Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 6
Balarāma Visits Vraja: Consoling the Gopīs and Dragging the Yamunā
गोपवृद्धांश्च विधिवद् यविष्ठैरभिवन्दित: । यथावयो यथासख्यं यथासम्बन्धमात्मन: ॥ ४ ॥ समुपेत्याथ गोपालान् हास्यहस्तग्रहादिभि: । विश्रान्तं सुखमासीनं पप्रच्छु: पर्युपागता: ॥ ५ ॥ पृष्टाश्चानामयं स्वेषु प्रेमगद्गदया गिरा । कृष्णे कमलपत्राक्षे सन्न्यस्ताखिलराधस: ॥ ६ ॥
gopa-vṛddhāṁś ca vidhi-vad yaviṣṭhair abhivanditaḥ yathā-vayo yathā-sakhyaṁ yathā-sambandham ātmanaḥ
Nagbigay-galang si Panginoong Balarāma sa matatandang pastol nang ayon sa kaugalian, at ang mga nakababata’y bumati rin nang may paggalang. Ayon sa edad, antas ng pagkakaibigan, at ugnayang pampamilya, hinarap Niya ang bawat isa sa pamamagitan ng ngiti, pakikipagkamay, at iba pa. Pagkaraan ng pamamahinga, umupo ang Panginoon sa maginhawang upuan; nagtipon sa paligid ang mga pastol at, sa tinig na nanginginig sa pag-ibig, nagtanong tungkol sa kalagayan ng kanilang mga mahal sa Dvārakā, at si Balarāma naman ay nagtanong din tungkol sa kapakanan ng mga pastol—silang nag-alay ng lahat kay Kṛṣṇa na may matang gaya ng talulot ng lotus.
FAQs
This verse describes devotees whose voices become faltering and choked due to intense affection, showing that genuine bhakti naturally expresses itself through emotion-centered remembrance of Kṛṣṇa.
Because Kṛṣṇa is their very life and refuge; the verse states they entrusted all their ‘rādhas’—their means, efforts, and inner burdens—unto the lotus-eyed Lord.
Do your duties responsibly, but mentally offer outcomes and anxieties to Kṛṣṇa through prayer and remembrance—treating Him as the ultimate shelter while acting with sincerity.