Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 11
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
Nakita ni Śrī Mārkaṇḍeya na biglang nagpakita sa loob ng kanyang puso si Panginoong Śiva. Ang Kanyang ginintuang buhok na jata ay tila kidlat; Siya’y may tatlong mata, sampung bisig, at matayog na katawan na kumikislap na parang sumisikat na araw. Suot Niya ang balat ng tigre at tangan ang trisula, busog, mga palaso, espada, kalasag, rosaryo ng dasal, tambol na ḍamaru, bungo, at palakol. Namangha ang pantas, lumabas sa samādhi, at naisip: “Sino ito, at saan siya nagmula?”