Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 25
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
अथर्त्विजो महाशीला: सदस्या ब्रह्मवादिन: । ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रा राजानो ये समागता: ॥ २५ ॥ देवर्षिपितृभूतानि लोकपाला: सहानुगा: । पूजितास्तमनुज्ञाप्य स्वधामानि ययुर्नृप ॥ २६ ॥
athartvijo mahā-śīlāḥ sadasyā brahma-vādinaḥ brahma-kṣatriya-viṭ-śudrā- rājāno ye samāgatāḥ
Pagkaraan, ang mga pari na may dakilang asal, ang mga saksi ng yajña na mga tagapagsalita ng Veda, ang mga haring inanyayahan, pati mga brāhmaṇa, kṣatriya, vaiśya, śūdra, mga deva, mga ṛṣi, mga ninuno, mga nilalang na di-nakikita, at ang mga tagapangalaga ng mga daigdig kasama ang kanilang mga tagasunod—lahat, matapos sambahin ni Haring Yudhiṣṭhira, ay humingi ng pahintulot at umalis, O Hari, tungo sa kani-kanilang tahanan.
FAQs
This verse states that the officiating priests, learned assembly members, and kings from all social orders (brāhmaṇa, kṣatriya, vaiśya, and śūdra) had assembled for the ceremony.
It highlights that major dharmic events like the Rājasūya drew qualified participants across the varṇas, with brāhmaṇas and Vedic scholars guiding the proceedings.
Sacred service thrives when people of varied roles unite respectfully—guided by genuine wisdom and good character—around a common devotional purpose.