Jarāsandha’s Siege of Mathurā, Kṛṣṇa-Balarāma’s Victory, and the Founding of Dvārakā amid Kālayavana’s Threat
मुकुन्दोऽप्यक्षतबलो निस्तीर्णारिबलार्णव: । विकीर्यमाण: कुसुमैस्त्रीदशैरनुमोदित: ॥ ३५ ॥ माथुरैरुपसङ्गम्य विज्वरैर्मुदितात्मभि: । उपगीयमानविजय: सूतमागधवन्दिभि: ॥ ३६ ॥
mukundo ’py akṣata-balo nistīrṇāri-balārṇavaḥ vikīryamāṇaḥ kusumais trīdaśair anumoditaḥ
Tinawid ni Panginoong Mukunda ang “dagat” ng hukbo ng kaaway habang buo at di-napinsala ang sarili Niyang lakas. Binati Siya ng mga nilalang sa langit na nagbuhos ng mga bulaklak. Ang mga taga-Mathurā, napawi ang lagnat ng pangamba at punô ng galak, ay lumabas upang salubungin Siya, habang ang mga makatang mang-aawit, tagapagbalita, at tagapuri ay umaawit ng Kanyang tagumpay.
Because Kṛṣṇa’s triumph over overwhelming hostile forces restores dharma; the devas express approval and joy by raining flowers and offering praise.
Mukunda refers to the Lord who grants liberation (mukti) and bliss; here it highlights that the Supreme Lord remains undefeated and fully powerful.
It suggests meeting life’s obstacles with steadiness and faith—seeing challenges as surmountable when one takes shelter of the Lord and acts righteously.