Adhyaya 192

Sinimulan ni Agni ang pagtuturo sa mga Caturdaśī-vrata, na tahasang inilalarawan ang pagtalima sa ika-14 na araw ng buwan bilang bhukti-mukti-pradāyaka—nagkakaloob ng kapakinabangan sa daigdig at ng kalayaan (mokṣa)—lalo na sa pagsamba kay Śiva na may pag-aayuno sa buwang Kārttika. Pagkaraan ay binilang ang iba’t ibang anyo ng Caturdaśī: (1) Śiva-Caturdaśī na nagbibigay ng mahabang buhay, yaman, at mga kaligayahan kapag sinunod ang tiyak na pagtutugma sa kalendaryo; (2) Phala-Caturdaśī (o ika-12/ika-14) na nakatuon sa pagkain ng prutas, pag-iwas sa alak, at pag-aalay ng prutas bilang kawanggawa; at (3) Ubhaya-Caturdaśī, pag-aayuno at pagsamba kay Śambhu sa ika-14 (at pati ika-8) sa kapwa maliwanag at madilim na kalahating-buwan, na nangangakong makakamit ang langit. May dagdag na tuntunin ng nakta (kain sa gabi lamang) sa Kṛṣṇa Aṣṭamī at Kṛṣṇa Caturdaśī para sa ligaya sa mundo at mabuting hantungan pagkamatay. Lumilipat ang kabanata sa detalye ng ritwal: pagligo sa Kārttika Kṛṣṇa Caturdaśī, pagsamba kay Indra gamit ang mga poste na hugis-dhvaja (bandila), at sa huli ang ritong Ananta sa Śukla Caturdaśī—pagsamba kay Hari bilang Ananta na may ayos ng darbha at sisidlang-tubig, pag-aalay ng pūpa mula sa harinang bigas (kalahati para sa brāhmaṇa), pagbigkas ng salaysay ni Hari sa tagpuan ng mga ilog, at pagtali ng binasbasang sinulid sa kamay o leeg para sa kasaganaan at kaligayahan.