Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
Nakita ni Akrūra sa Vraja sina Śrī Kṛṣṇa at Balarāma habang papunta sila upang gatasan ang mga baka. Si Kṛṣṇa ay may dilaw na kasuotan, si Balarāma ay may bughaw; ang kanilang mga mata ay tulad ng mga lotus sa taglagas. Sila’y dalawang makapangyarihang kabataang may malalaking bisig, tahanan ni Śrī (Lakṣmī)—ang isa’y maitim na bughaw, ang isa’y maputi; may marikit na mukha, pinakamaganda sa lahat, at lumalakad na parang batang elepante. Sa mahabaging ngiting sulyap, pinapaganda nila ang pastulan sa mga bakas ng kanilang paa na may tanda ng watawat, vajra, panggabay sa elepante, at lotus. Ang dalawang Panginoon ay may kuwintas na hiyas at mga garlandang bulaklak, pinahiran ng banal na pabango, bagong paligo, at nakasuot ng malinis na damit. Sila ang sinaunang Kataas-taasang Persona, sanhi at panginoon ng mga daigdig, na bumaba para sa kapakanan ng lupa bilang Keśava at Balarāma. O Haring Parīkṣit, sa kanilang liwanag ay napawi ang dilim sa lahat ng dako, na wari’y dalawang bundok na esmeralda at pilak na pinalamutian ng ginto.