Kṛṣṇa’s Daily Life in Dvārakā; the Captive Kings’ Appeal; Nārada Announces the Rājasūya
उपस्थायार्कमुद्यन्तं तर्पयित्वात्मन: कला: । देवानृषीन् पितॄन्वृद्धान्विप्रानभ्यर्च्य चात्मवान् ॥ ७ ॥ धेनूनां रुक्मशृङ्गीनां साध्वीनां मौक्तिकस्रजाम् । पयस्विनीनां गृष्टीनां सवत्सानां सुवाससाम् ॥ ८ ॥ ददौ रूप्यखुराग्राणां क्षौमाजिनतिलै: सह । अलङ्कृतेभ्यो विप्रेभ्यो बद्वं बद्वं दिने दिने ॥ ९ ॥
upasthāyārkam udyantaṁ tarpayitvātmanaḥ kalāḥ devān ṛṣīn pitṝn vṛddhān viprān abhyarcya cātmavān
Araw-araw, sinamba ng Panginoon ang sumisikat na araw at naghandog ng tarpaṇa sa mga deva, mga ṛṣi, at mga ninuno—na pawang mga pagpapalawak ng Kanyang sarili. Pagkaraan, ang Panginoong may pagpipigil-sa-sarili ay maingat na sumamba sa mga nakatatanda at sa mga brāhmaṇa. Sa mga brāhmaṇang maayos ang bihis, nagkaloob Siya ng mga kawan ng maamong at mapayapang baka na may sungay na binalutan ng ginto at kuwintas na perlas; nakadamit ng mainam na tela, ang unahang bahagi ng mga kuko ay binalutan ng pilak, sagana sa gatas, minsan pa lamang nanganak, at may kasamang mga guya. Araw-araw, nagbigay Siya ng maraming pangkat na tig-13,084 na baka sa mga pantas na brāhmaṇa, kasama ang telang linen, balat ng usa, at mga buto ng linga.
Śrīdhara Svāmī quotes several Vedic scriptures to show that in the context of Vedic ritual, a badva here refers to 13,084 cows. The words badvaṁ badvaṁ dine dine indicate that Lord Kṛṣṇa would give the learned brāhmaṇas many such groups of cows on a daily basis. Śrīdhara Svāmī further gives evidence that the usual practice for great saintly kings in previous ages was to give 107 such badva, or groups of 13,084 cows. Thus the total number of cows given in this sacrifice, known as Mañcāra, is 14 lakhs, or 1,400,000.
This verse shows Śrī Kṛṣṇa following a disciplined morning routine—worship, honoring devas, sages, forefathers, elders, and brāhmaṇas—teaching that dharma and gratitude are integral to ideal life.
Kṛṣṇa exemplified generosity and brāhmaṇa-sevā, giving richly adorned cows and supporting sacred culture, thereby modeling righteous kingship and devotional charity.
Keep a steady daily sādhana, show respect to elders and teachers, practice gratitude to ancestors, and give regular charity—especially to spiritual causes and those who uphold knowledge and virtue.