Kali-yuga Dynasties and the Degradation of Kingship
एते भोक्ष्यन्ति पृथिवीं दशवर्षशतानि च । नवाधिकां च नवतिं मौला एकादश क्षितिम् ॥ २९ ॥ भोक्ष्यन्त्यब्दशतान्यङ्ग त्रीणि तै: संस्थिते तत: । किलकिलायां नृपतयो भूतनन्दोऽथ वङ्गिरि: ॥ ३० ॥ शिशुनन्दिश्च तद्भ्राता यशोनन्दि: प्रवीरक: । इत्येते वै वर्षशतं भविष्यन्त्यधिकानि षट् ॥ ३१ ॥
ete bhokṣyanti pṛthivīṁ daśa varṣa-śatāni ca navādhikāṁ ca navatiṁ maulā ekādaśa kṣitim
Ang mga haring Ābhīra, Gardabhī, at Kaṅka ay maghahari at magtatamasa sa daigdig sa loob ng 1,099 taon; at ang labing-isang hari ng dinastiyang Maula ay mamumuno sa loob ng 300 taon. Pagkaraang sila’y maglaho, sa lungsod ng Kilakilā ay lilitaw ang isang angkan ng mga hari: Bhūtananda, Vaṅgiri, Śiśunandi, ang kapatid ni Śiśunandi na si Yaśonandi, at si Pravīraka. Ang mga haring ito ng Kilakilā ay maghahawak ng kapangyarihan sa kabuuang 106 taon.
In Canto 12, Chapter 1, Śukadeva describes successive Kali-yuga dynasties and foretells specific rulers and the approximate lengths of their reigns, including kings arising in Kilakilā.
He was answering Parīkṣit’s inquiries about the course of Kali-yuga—how society and leadership would unfold—so the king could understand the age’s decline and fix his mind on devotion to the Lord.
The verse encourages detachment from political change and historical cycles, and reminds one to invest faith in bhakti and spiritual practice rather than expecting lasting shelter from worldly rulers.