Uddhava’s Counsel: The Jarāsandha Resolution and Kṛṣṇa’s Arrival at Indraprastha
ऊचु: स्त्रिय: पथि निरीक्ष्य मुकुन्दपत्नी- स्तारा यथोडुपसहा: किमकार्यमूभि: । यच्चक्षुषां पुरुषमौलिरुदारहास- लीलावलोककलयोत्सवमातनोति ॥ ३५ ॥
ūcuḥ striyaḥ pathi nirīkṣya mukunda-patnīs tārā yathoḍupa-sahāḥ kim akāry amūbhiḥ yac cakṣuṣāṁ puruṣa-maulir udāra-hāsa līlāvaloka-kalayotsavam ātanoti
Nang makita sa daan ang mga asawa ni Mukunda na parang mga bituing kasama ng buwan, napasigaw ang mga babae: “Ano kaya ang nagawa ng mga ginang na ito upang ang Pinakamainam sa mga lalaki ay maghandog sa kanilang mga mata ng ligayang parang pista, sa pamamagitan ng Kanyang mapagbigay na ngiti at mapaglarong sulyap sa gilid?”
This verse praises Kṛṣṇa’s queens as radiant and extraordinary—likened to stars beside the moon—highlighting their spiritual fortune and prominence due to their intimate connection with Mukunda.
They see the queens’ beauty and splendor as naturally enhanced by Kṛṣṇa’s presence—just as stars appear especially glorious when accompanying the moon—emphasizing the queens’ association with the Supreme.
The verse encourages cultivating reverent, attentive darśana—seeing Kṛṣṇa (and His devotees) with devotion—so that spiritual beauty, humility, and remembrance replace mundane, distracted seeing.