तत्पञ्चविधं देयविसर्गो गृहीतानुवर्तनमात्तप्रतिदानं स्वद्रव्यदानमपूर्वं परस्वेषु स्वयं ग्राहदानं च ॥ कZ_०९.६.२४ ॥
tatpañcavidhaṃ deyavisargo gṛhītānuvartanam āttapratidānaṃ svadravyadānam apūrvaṃ parasveṣu svayaṃ grāhadānaṃ ca
Ang patakarang “pagbibigay” na iyon ay limang uri: (1) pagpapalabas/pamamahagi ng dapat ibigay; (2) pagpapanatili ng katapatan ng mga napanalunan na; (3) pagbabayad o pagsukli sa natanggap/nakuha (tugunang pagbabalik); (4) pagbibigay mula sa sariling yaman; at (5) pagbibigay ng di-pa-nangyayari—ibig sabihin, pag-aayos upang ang sarili ay makinabang mula sa yaman ng iba (pagbubuo ng mga paglilipat upang ang target ay “tumanggap” mula sa ikatlong panig habang ang estado ay nakakakuha ng panghihikayat/kapangyarihang pang-impluwensiya).
To standardize inducement as a controllable instrument: acquisition, retention, reciprocity, budgeted spending, and innovative/indirect transfers.
It shifts the apparent source of benefit to others (or to market actors), while the state orchestrates the outcome—reducing fiscal cost and increasing deniability/leverage.