लाभविघ्नाः कामः कोपः साध्वसं कारुण्यं ह्रीरनार्यभावो मानः सानुक्रोशता परलोकापेक्षा धार्मिकत्वमत्यागित्वं दैन्यमसूया हस्तगतावमानो दौरात्म्यमविश्वासो भयमप्रतीकारः शीतोष्णवर्षाणामाक्षम्यं मङ्गलतिथिनक्षत्रेष्टित्वमिति ॥ कZ_०९.४.२५ ॥
lābhavighnāḥ kāmaḥ kopaḥ sādhvasaṃ kāruṇyaṃ hrīr anāryabhāvo mānaḥ sānukrośatā paralokāpekṣā dhārmikatvam atyāgitvaṃ dainyam asūyā hastagatāvamāno daurātmyam aviśvāso bhayam apratīkāraḥ śītoṣṇavarṣāṇām ākṣamyaṃ maṅgalatithinakṣatreṣṭitvam iti.
Ang mga hadlang sa pakinabang ay: pagnanasa, galit, pagkamahiyain/duwag, maling awa, hiya, di-marangal na asal, pagmamataas, sobrang lambot/awa, pag-asang gantimpala sa kabilang-buhay, pagpapakitang-tao ng kabanalan, ayaw magbitiw (sa dapat gastusin), kaawa-awang kalagayan, inggit, kahihiyan kahit nakuha na ang pakay, kasamaan, kawalan ng tiwala, takot na walang panlaban, hindi pagtitiis sa lamig/init/ulan, at pagkahumaling sa mapalad na araw at mga bituin.
Because in administration, outcomes fail as often from the ruler/official’s internal weaknesses (impulse, fear, pride, misplaced pity) as from external constraints; governance requires psychological self-control as a policy tool.
An inability to spend, concede, or part with resources when strategy demands it—blocking investment, alliances, incentives, or timely concessions needed to secure larger gains.