Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 39
The Fall of Purañjana and the Supersoul as the Eternal Friend
Purañjana-Upākhyāna Culmination
आस्ते स्थाणुरिवैकत्र दिव्यं वर्षशतं स्थिर: । वासुदेवे भगवति नान्यद्वेदोद्वहन् रतिम् ॥ ३९ ॥
āste sthāṇur ivaikatra divyaṁ varṣa-śataṁ sthiraḥ vāsudeve bhagavati nānyad vedodvahan ratim
Sa ganitong paraan, nanatili siya sa iisang lugar na di gumagalaw na parang haligi sa loob ng isang daang taon ayon sa bilang ng mga deva. Pagkaraan nito, sumibol sa kanya ang dalisay na pag-ibig-bhakti kay Bhagavān Vāsudeva, si Śrī Kṛṣṇa, at nanatili siyang matatag sa kalagayang iyon.
bahūnāṁ janmanām ante jñānavān māṁ prapadyate vāsudevaḥ sarvam iti sa mahātmā sudurlabhaḥ
FAQs
This verse describes single-pointed devotion: remaining steady and absorbed in Lord Vāsudeva alone, without interest in anything else.
To emphasize unwavering steadiness (sthira-bhāva) in devotion—firm absorption in God that does not waver with time or circumstance.
Practice consistent daily bhakti—japa, hearing Bhāgavatam, and remembrance—so that devotion becomes the primary inner attachment amid changing routines.