तुन्वन्ति दिव्यै: स्तवै- र्वेदै: साङ्गपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगा: । ध्यानावस्थिततद्गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनो यस्यान्तं न विदु: सुरासुरगणा देवाय तस्मै नम: ॥ १ ॥

Sinabi ni Sūta: Sa Kanya na pinupuri nina Brahmā, Varuṇa, Indra, Rudra at ng mga Marut sa pamamagitan ng mga banal na himno; na inaawit ng mga tagapag-awit ng Sāma Veda kasama ng mga Veda, mga sangay nito, pada-krama at mga Upaniṣad; na nakikita ng mga ganap na yogī sa loob ng isipan kapag nakalubog sa samādhi at ang diwa’y nakatuon sa Kanya; at na ang hangganan ay di matutuklasan ng mga deva o asura—sa Kataas-taasang Panginoon na iyon ako’y yumuyuko.

Verse 2

पृष्ठे भ्राम्यदमन्दमन्दरगिरिग्रावाग्रकण्डूयना- न्निद्रालो: कमठाकृतेर्भगवत: श्वासानिला: पान्तु व: । यत्संस्कारकलानुवर्तनवशाद् वेलानिभेनाम्भसां यातायातमतन्द्रितं जलनिधेर्नाद्यापि विश्राम्यति ॥ २ ॥

Nang magpakita ang Kataas-taasang Panginoon bilang Kūrma (pagong), ang Kanyang likod ay nakamot ng matutulis na batong nasa dambuhalang Bundok Mandara na umiikot, at dahil sa pagkakamot na iyon ay tila inantok ang Panginoon. Nawa’y ingatan kayo ng mga hanging dulot ng Kanyang paghinga sa gayong antok na kalagayan. Mula noon hanggang ngayon, ang pagtaas at pagbaba ng dagat ay ginagaya ang Kanyang paglanghap at pagbuga, walang humpay na pagpasok at paglabas.

Verse 3

पुराणसङ्ख्यासम्भूतिमस्य वाच्यप्रयोजने । दानं दानस्य माहात्म्यं पाठादेश्च निबोधत ॥ ३ ॥

Ngayon pakinggan ang buod ng bilang ng mga taludtod ng bawat Purāṇa. Pagkatapos ay pakinggan ang pangunahing paksa at layunin ng Bhāgavata Purāṇa na ito, ang wastong paraan ng pagbibigay nito bilang handog, ang kaluwalhatian ng gayong pagbibigay, at sa huli ang kaluwalhatian ng pakikinig at pagbigkas/pag-awit ng akdang ito.

Verse 4

ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥

Ang Brahma Purāṇa ay may sampung libong taludtod, ang Padma Purāṇa ay may limampu’t limang libo; ang Śrī Viṣṇu Purāṇa ay may dalawampu’t tatlong libo, ang Śiva Purāṇa ay may dalawampu’t apat na libo; at ang Śrīmad-Bhāgavatam ay may labingwalong libo. Ang Nārada Purāṇa ay may dalawampu’t limang libo, ang Mārkaṇḍeya Purāṇa ay may siyam na libo, ang Agni (Vāhni) Purāṇa ay may labinlimang libo apat na raan; ang Bhaviṣya Purāṇa ay may labing-apat na libo limang daan, ang Brahma-vaivarta Purāṇa ay may labingwalong libo, at ang Liṅga Purāṇa ay may labing-isang libo. Ang Varāha Purāṇa ay may dalawampu’t apat na libo, ang Skanda Purāṇa ay may walumpu’t isang libo isang daan, ang Vāmana Purāṇa ay may sampung libo; ang Kūrma Purāṇa ay may labimpitong libo, ang Matsya Purāṇa ay may labing-apat na libo, ang Garuḍa (Sauparṇa) Purāṇa ay may labinsiyam na libo, at ang Brahmāṇḍa Purāṇa ay may labindalawang libong taludtod. Sa gayon, ang kabuuang bilang ng mga taludtod ng lahat ng Purāṇa ay apat na raang libo; at sa mga ito, labingwalong libo ay para sa maringal na Bhāgavatam.

