Raivata and Cākṣuṣa Manvantaras; Brahmā’s Prayers at Śvetadvīpa
Prelude to Samudra-manthana
श्रीशुक उवाच राजन्नुदितमेतत् ते हरे: कर्माघनाशनम् । गजेन्द्रमोक्षणं पुण्यं रैवतं त्वन्तरं शृणु ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca rājann uditam etat te hareḥ karmāgha-nāśanam gajendra-mokṣaṇaṁ puṇyaṁ raivataṁ tv antaraṁ śṛṇu
Nagpatuloy si Śukadeva Gosvāmī: O Hari, aking inilarawan sa iyo ang Gajendra-mokṣaṇa, isang lubhang banal na salaysay sa mga lila ni Hari na pumupuksa sa kasalanan. Sa pakikinig sa mga gawa ng Panginoon, nawawala ang lahat ng bunga ng kasalanan. Ngayon, pakinggan mo ang tungkol sa Manvantara ni Raivata Manu.
This verse states that Lord Hari’s deeds—especially Gajendra’s deliverance—are “aghā-nāśanam,” meaning they destroy sin when heard and remembered with faith.
Śukadeva concludes the narration of Gajendra’s liberation and then transitions the discourse to the next historical cycle (Manvantara), introducing Raivata’s period as the upcoming topic.
By regularly hearing and reflecting on Hari-kathā—such as Gajendra Mokṣa—one cultivates devotion and purification, replacing harmful habits with remembrance of the Lord’s saving grace.