Adhyaya 199

Ipinagpapatuloy ni Agni ang Vrata-khaṇḍa sa paglalahad ng mga panatang nagbubunga ng kapwa pagtamasa (bhukti) at kalayaan (mukti). Una, inilalarawan ang mga ṛtu-vrata na sumasaklaw sa apat na panahon, na binibigyang-diin ang pagsuporta sa homa sa pamamagitan ng pag-aalay ng mga patpat na panggatong, at pagtatapos sa dāna gaya ng “ghee-cow” at kaloob na palayok ng ghee, kasama ang disiplina ng pananahimik sa dapithapon. Pagkaraan ay idinaragdag ang iba pang anyo: pagsasanay na nakatuon kay Sarasvatī na may pagligo sa pañcāmṛta at pag-aalay ng baka sa katapusan ng taon; Ekādaśī naktāśī para kay Viṣṇu sa buwan ng Caitra na humahantong sa pag-abot sa tahanan ni Viṣṇu; at pagtalima para kay Śrī/Devī na may pagkain ng pāyasa at pag-aalay ng pares ng bakang pangyugo, kalakip ang tuntuning kumain lamang matapos ang handog sa mga Pitṛ at sa mga Deva. Itinatakda rin ang Saṅkrānti-vrata, na itinatampok ang pagpupuyat sa gabi bilang gawaing nagbubunga ng langit, at ang mga pagpapalakas sa takdang-panahon—amāvasyā-saṅkrānti, uttarāyaṇa, at viṣuva—na sinasamahan ng ritwal na pagligo gamit ang ghee na sukat na prastha at mga sangkap na tinimbang na 32 palas upang maalis ang kasalanan. Sa huli, inihaharap ang mga panata ng kababaihan para kina Umā–Maheśvara sa ika-3 at ika-8 tithi upang maging mapalad ang buhay may-asawa at maiwasan ang pagkakahiwalay, at nagtatapos sa pahayag ng bunga ng Sūrya-bhakti hinggil sa muling pagsilang ayon sa kasarian.