Verse 5

ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥

Ang Brahma Purāṇa ay may 10,000 taludtod; ang Padma Purāṇa 55,000; ang Śrī Viṣṇu Purāṇa 23,000; ang Śiva Purāṇa 24,000; at ang Śrīmad-Bhāgavatam 18,000. Ang Nārada Purāṇa ay 25,000; ang Mārkaṇḍeya 9,000; ang Agni 15,400; ang Bhaviṣya 14,500; ang Brahma-vaivarta 18,000; at ang Liṅga 11,000. Ang Varāha 24,000; ang Skanda 81,100; ang Vāmana 10,000; ang Kūrma 17,000; ang Matsya 14,000; ang Garuḍa 19,000; at ang Brahmāṇḍa 12,000. Kaya ang kabuuang bilang ng mga taludtod sa lahat ng Purāṇa ay 400,000; at sa mga iyon, 18,000 ay nauukol sa marikit at banal na Bhāgavatam.

Verse 6

ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥

Ang Brahma Purāṇa ay may 10,000 taludtod; ang Padma Purāṇa 55,000; ang Śrī Viṣṇu Purāṇa 23,000; ang Śiva Purāṇa 24,000; at ang Śrīmad-Bhāgavatam 18,000. Ang Nārada Purāṇa ay 25,000; ang Mārkaṇḍeya 9,000; ang Agni 15,400; ang Bhaviṣya 14,500; ang Brahma-vaivarta 18,000; at ang Liṅga 11,000. Ang Varāha 24,000; ang Skanda 81,100; ang Vāmana 10,000; ang Kūrma 17,000; ang Matsya 14,000; ang Garuḍa 19,000; at ang Brahmāṇḍa 12,000. Kaya ang kabuuang bilang ng mga taludtod sa lahat ng Purāṇa ay 400,000; at 18,000 sa mga ito ay para sa banal na Bhāgavatam.

Verse 7

ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥

Ang Brahma Purāṇa ay may 10,000 taludtod; ang Padma Purāṇa 55,000; ang Śrī Viṣṇu Purāṇa 23,000; ang Śiva Purāṇa 24,000; at ang Śrīmad-Bhāgavatam 18,000. Ang Nārada Purāṇa ay 25,000; ang Mārkaṇḍeya 9,000; ang Agni 15,400; ang Bhaviṣya 14,500; ang Brahma-vaivarta 18,000; at ang Liṅga 11,000. Ang Varāha 24,000; ang Skanda 81,100; ang Vāmana 10,000; ang Kūrma 17,000; ang Matsya 14,000; ang Garuḍa 19,000; at ang Brahmāṇḍa 12,000. Kaya ang lahat ng Purāṇa ay 400,000 taludtod; at 18,000 dito ay sa marikit na Bhāgavatam.

Verse 8

ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥

Ang Brahma Purāṇa ay may 10,000 taludtod; ang Padma Purāṇa 55,000; ang Śrī Viṣṇu Purāṇa 23,000; ang Śiva Purāṇa 24,000; at ang Śrīmad-Bhāgavatam 18,000. Ang Nārada Purāṇa ay 25,000; ang Mārkaṇḍeya 9,000; ang Agni 15,400; ang Bhaviṣya 14,500; ang Brahma-vaivarta 18,000; at ang Liṅga 11,000. Ang Varāha 24,000; ang Skanda 81,100; ang Vāmana 10,000; ang Kūrma 17,000; ang Matsya 14,000; ang Garuḍa 19,000; at ang Brahmāṇḍa 12,000. Sa gayon, 400,000 ang kabuuang taludtod ng mga Purāṇa; at 18,000 dito ay sa banal na Bhāgavatam.

Verse 9

ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥

Ang Brahma Purāṇa ay may 10,000 taludtod; ang Padma Purāṇa 55,000; ang Śrī Viṣṇu Purāṇa 23,000; ang Śiva Purāṇa 24,000; at ang Śrīmad-Bhāgavatam 18,000. Ang Nārada Purāṇa ay 25,000; ang Mārkaṇḍeya 9,000; ang Agni 15,400; ang Bhaviṣya 14,500; ang Brahma-vaivarta 18,000; at ang Liṅga 11,000. Ang Varāha 24,000; ang Skanda 81,100; ang Vāmana 10,000; ang Kūrma 17,000; ang Matsya 14,000; ang Garuḍa 19,000; at ang Brahmāṇḍa 12,000. Kaya ang kabuuan ng mga taludtod sa lahat ng Purāṇa ay 400,000; at 18,000 sa mga ito ay sa marikit na Śrīmad-Bhāgavatam.

Verse 10

इदं भगवता पूर्वं ब्रह्मणे नाभिपङ्कजे । स्थिताय भवभीताय कारुण्यात् सम्प्रकाशितम् ॥ १० ॥

Ang Śrīmad-Bhāgavatam na ito ay unang ipinahayag nang ganap ng Panginoon, sa Kanyang habag, kay Brahmā na nakaupo sa lotus na sumibol mula sa Kanyang pusod at nanginginig sa takot sa samsāra.

