Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 14
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीसत्योवाच सप्तोक्षणोऽतिबलवीर्यसुतीक्ष्णशृङ्गान् पित्रा कृतान् क्षितिपवीर्यपरीक्षणाय । तान् वीरदुर्मदहनस्तरसा निगृह्य क्रीडन् बबन्ध ह यथा शिशवोऽजतोकान् ॥ १३ ॥ य इत्थं वीर्यशुल्कां मां दासीभिश्चतुरङ्गिणीम् । पथि निर्जित्य राजन्यान् निन्ये तद्दास्यमस्तु मे ॥ १४ ॥
śrī-satyovāca saptokṣaṇo ’ti-bala-vīrya-su-tīkṣṇa-śṛṅgān pitrā kṛtān kṣitipa-vīrya-parīkṣaṇāya tān vīra-durmada-hanas tarasā nigṛhya krīḍan babandha ha yathā śiśavo ’ja-tokān
Sinabi ni Śrī Satyā: Inihanda ng aking ama ang pitong dambuhalang toro na napakalakas at may matutulis na sungay upang subukin ang tapang ng mga haring nagnanais magpakasal sa akin. Ngunit si Panginoong Śrī Kṛṣṇa, tagapagpuksa ng pagmamataas ng mga bayani, ay madaling nagpasuko sa kanila at itinali na parang mga batang naglalarong nagtatalì ng mga biik ng kambing. Sa gayon, nakuha Niya ako sa “halagang” Kanyang kabayanihan; at sa daan, tinalo Niya ang mga haring humadlang at dinala ako kasama ang mga aliping babae at ang hukbong may apat na sangay. Nawa’y pagkalooban ako ng biyayang makapaglingkod sa Panginoong iyon.
FAQs
In Canto 10, Kṛṣṇa accepts Satyā (Nagnajitī) by subduing seven extremely powerful bulls arranged by her father to test the strength of would-be grooms.
She highlights Kṛṣṇa’s effortless supremacy—what was impossible for proud kings became, for Him, a playful act done with ease.
Worldly power often breeds arrogance, but true greatness is mastery without ego—devotees remember that the Lord can humble pride and make the impossible effortless.