Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 20
Rājasūya: Agrapūjā for Kṛṣṇa and the Slaying (and Liberation) of Śiśupāla
यदात्मकमिदं विश्वं क्रतवश्च यदात्मका: । अग्निराहुतयो मन्त्रा साङ्ख्यं योगश्च यत्पर: ॥ २० ॥ एक एवाद्वितीयोऽसावैतदात्म्यमिदं जगत् । आत्मनात्माश्रय: सभ्या: सृजत्यवति हन्त्यज: ॥ २१ ॥
yad-ātmakam idaṁ viśvaṁ kratavaś ca yad-ātmakāḥ agnir āhutayo mantrā sāṅkhyaṁ yogaś ca yat-paraḥ
Ang buong sansinukob na ito ay nakasalig sa Kanya; gayundin ang mga dakilang handog, ang banal na apoy, ang mga alay at mga mantra. Ang Sāṅkhya at yoga ay kapwa tumutungo sa Kanya, ang iisang walang kapantay. O mga kasapi ng kapulungan, ang Panginoong hindi isinilang na yaon, na sa Sarili lamang umaasa, ay sa Kanyang mga lakas lumilikha, nag-iingat, at lumilipol sa kosmos; kaya ang pag-iral ng daigdig ay nakasalalay sa Kanya lamang.
FAQs
This verse states that sacrifice, fire, offerings, and mantras all have Bhagavān (Śrī Kṛṣṇa) as their essence and final goal.
Though intending to insult Kṛṣṇa, Śiśupāla inadvertently voices a profound truth: Kṛṣṇa is the inner reality of the cosmos and the endpoint of all Vedic paths.
Whatever practice you follow—study, meditation, service, or ritual—aim it toward remembrance and devotion to God, rather than treating the practice as the final goal.