Verse 11

आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥

Mula simula hanggang wakas, ang Śrīmad-Bhāgavatam ay puspos ng mga salaysay na nagbubunsod ng vairāgya at ng mga nektar na kuwento ng mga transendental na līlā ni Śrī Hari, na nagbibigay ng kaluguran sa mga banal na bhakta at sa mga deva. Ito ang diwa ng buong Vedānta sapagkat ang paksa nito ay ang Ganap na Katotohanan—ang sukdulang realidad na walang ikalawa—na bagaman di-hiwalay sa ātman; at ang tanging layon nito ay ang ananyā bhakti-sevā sa Kataas-taasang Katotohanang iyon.

Verse 12

आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥

Mula simula hanggang wakas, ang Śrīmad-Bhāgavatam ay puspos ng mga salaysay na nagbubunsod ng vairāgya at ng mga nektar na kuwento ng mga transendental na līlā ni Śrī Hari, na nagbibigay ng kaluguran sa mga banal na bhakta at sa mga deva. Ito ang diwa ng buong Vedānta sapagkat ang paksa nito ay ang Ganap na Katotohanan—ang sukdulang realidad na walang ikalawa—na bagaman di-hiwalay sa ātman; at ang tanging layon nito ay ang ananyā bhakti-sevā sa Kataas-taasang Katotohanang iyon.

Verse 13

प्रौष्ठपद्यां पौर्णमास्यां हेमसिंहसमन्वितम् । ददाति यो भागवतं स याति परमां गतिम् ॥ १३ ॥

Ang sinumang sa araw ng kabilugan ng buwan sa Bhādra ay ilagay ang Śrīmad-Bhāgavatam sa gintong trono at ihandog bilang kaloob, siya’y makakamit ang pinakamataas na hantungan na transendental.

Verse 14

राजन्ते तावदन्यानि पुराणानि सतां गणे । यावद्भ‍ागवतं नैव श्रूयतेऽमृतसागरम् ॥ १४ ॥

Hangga’t hindi pa napakikinggan ang Śrīmad-Bhāgavatam na tulad ng dagat ng nektar, saka pa lamang nagmumukhang maningning sa kapulungan ng mga banal ang iba pang Purāṇa.

Verse 15

सर्ववेदान्तसारं हि श्रीभागवतमिष्यते । तद्रसामृततृप्तस्य नान्यत्र स्याद्रति: क्‍वचित् ॥ १५ ॥

Ang Śrīmad-Bhāgavatam ay ipinahahayag na diwa ng buong Vedānta. Ang sinumang nabusog sa nektar nitong lasa ay hindi na maaakit sa ibang aklat kailanman.

Verse 16

निम्नगानां यथा गङ्गा देवानामच्युतो यथा । वैष्णवानां यथा शम्भु: पुराणानामिदं तथा ॥ १६ ॥

Kung paanong sa mga ilog ay ang Gaṅgā ang pinakadakila, sa mga diyos ay si Acyuta ang pinakamataas, at sa mga Vaiṣṇava ay si Śambhu (Śiva) ang pinakadakila, gayon din sa mga Purāṇa, ang Śrīmad-Bhāgavatam ang pinakadakila.

Verse 17

क्षेत्राणां चैव सर्वेषां यथा काशी ह्यनुत्तमा । तथा पुराणव्रातानां श्रीमद्भ‍ागवतं द्विजा: ॥ १७ ॥

O mga brāhmaṇa, kung paanong ang Kāśī ay walang kapantay sa lahat ng banal na pook, gayon din ang Śrīmad-Bhāgavatam ang pinakamataas sa lahat ng Purāṇa.

Verse 18

श्रीमद्भ‍ागवतं पुराणममलं यद्वैष्णवानां प्रियं यस्मिन् पारमहंस्यमेकममलं ज्ञानं परं गीयते । तत्र ज्ञानविरागभक्तिसहितं नैष्कर्म्यमाविष्कृतं तच्छृण्वन् सुपठन् विचारणपरो भक्त्या विमुच्येन्नर: ॥ १८ ॥

Ang Śrīmad-Bhāgavatam ay ang dalisay at walang dungis na Purāṇa, pinakamamahal ng mga Vaiṣṇava; dito inaawit ang tanging dalisay at pinakamataas na kaalaman ng mga paramahaṁsa. Dito nahahayag ang naiskarmya kasama ng jñāna, vairāgya, at bhakti. Ang sinumang taimtim na nakikinig, wastong bumibigkas, at nagmumuni-muni nang may debosyon ay ganap na napapalaya.

