Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 15
Pūtanā-mokṣa — The Witch Pūtanā’s Attempt and Kṛṣṇa’s Deliverance
ईषामात्रोग्रदंष्ट्रास्यं गिरिकन्दरनासिकम् । गण्डशैलस्तनं रौद्रं प्रकीर्णारुणमूर्धजम् ॥ १५ ॥ अन्धकूपगभीराक्षं पुलिनारोहभीषणम् । बद्धसेतुभुजोर्वङ्घ्रि शून्यतोयह्रदोदरम् ॥ १६ ॥ सन्तत्रसु: स्म तद्वीक्ष्य गोपा गोप्य: कलेवरम् । पूर्वं तु तन्नि:स्वनितभिन्नहृत्कर्णमस्तका: ॥ १७ ॥
īṣā-mātrogra-daṁṣṭrāsyaṁ giri-kandara-nāsikam gaṇḍa-śaila-stanaṁ raudraṁ prakīrṇāruṇa-mūrdhajam
Ang bibig ng Rākṣasī ay punô ng mga ngiping mabangis na tila dulo ng araro; ang butas ng ilong ay malalim na parang yungib sa bundok; at ang mga dibdib ay gaya ng malalaking batong gumuho mula sa burol. Ang nagkalat na buhok ay kulay tansong pula. Ang hukay ng mga mata ay parang malalim na balong madilim; ang nakatatakot na mga hita ay gaya ng pampang ng ilog; ang mga braso, binti at paa ay tila malalaking tulay; at ang tiyan ay parang tuyong lawa. Dahil sa kanyang sigaw, noon pa man ay nayanig na ang puso, tainga at ulo ng mga gopa at gopī; at nang makita nila ang mabagsik at kahanga-hangang katawan niya, lalo silang natakot.
FAQs
This verse portrays her corpse as gigantic and terrifying—cave-like nostrils, dreadful fangs, and hill-like features—emphasizing the enormity of the danger from which Kṛṣṇa protected Vraja.
Śukadeva Gosvāmī narrates these details to Mahārāja Parīkṣit while describing Kṛṣṇa’s childhood pastimes in Vṛndāvana.
Even when danger appears overwhelming, devotion and taking shelter of Kṛṣṇa bring protection; the verse highlights how fearsome threats can be neutralized by divine grace.