Adhyaya 187

Sinimulan ni Panginoong Agni ang aral sa Ekādaśī-vrata kaagad matapos ang bahagi ng Daśamī-vrata, at inilarawan ang pag-aayuno bilang sinadyang “teknolohiyang” espirituwal na nagbubunga ng bhukti (kaginhawahang makamundo) at mukti (kalayaan). Nagsisimula ang disiplina sa Daśamī: kontroladong pagkain at mahigpit na pag-iwas sa karne at pakikipagtalik upang ihanda ang katawan at isip para sa Ekādaśī. Sa mismong Ekādaśī, ipinagbabawal ang pagkain sa kapwa maliwanag at madilim na kalahating-buwan, at binibigyang-diin ang mahahalagang pagsasanib sa kalendaryo: kapag nagsapaw ang Ekādaśī at Dvādaśī, sinasabing mas tumitindi ang presensya ni Hari, at nagiging mapagpasya ang oras ng pāraṇa (pagbasag ng ayuno). Itinatakda ng kabanata na maaaring magpāraṇa sa Trayodaśī sa ilalim ng tiyak na kundisyon ng bahagi ng tithi, na may gantimpalang katumbas ng sandaang Vedic na paghahandog, at nagbababala na ang Ekādaśī na nahalo sa Daśamī ay hindi dapat sundin (magdudulot ng masamang bunga). Ang vrata ay sinisimulan sa debosyonal na saṅkalpa, na humihingi ng kanlungan kay Acyuta na may matang-lotus. Itinatampok ang mapalad na pagsasama ng nakṣatra—Puṣya sa maliwanag na Ekādaśī, at Śravaṇa kasama ng Ekādaśī/Dvādaśī (Vijayā tithi)—at ang Phālguna-Puṣya Vijayā ay nangangakong “krores” na ulit na merit kapag iniwasan ang pulot at karne. Nagtatapos ang pagsunod sa Viṣṇu-pūjā bilang ganap na upakāra, na nagbibigay ng kasaganaan, supling, at dangal sa Viṣṇu-loka.