Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 7
Paugaṇḍa Cowherding, Tālavana, the Slaying of Dhenukāsura, and Revival from Poisoned Yamunā Water
नृत्यन्त्यमी शिखिन ईड्य मुदा हरिण्य: कुर्वन्ति गोप्य इव ते प्रियमीक्षणेन । सूक्तैश्च कोकिलगणा गृहमागताय धन्या वनौकस इयान् हि सतां निसर्ग: ॥ ७ ॥
nṛtyanty amī śikhina īḍya mudā hariṇyaḥ kurvanti gopya iva te priyam īkṣaṇena sūktaiś ca kokila-gaṇā gṛham āgatāya dhanyā vanaukasa iyān hi satāṁ nisargaḥ
O karapat-dapat sambahin, ang mga paboreal na ito’y sumasayaw sa tuwa; ang mga usa’y nagpapasaya sa Iyo sa mapagmahal na tingin, gaya ng mga gopi; at ang mga kukuko’y nagbibigay-galang sa Iyo sa mga awit na tila mga sukta ng Veda para sa panauhing dumarating sa tahanan. Mapalad ang mga naninirahan sa gubat; sapagkat ganito ang likas na asal ng mga banal sa pagtanggap ng dakilang kaluluwa.
FAQs
This verse describes peacocks dancing, deer offering loving glances, and cuckoos singing sweetly—showing that even forest creatures naturally express devotion when Kṛṣṇa is present.
To highlight Kṛṣṇa’s all-attractive, spiritual presence in Vṛndāvana: the residents of the forest mirror the gopīs’ loving service, revealing devotion as the highest, spontaneous response to Him.
Cultivate a saintly disposition by offering a simple, joyful welcome to the Divine—through attentive remembrance, kind speech, and appreciative awareness—just as the forest-dwellers “serve” Kṛṣṇa naturally.