
Chapter 207: कौमुदव्रतं (Kaumuda-vrata)
Sa pagpapatuloy ng masusing talaan ng mga pagtalima sa Vrata-khaṇḍa, itinuturo ni Panginoong Agni ang Kaumuda-vrata bilang isang buwang disiplina ng mga Vaiṣṇava na isinasagawa sa maliwanag na kalahati ng buwan ng Āśvina. Itinatakda ng nagsasagawa ang layunin—paghahangad ng bhukti at mukti—sa pamamagitan ng mahigpit na pagkain (isang beses kumain sa isang araw at pag-aayuno sa Ekādaśī), tuluy-tuloy na japa ng pangalan ni Hari, at pagsamba sa Dvādaśī na nakasentro kay Viṣṇu. Binibigyang-diin ang kalinisan ng mga pandama at paggalang sa anyong-sagrado sa pamamagitan ng pagpapahid ng sandalwood, agaru, at saffron, at pag-aalay ng lotus at asul na lotus. Pinatitibay ang walang patid na debosyon sa pamamagitan ng ilawang langis na inaalagaan, pagpipigil sa pananalita, at mga handog na pagkain sa araw at gabi gaya ng pāyasa, āpūpa, at modaka. Nagpapasakop ang nagsasagawa sa mantra na “Oṃ namo Vāsudevāya,” humihingi ng kapatawaran, at tinatapos ang panlipunan-etikal na diwa ng vrata sa pagpapakain sa isang brāhmaṇa hanggang ituring na ‘nagising’ ang diyos sa ritwal. Nagtatapos ang kabanata sa pagpapatunay na ang isang buwang austeridad ay nagpapalawak ng natamong gantimpala (phala).
No shlokas available for this adhyaya yet.
It is prescribed for the bright fortnight (śukla-pakṣa) of Āśvina/Āśvayuja, with Ekādaśī fasting and Dvādaśī worship, sustained as a month-long observance.
Anointing Viṣṇu with sandalwood, agaru, and saffron; offering lotus/blue-lotus (or jasmine); maintaining an oil lamp; presenting naivedya such as pāyasa, āpūpa, and modaka; reciting “Oṃ namo Vāsudevāya”; seeking forgiveness; and feeding a brāhmaṇa as part of completion.