Pūtanā-mokṣa — The Witch Pūtanā’s Attempt and Kṛṣṇa’s Deliverance
पृश्निगर्भस्तु ते बुद्धिमात्मानं भगवान् पर: । क्रीडन्तं पातु गोविन्द: शयानं पातु माधव: ॥ २५ ॥ व्रजन्तमव्याद्वैकुण्ठ आसीनं त्वां श्रिय: पति: । भुञ्जानं यज्ञभुक् पातु सर्वग्रहभयङ्कर: ॥ २६ ॥
pṛśnigarbhas tu te buddhim ātmānaṁ bhagavān paraḥ krīḍantaṁ pātu govindaḥ śayānaṁ pātu mādhavaḥ
Nawa’y pag-ingatan at talino mo’y ingatan ni Pṛśnigarbha, at ang iyong kaluluwa’y ingatan ng Kataas-taasang Bhagavān. Kapag naglalaro ka, nawa’y si Govinda ang magbantay; kapag natutulog ka, nawa’y si Mādhava ang mag-ingat. Kapag naglalakad ka, nawa’y si Vaikuṇṭha ang kumalinga; kapag nakaupo ka, nawa’y si Nārāyaṇa, ang asawa ni Śrī, ang magprotekta. Kapag tinatamasa mo ang buhay, nawa’y si Yajñabhuk—na kinatatakutan ng lahat ng masasamang planeta—ang laging mag-ingat sa iyo.
This verse prays that the Lord—terrifying to all harmful grahas and negative influences—protect Kṛṣṇa in every ordinary activity (walking, sitting, eating), showing that divine shelter is the ultimate protection.
In Vraja-līlā, Yaśodā and the gopīs lovingly see Kṛṣṇa as a vulnerable child, so they invoke His divine names as guardians—expressing intimate parental bhakti while the Supreme Lord plays as their son.
Offer your daily routines—going out, sitting to work, eating—as moments of remembrance, asking the Lord to guard your mind and senses from fear and negativity, and to keep your actions aligned with devotion.