Adhyaya 208

Sinimulan ni Panginoong Agni ang isang maikli ngunit sistematikong balangkas para sa vrata at dāna, na inaayos ang mga pagtalima ayon sa mga panandang-panahon ng ritwal—tithi (araw sa kalendaryong lunar), vāra (araw ng linggo), nakṣatra (asterismo), saṅkrānti (pagpasok ng araw sa tanda ng zodiako), yoga, at mga pambihirang okasyon gaya ng eklipse at mga araw na Manv-ādi. Pagkaraan, itinatag niya ang iisang batayang teolohikal: kapwa ang “panahon” (kāla) at “sangkap/handog” (dravya) ay pinamumunuan ni Viṣṇu; at sina Sūrya, Īśa, Brahmā, at Lakṣmī ay inilalarawan bilang mga vibhūti ni Viṣṇu upang manatiling magkakaugnay ang sari-saring ritwal. Ibinibigay din ang sunod-sunod na pagsamba: āsana, pādya, arghya, madhuparka, ācamana, snāna, vastra, gandha, puṣpa, dhūpa, dīpa, naivedya; at ang pamantayang pormula ng pag-aalay ng dāna na binabanggit ang brāhmaṇa na tatanggap at ang gotra. Inililista ang mga hangarin ng nagkakaloob—pagpapawi ng kasalanan, kalusugan, lahi, tagumpay, yaman, hanggang sa saṃsāra-mukti. Nagtatapos sa phalaśruti na nangangakong bhukti at mukti sa palagiang bumabasa/nakikinig, at nagbababala na ang pagsamba kay Vāsudeva at kaugnay na anyo ay dapat sumunod sa iisang tuntunin, hindi halo-halong pamamaraan.