Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 12
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
tasya kāśī-patir mitraṁ pārṣṇi-grāho ’nvayān nṛpa akṣauhiṇībhis tisṛbhir apaśyat pauṇḍrakaṁ hariḥ
Ang kaibigan ni Paundraka, ang Hari ng Kashi, ay sumunod sa likuran, O Hari, na namumuno sa likurang bantay na may tatlong dibisyong akshauhini. Nakita ni Panginoong Krishna na dala ni Paundraka ang sariling insignia ng Panginoon, tulad ng kabibe, disko, espada at maso, at gayundin ang isang imitasyong busog na Sarnga at markang Srivatsa. Siya ay may suot na huwad na hiyas na Kaustubha, pinalamutian ng kuwintas ng mga bulaklak sa gubat at nakasuot ng pang-itaas at pang-ibabang kasuotan na pinong dilaw na seda. Ang kanyang watawat ay may imahe ni Garuda, at siya ay may suot na mahalagang korona at kumikinang na hikaw na hugis pating.
Śrīla Prabhupāda comments in Kṛṣṇa: “When the two kings came before Lord Kṛṣṇa to oppose Him, Kṛṣṇa saw Pauṇḍraka face to face for the first time.”