Verse 19

कस्मै येन विभासितोऽयमतुलो ज्ञानप्रदीप: पुरा तद्रूपेण च नारदाय मुनये कृष्णाय तद्रूपिणा । योगीन्द्राय तदात्मनाथ भगवद्राताय कारुण्यत- स्तच्छुद्धं विमलं विशोकममृतं सत्यं परं धीमहि ॥ १९ ॥

Nagninilay ako sa Kataas-taasang Ganap na Katotohanan—dalisay, walang dungis, walang dalamhati, at walang kamatayan—na noong unang panahon ay personal na naghayag ng di-matatawarang tanglaw ng kaalaman kay Brahmā. Ipinasa ito ni Brahmā kay Nārada, ni Nārada kay Kṛṣṇa-dvaipāyana Vyāsa, ni Vyāsa sa dakilang yogī na si Śukadeva, at si Śukadeva, sa habag, ay nagsalaysay nito kay Bhagavadrāta (Mahārāja Parīkṣit).

Verse 20

नमस्तस्मै भगवते वासुदेवाय साक्षिणे । य इदं कृपया कस्मै व्याचचक्षे मुमुक्षवे ॥ २० ॥

Nagpupugay kami sa Kataas-taasang Bhagavān na si Vāsudeva, ang Saksi sa lahat, na sa habag ay nagpaliwanag ng banal na kaalamang ito kay Brahmā na naghahangad ng kaligtasan.

Verse 21

योगीन्द्राय नमस्तस्मै शुकाय ब्रह्मरूपिणे । संसारसर्पदष्टं यो विष्णुरातममूमुचत् ॥ २१ ॥

Nagpupugay ako kay Śrī Śukadeva Gosvāmī, hari ng mga yogi at anyo ng Brahman, na nagligtas kay Viṣṇurāta (Parīkṣit) na nakagat ng ahas ng sansara.

Verse 22

भवे भवे यथा भक्ति: पादयोस्तव जायते । तथा कुरुष्व देवेश नाथस्त्वं नो यत: प्रभो ॥ २२ ॥

O Panginoon ng mga panginoon, O Prabhu! Ipagkaloob Mo na sa buhay-buhay ay sumibol ang bhakti sa Iyong mga paang-loto, sapagkat Ikaw ang aming Natha.

Verse 23

नामसङ्कीर्तनं यस्य सर्वपापप्रणाशनम् । प्रणामो दु:खशमनस्तं नमामि हरिं परम् ॥ २३ ॥

Nagpupugay ako sa Kataas-taasang Hari; ang sama-samang pag-awit ng Kanyang banal na mga pangalan ay sumisira sa lahat ng kasalanan, at ang pagyuko sa Kanya ay nagpapawi ng pagdurusa.

Frequently Asked Questions

The enumeration functions as a traditional pramāṇa-style framing: it situates Śrīmad-Bhāgavatam within the wider Purāṇic canon (400,000 verses total) and then highlights the Bhāgavatam’s distinct identity (18,000 verses) to underscore its unique authority, completeness, and supremacy as the Vedānta-sāra and amala-purāṇa.

The chapter states that from beginning to end the Bhāgavatam teaches renunciation through Hari-kathā and establishes the Absolute Truth as its subject—one without a second—culminating not in impersonal conclusion but in exclusive devotional service (kevalā-bhakti) to that Supreme Truth. Thus, Vedānta’s final import is presented as bhakti grounded in realized knowledge.

The chapter identifies Brahmā as the first recipient of the Bhāgavatam directly from the Supreme Lord. Brahmā spoke it to Nārada; Nārada to Kṛṣṇa-dvaipāyana Vyāsa; Vyāsa to Śukadeva Gosvāmī; and Śuka spoke it to Mahārāja Parīkṣit—establishing the authorized chain of revelation and teaching.

The text prescribes a specific dāna-vidhi: placing the Bhāgavatam on a golden throne and offering it as a gift on the full moon of Bhādra. The significance is twofold—honoring the Bhāgavatam as the living embodiment of sacred knowledge and cultivating bhakti through generosity—said to grant the supreme transcendental destination.

It is termed spotless (amala) because its teaching culminates in pure devotion free from ulterior motives (karma and mere jñāna) and because it reveals paramahaṁsa-knowledge: the integrated path of jñāna, vairāgya, and bhakti that liberates the sincere hearer through devoted śravaṇa and kīrtana.