Adhyaya 197

Sinimulan ni Agni ang bagong bahagi ng pagtuturo tungkol sa mga panatang nakabatay sa araw (divasa-vratāni), na binubuksan sa Dhenu-vrata—panatang may kaugnayan sa pag-aalay at pagbibigay-donasyon na tumutukoy sa baka at sa wastong balangkas ng ritwal ng kaloob. Pagkaraan, inilalarawan ang payo-vrata (panata sa gatas) bilang masusing itinakdang pag-aayuno: ang isang araw ay nagbubunga ng “pinakamataas na kasaganaan,” at ang mas mahabang pagsasagawa ay inuugnay sa mahahalagang simbolikong handog, gaya ng gintong modelo ng punong tumutupad ng hiling o “gintong lupa” na sinusukat sa bigat na pala. Sumunod, ipinaliwanag ang trirātra-vrata (panatang tatlong gabi), na binibigyang-diin ang pana-panahong pag-uulit (tuwing kalahating buwan o buwanan), ang reguladong pagkain na eka-bhakta (isang kain), at ang malinaw na debosyon kay Janārdana/Viṣṇu; ang mga bunga ay mula sa yaman hanggang sa pag-akyat sa tahanan ni Hari, at minsan ay sinasabing nakapag-aangat pa ng angkan. Nakaugat ang ritwal sa mga tanda ng kalendaryo (maliwanag na kalahati ng Mārgaśīrṣa; Aṣṭamī/Dvādaśī), kabilang ang mantra-japa na “Oṃ namo Vāsudevāya,” pagpapakain sa mga brāhmaṇa, at mga handog na kasuotan, higaan, upuan, payong, sagradong sinulid, at sisidlan, kasama ang pormal na paghingi ng kapatawaran sa kakulangan ng ritwal. Ipinakikilala rin ang Kārttika-vrata bilang “bhukti-mukti-prada,” tagapagkaloob ng ginhawa at kalayaan. Nagtatapos ang kabanata sa mga kṛcchra na pagkamahigpit na tinatawag na Māhendra, Bhāskara, Śāntapana, na tinutukoy sa sunod-sunod na gatas/curd/pag-aayuno at sa mga kundisyon ng tithi at araw ng linggo—ipinapakita ang asetikong disiplina bilang isang nakabalangkas at layuning-dharmikong agham.