Adhyaya 190

Itinuturo ni Panginoong Agni kay Rishi Vasiṣṭha ang Akhaṇḍa-dvādaśī bilang isang pagtalima na nagdudulot ng vrata-sampūrṇatā—ang pagiging “buo” ng mga panata at hindi napuputol. Ang nagsasagawa ay nag-aayuno sa maliwanag na Dvādaśī ng buwan ng Mārgaśīrṣa sa pagsamba kay Viṣṇu, matapos maligo sa tubig na pañcagavya at tumanggap ng panlinis na sangkap ayon sa ritwal. Mahalaga ang dāna: sa Dvādaśī, inihahandog sa isang brāhmaṇa ang isang sisidlang may sebada at bigas. Ibinibigay din ang balangkas ng panalangin: hinihiling ng deboto kay Viṣṇu na ayusin ang anumang kakulangan ng mga panatang naipon sa pitong kapanganakan, na inuugat sa metapisikong larawan na ang sansinukob ay “hindi napuputol” sa Puruṣottama. Pinalalawak pa ni Agni ito sa pana-panahong disiplina—buwanang pagtalima at Cāturmāsya—na may mga handog ayon sa buwan, gaya ng mga mangkok ng śaktu (inihaw na harinang sebada). Sa huli, binibigyang-diin ang wastong panahon mula Śrāvaṇa hanggang sa pagtatapos (pāraṇa) sa dulo ng Kārttika, nagbababala na ang pagkukulang ay maaaring umalingawngaw sa pitong kapanganakan; samantalang ang matagumpay na pagtalima ay nagdudulot ng mahabang buhay, kalusugan, kapalaran, paghahari, at mga kaligayahan.