Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 21
Rājasūya: Agrapūjā for Kṛṣṇa and the Slaying (and Liberation) of Śiśupāla
यदात्मकमिदं विश्वं क्रतवश्च यदात्मका: । अग्निराहुतयो मन्त्रा साङ्ख्यं योगश्च यत्पर: ॥ २० ॥ एक एवाद्वितीयोऽसावैतदात्म्यमिदं जगत् । आत्मनात्माश्रय: सभ्या: सृजत्यवति हन्त्यज: ॥ २१ ॥
yad-ātmakam idaṁ viśvaṁ kratavaś ca yad-ātmakāḥ agnir āhutayo mantrā sāṅkhyaṁ yogaś ca yat-paraḥ
Ang buong sansinukob na ito ay nakasalig sa Kanya; gayundin ang mga dakilang yajña, ang banal na apoy, mga handog at mga mantra. Ang Sāṅkhya at yoga ay kapwa tumutungo sa Kanya, ang iisang walang kapantay. O mga kasapi ng kapulungan, ang Panginoong di-isinilang na yaon, na sa Sarili lamang umaasa, sa Kanyang mga lakas ay lumilikha, nag-iingat, at lumilipol sa daigdig; kaya ang pag-iral ng sanlibutan ay nakasalalay sa Kanya lamang.
FAQs
It declares the Supreme Lord as the sole ultimate Reality—everything that exists depends on Him and is pervaded by Him, even while He remains the independent source.
Śukadeva Gosvāmī speaks this verse to Mahārāja Parīkṣit while narrating the events surrounding the Rājasūya and Śiśupāla’s end.
Seeing one divine source behind all events reduces anxiety and envy, strengthens devotion, and encourages steady dharma—acting responsibly while trusting the Lord’s governance.