Shloka 32
Kṛṣṇa Kills Dantavakra; Balarāma’s Pilgrimage and the Slaying of Romaharṣaṇa
अजानतैवाचरितस्त्वया ब्रह्मवधो यथा । योगेश्वरस्य भवतो नाम्नायोऽपि नियामक: ॥ ३१ ॥ यद्येतद् ब्रह्महत्याया: पावनं लोकपावन । चरिष्यति भवाँल्लोकसङ्ग्रहोऽनन्यचोदित: ॥ ३२ ॥
ajānataivācaritas tvayā brahma-vadho yathā yogeśvarasya bhavato nāmnāyo ’pi niyāmakaḥ
Hindi mo sinasadyang napatay ang isang brāhmaṇa. Siyempre, kahit ang mga utos ng mga banal na kasulatan ay hindi maaaring magdikta sa Iyo, ang Panginoon ng lahat ng kapangyarihang mistiko. Ngunit kung sa pamamagitan ng Iyong sariling malayang kalooban ay isasagawa Mo pa rin ang itinakdang pagdadalisay para sa pagpatay na ito sa isang brāhmaṇa, O tagapaglinis ng buong mundo, ang mga tao sa pangkalahatan ay makikinabang nang malaki sa Iyong halimbawa.
FAQs
This verse states that Kṛṣṇa is Yogēśvara, and even Vedic injunctions are under His control—so His actions are never bound by ordinary karmic law, even if they resemble it outwardly.
In the narrative context, Arjuna addresses the appearance of a grave act—killing connected with brāhmaṇa status—affirming that although it may look like brahmahatyā, Kṛṣṇa remains the supreme controller who regulates dharma itself.
Do not imitate divine prerogatives; instead, respect dharma and scriptural guidance, while understanding that God’s actions operate on a transcendental level beyond ordinary moral accounting.