
Agastyārghyadāna-kathana (On the Giving of the Agastya Honor-Offering)
Itinatakda ni Panginoong Agni ang isang pagsamba na anyong vrata na nakasentro kay Agastya, na hayagang kinikilalang si Viṣṇu, kaya’t iniuugnay ang paggalang sa isang rishi sa Vaiṣṇava na kaligtasan—ang pag-abot kay Hari. May takdang panahon at hakbang ang ritwal: sa loob ng tatlong araw, bago sumikat ang araw, mag-aayuno ang nagsasagawa, sasamba, at mag-aalay ng arghya kay Agastya. Sa oras ng pradoṣa, inilalagay ang isang larawan na gawa sa mga bulaklak na kāśa sa isang palayok ng tubig (ghaṭa/kumbha), at sinusundan ng pagpupuyat sa gabi (prajāgara). Kinaumagahan, iniaalay ang arghya malapit sa imbakan ng tubig, kasabay ng mga papuring himno sa mga gawaing alamat ni Agastya (pagpapatuyo ng dagat; pagwasak kina Ātāpi–Vātāpi) at mga panalangin para sa biyaya at mapalad na kabilang-buhay. Inilalarawan din ang mga sangkap at ayos ng dāna: sandalwood, mga garland, insenso, tela, bigas/butil, prutas, ginto, at handog na palayok sa isang brāhmaṇa, pati pagpapakain at dakṣiṇā (baka, kasuotan, ginto). Binabanggit ang mga baryante ng pagbigkas ng mantra at ang tuntuning pangmadali: para sa kababaihan at Śūdra, isinasagawa ito nang walang mga mantrang Veda. Ang pangmatagalang pagtalima (pitong taon ng arghya) ay sinasabing nagdudulot ng ganap na kasaganaan—nagkakaanak ang baog at nagkakamit ng asawang maharlika ang dalaga.
No shlokas available for this adhyaya yet.
Fasting and worship precede the arghya; at pradoṣa a kāśa-flower image is placed in a ghaṭa/kumbha, followed by night vigil; in the morning the arghya is offered near water, then tyāga (grain, fruit, libation) and charitable gifts/feeding of brāhmaṇas conclude the rite.
Sandalwood, garlands, incense, cloth, rice/grains, fruits, gold (and in an expanded description: five gems, gold and silver, seven grains, curd, sandalwood), plus a pot-gift to a brāhmaṇa and dakṣiṇā including cow, garments, and gold.
The rite explicitly aims at attaining Hari through Agastya-worship (mukti-oriented devotion) while also promising dharma-anchored prosperity—health, fortune, desired boons, lineage, and marital success—thus integrating dharma, artha, kāma, and mokṣa.
It states that for women and Śūdras the rite is ‘non-Vedic,’ i.e., performed without Vedic mantras, indicating an inclusive procedural adaptation while preserving the devotional and charitable structure.
By giving the arghya for seven years, ‘all obtain everything’: a childless woman gains sons and good fortune, and a maiden gains a husband of royal birth; the arghya is also described in some readings as imperishable and mind-fulfilling.