अरन्ध्रव्यसनो वा ज्यायान्दुरारब्धकर्माणं भूयः क्षयव्ययाभ्यां योक्तुकामो दूष्यदण्डं प्रवासयितुकामो दूष्यदण्डमावाहयितुकामो वा पीडनीयमुच्छेदनीयं वा हीनेन व्यथयितुकामः संधिप्रधानो वा कल्याणबुद्धिर्हीनं लाभं प्रतिगृह्णीयात् ॥ कZ_०७.७.१३ ॥
arandhravyasano vā jyāyān durārabdhakarmāṇaṃ bhūyaḥ kṣayavyayābhyāṃ yoktukāmo dūṣyadaṇḍaṃ pravāsayitukāmo dūṣyadaṇḍam āvāhayitukāmo vā pīḍanīyam ucchedanīyaṃ vā hīnena vyathayitukāmaḥ saṃdhipradhāno vā kalyāṇabuddhir hīnaṃ lābhaṃ pratigṛhṇīyāt
Ang mas malakas na pinuno, na walang kahinaan at kapahamakan, ay maaaring tumanggap ng mas mababang pakinabang kapag nais niyang itali ang kalabang nagsimula ng isang mahirap na gawain sa higit pang pagkalugi at paggasta; o kapag nais niyang ipatapon ang tiwaling/kaaway na may hawak ng kapangyarihan (dūṣya-daṇḍa), o hilahin ang tiwaling elementong iyon papasok sa kanyang nasasakupan; o kapag nais niyang pahirapan ang target na dapat gipitin o lipulin sa pamamagitan ng maliit na konsesyon. Gayundin, ang taong inuuna ang paggawa ng kasunduan, kung may mabuting hangarin, ay maaaring tumanggap ng mas maliit na pakinabang.
It can function as a tool to increase the opponent’s long-run costs (attrition), enable exile/co-optation of dangerous actors, or soften a target for later pressure or removal.