Kurukṣetra Pilgrimage: Sages Praise Kṛṣṇa; Vasudeva Inquires on Karma; Viṣṇu-yajña Performed
बन्धून् सदारान् ससुतान् पारिबर्हेण भूयसा । विदर्भकोशलकुरून् काशिकेकयसृञ्जयान् ॥ ५५ ॥ सदस्यर्त्विक्सुरगणान् नृभूतपितृचारणान् । श्रीनिकेतमनुज्ञाप्य शंसन्त: प्रययु: क्रतुम् ॥ ५६ ॥
bandhūn sa-dārān sa-sutān pāribarheṇa bhūyasā vidarbha-kośala-kurūn kāśi-kekaya-sṛñjayān
Sa masaganang mga handog, pinarangalan ni Vasudeva ang kanyang mga kamag-anak—kasama ang kanilang mga asawa at anak—gayundin ang mga maharlika ng Vidarbha, Kosala, Kuru, Kāśī, Kekaya, at Sṛñjaya; ang mga kasapi ng kapulungan, ang mga ṛtvik, ang mga deva na saksi, mga tao, mga nilalang na di-nakikita, mga ninuno, at mga Cāraṇa. Pagkaraan, matapos humingi ng pahintulot kay Bhagavān Kṛṣṇa, kanlungan ni Śrī, umalis ang lahat ng panauhin habang inaawit ang kadakilaan ng yajña ni Vasudeva.
This verse highlights dharmic hospitality—honoring relatives and visiting kings with abundant gifts and provisions, showing respect and goodwill in sacred gatherings.
Because Kurukṣetra had become a major sacred assembly where many royal lineages and regions gathered, and the narrative emphasizes the broad, pan-Indian fellowship around Kṛṣṇa’s presence.
Practice respectful generosity—welcome family and guests, share resources according to capacity, and maintain harmonious relationships, especially during spiritual or family gatherings.