The Appearance of Lord Viṣṇu (Kṛṣṇa) and the Divine Exchange with Yoga-māyā
मुमुचुर्मुनयो देवा: सुमनांसि मुदान्विता: । मन्दं मन्दं जलधरा जगर्जुरनुसागरम् ॥ ७ ॥ निशीथे तमउद्भूते जायमाने जनार्दने । देवक्यां देवरूपिण्यां विष्णु: सर्वगुहाशय: । आविरासीद् यथा प्राच्यां दिशीन्दुरिव पुष्कल: ॥ ८ ॥
mumucur munayo devāḥ sumanāṁsi mudānvitāḥ mandaṁ mandaṁ jaladharā jagarjur anusāgaram
Ang mga diyos at dakilang mga muni ay nagbuhos ng mga bulaklak sa kagalakan, at ang mga ulap ay nagtipon at marahang kumulog na parang alon ng dagat. Sa siksik na dilim ng hatinggabi, nang si Janārdana ay nag-aanyong-tao, si Viṣṇu na nananahan sa kaibuturan ng puso ng lahat ay lumitaw mula sa puso ni Devakī na may banal na kalikasan, gaya ng kabilugang buwan na sumisikat sa silangan.
As stated in the Brahma-saṁhitā (5.37) :
This verse describes devas and sages joyfully showering flowers, while clouds gently thunder—natural and celestial signs celebrating the Lord’s appearance.
Flower showers signify divine approval and worship—devas recognize Krishna as the Supreme Lord and celebrate His descent to protect dharma.
Cultivate gratitude and reverence for the Lord’s presence—celebrate divine remembrance (japa, kirtan, festivals) with a joyful, worshipful heart.