वारुणयोगाग्निदाहेषु वा शरीरमन्यदाधाय शत्रुमभियुञ्जीत पुत्रो मे त्वया हतः इति ॥ कZ_०७.१७.६० ॥
vāruṇayogāgnidāheṣu vā śarīram anyad ādhāya śatrum abhiyuñjīta putro me tvayā hataḥ iti
O, sa panahon ng pagkalunod (sa pamamagitan ng kagamitang-tubig) o insidente ng sunog, matapos magpalit ng ibang bangkay/katawan (upang mapagkamalang kanya), dapat niyang harapin/atakihin ang kaaway, na nagsasabing: “Pinatay mo ang aking anak.”
It is a pretext narrative to justify confrontation and gain proximity—turning moral outrage into an access mechanism.