शठो हि बाह्योऽभ्यन्तरमेवमुपजपति भर्तारं चेद्द् हत्वा मां प्रतिपादयिष्यति शत्रुवधो भूमिलाभश्च मे द्विविधो लाभो भविष्यति अथ वा शत्रुरेनमाहनिष्यतीति हतबन्धुपक्षस्तुल्यदोषदण्डेनोद्विग्नश्च मे भूयानकृत्यपक्षो भविष्यति तद्विधे वान्यस्मिन्नपि शङ्कितो भविष्यति अन्यमन्यं चास्य मुख्यमभित्यक्तशासनेन घातयिष्यामि इति ॥ कZ_०९.३.३८ ॥
śaṭho hi bāhyo 'bhyantaraṃ evam upajapati: bhartāraṃ ced hatvā māṃ pratipādayiṣyati, śatru-vadho bhūmi-lābhaś ca me dvividho lābho bhaviṣyati; atha vā śatrur enam āhaniṣyati iti, hata-bandhu-pakṣas tulya-doṣa-daṇḍenodvignaś ca me bhūyān akṛtya-pakṣo bhaviṣyati; tadvidhe vā anyasminn api śaṅkito bhaviṣyati; anyam-anyaṃ cāsya mukhyam abhityakta-śāsanena ghātayiṣyāmi iti.
Isang mapanlinlang na tagalabas ang lumalapit sa isang tagaloob na may mga pagtutuos na gaya nito: “Kung papatayin niya ang kanyang panginoon at iluluklok ako, doble ang pakinabang ko—napatay ang kaaway at nakamit ang lupain. O kung papatayin siya ng kaaway, mawawalan siya ng kanyang pangkat-kamag-anak at, dahil sa takot sa parusang kapantay ng kasalanan, mas magiging handa siyang gumawa ng mga labag sa batas sa panig ko. Sa iba pang katulad na kaso, magiging kahina-hinala rin siya sa ibang lugar. Kaya ipapapatay ko sa isa’t isa ang kanyang mga pangunahing kasamahan, sa pamamagitan ng pagsamantala sa mga pagkukulang sa disiplina at kontrol.”
A deceitful actor frames every outcome as profit and will readily engineer internal killings; therefore rulers must treat such proposals as high-risk subversion and anticipate induced factional violence.
He aims to trigger mutual elimination among key associates by exploiting lapses in discipline (abhityakta-śāsana), reducing organized resistance.