संहत्य दण्डं ब्रूयात्तुल्यवेतनोऽस्मि भवद्भिः सह भोग्यमिदं राज्यं मयाभिहितैः परोऽभिहन्तव्यः इति ॥ कZ_१०.३.२७ ॥
saṃhatya daṇḍaṃ brūyāt tulyavetano'smi bhavadbhiḥ saha bhogyam idaṃ rājyaṃ mayābhihitaiḥ paro'bhihantavyaḥ iti
Pagkatipon ng sandatahang lakas, dapat niyang kausapin sila: ‘Pareho ang aking bayad sa inyo; ang kahariang ito ay dapat nating pagsaluhan sa pagtamasa at pagtiyak ng seguridad. Sa aking utos, ang kaaway ay dapat pabagsakin.’
It frames the king as a co-stakeholder rather than a distant extractor, strengthening loyalty and willingness to bear risk by projecting distributive fairness and shared sacrifice.