Kāliya-damana: Kṛṣṇa Subdues the Serpent and Purifies the Yamunā
दिव्याम्बरस्रङ्मणिभि: परार्ध्यैरपि भूषणै: । दिव्यगन्धानुलेपैश्च महत्योत्पलमालया ॥ ६५ ॥ पूजयित्वा जगन्नाथं प्रसाद्य गरुडध्वजम् । तत: प्रीतोऽभ्यनुज्ञात: परिक्रम्याभिवन्द्य तम् ॥ ६६ ॥ सकलत्रसुहृत्पुत्रो द्वीपमब्धेर्जगाम ह । तदैव सामृतजला यमुना निर्विषाभवत् । अनुग्रहाद् भगवत: क्रीडामानुषरूपिण: ॥ ६७ ॥
divyāmbara-sraṅ-maṇibhiḥ parārdhyair api bhūṣaṇaiḥ divya-gandhānulepaiś ca mahatyotpala-mālayā
Sinamba ni Kāliya ang Panginoon ng sansinukob, ang Garuḍa-dhvaja, sa pag-aalay ng mariringal na kasuotan, mga kuwintas, hiyas at mahahalagang palamuti, mababangong pabango at banal na pahid, at isang malaking kuwintas ng bulaklak na lotus. Nang malugod ang Panginoon at bigyan siya ng pahintulot na umalis, umikot si Kāliya bilang paggalang at nagpatirapa, saka kasama ang mga asawa, kaibigan, at mga anak ay nagtungo sa kanyang pulo sa dagat. Pagkaalis niya, ang Yamunā ay agad na naging malinis, walang lason at hitik sa tubig na tila amṛta—sa awa ng Bhagavān na nagpakita ng anyong-tao upang isagawa ang Kanyang lila.
Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura has commented extensively on this verse. To explain the word maṇibhiḥ — “(Kāliya worshiped the Lord) with jewels” — the ācārya has quoted from the Śrī Rādhā-kṛṣṇa-gaṇoddeśa-dīpikā, by Rūpa Gosvāmī, as follows:
This verse lists offerings like divine garments, garlands, jewels, precious ornaments, fragrant ointments, and a large lotus garland used to worship the Lord.
Jagannātha—Śrī Kṛṣṇa, the Supreme Lord—who is present in the Kāliya pastime and receives worship after subduing the serpent.
Offer your best—cleanliness, beauty, fragrance, and sincerity—in simple forms (flowers, clean cloth, heartfelt prayer) as an attitude of honoring Kṛṣṇa.