Adhyaya 260

Verse 1

इत्य् आगेनेये महापुराणे यजुर्विधानं नामोनषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ षष्ठ्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सामविधानं पुष्कर उवाच युजुर्विधानङ्कथितं वक्ष्ये साम्नां विधानकं संहितां वैष्णवीञ्जप्त्वा हुत्वा स्यात् सर्वकामभाक् शान्तातीयं गणं हुत्वा शान्तिमाप्नोति मानवः

Kaya nga, sa Agneya Mahāpurāṇa, natapos ang kabanatang tinatawag na “Yajur-vidhāna” (bilang ika-259 na kabanata). Ngayon ay nagsisimula ang ika-260 na kabanata: “Sāma-vidhāna.” Sinabi ni Puṣkara: “Naipaliwanag na ang pamamaraan ukol sa Yajur (Veda); ngayo’y ituturo ko ang pamamaraan para sa mga himnong Sāman. Kapag binigkas ang Vaiṣṇavī Saṃhitā at nagsagawa ng mga handog sa apoy (homa), nagiging tagatupad ng lahat ng ninanais. Sa paghahandog sa Śāntātīya-gaṇa, nakakamtan ng tao ang kapayapaan.”

Verse 2

संहिताञ्छान्दसीं साधु जप्त्वा प्रीणाति शङ्करं स्कन्दीं पैत्र्यां संहिताञ्च जप्त्वा स्यात्तु प्रसादवान् भैषज्यञ्च गणं हुत्वा सर्वान्रोगान् व्यापोहति त्रिसप्तीयं गणं हुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

.... } which is invalid. Also there is an extra object {

Verse 3

भागत इति क , ग , छ , ञ च प्रवादीशं सोपदितीति ख , छ च सर्वशान्तिकरन्तथेति घ , ञ च यत इन्द्र भजामहे हिंसादोषविनाशनं अवकीर्णी मुच्यते च अग्निस्तिग्मेति वै जपन् क्वचिन्नाप्नोति च भयं हुत्वा चैवाभयङ्गणं न क्वचिज्जायते राम गणं हुत्वा पराजितं

“(Ang mga baryanteng mantra ay:) ‘bhāgata’—sa mga resensiyong Ka, Ga, Cha at Ña; ‘pravādīśaṃ sopaditī’—sa mga resensiyong Kha at Cha; at ‘sarvaśāntikaraṃ’—sa mga resensiyong Gha at Ña. Kaya, O Indra, sinasamba namin (ito), ang tagapuksa ng kasalanang dulot ng karahasang hiṃsā. Maging ang nakagawa ng mabigat na paglabag ay napapalaya. Tunay, sa pag-uulit ng ‘agnis tigme’ ay hindi nakakasagupa ng takot saanman; at sa paghahandog sa Abhaya-gaṇa (ritwal na nag-aalis ng takot), hindi sumisibol ang takot saanman, O Rāma. Sa paghahandog sa gaṇa, ang natalong kaaway ay napapasuko.”

Verse 4

सर्वपापहरं ज्ञेयं परितोयञ्च तासु च अविक्रेयञ्च विक्रीय जपेद्घृतवतीति च आयुष्यञ्च गणं हुत्वा अपमृत्युं व्यपोहति स्वस्तिमाप्नोति सर्वत्र हुत्वा स्वस्त्ययनङ्गणं

Dapat itong maunawaan bilang tagapag-alis ng lahat ng kasalanan; at sa mga iyon ay naroon din ang pormulang ‘Paritoya’. Matapos ipamigay bilang kawanggawa ang bagay na hindi dapat ipagbili (avikreya), dapat bigkasin ang ‘Ghṛtavatī’. Sa paghahandog sa Āyuṣya-gaṇa, naitataboy ang di-napapanahong kamatayan (apamṛtyu); at sa paghahandog sa Svastyayana-gaṇa sa lahat ng dako, nakakamtan ang kagalingan sa bawat lugar.

Verse 5

अयानो देव सवितुर्ज्ञेयन्दुःस्वप्ननाशनं अबोध्यग्निरितिमन्त्रेण घृतं राम यथाविधि श्रेयसा योगमाप्नोति शर्मवर्मगणन्तथा वास्तोष्पत्यगणं हुत्वा वास्तुदोषान् व्यपोहति

“Ang ‘Ayāno deva savituḥ’ ay dapat maunawaan bilang mantra na pumupuksa sa masasamang panaginip. Sa pamamagitan ng mantrang ‘abodhy agniḥ’, O Rāma, dapat maghandog ng ghee (ghṛta) ayon sa itinakdang ritwal; sa gayon nakakamit ang śreyas, ang mapalad na kabutihan. Gayundin, sa paghahandog sa mga gaṇa nina Śarma at Varma, at sa gaṇa ni Vāstoṣpati, naaalis ang mga kapintasan ng tirahan/estruktura (vāstu-doṣa).”

Verse 6

अभ्युक्ष्य घृतशेषेण मेखलाबन्ध इष्यते स्त्रीणां यासान्तु गर्भाणि पतन्ति भृगुसत्तम तथा रौद्रगणं हुत्वा सर्वान् दोषान् व्यपोहति एतैर् दशगुणैर् होमी ह्य् अष्टादशसु शान्तिषु

Matapos wisikan ng natitirang ghee (ghṛta), itinatakda ang ritwal ng pagtali ng pananggalang na bigkis (mekhalā-bandha). O pinakadakila sa angkan ng Bhṛgu, para sa mga babaeng nakukunan, dapat ding maghandog ng homa sa pangkat ni Rudra (raudra-gaṇa); sa gayon, napapawi ang lahat ng kapintasan. Sa mga paraang ito, ang nagsasagawa ay dapat magsagawa ng homa nang sampung ulit sa labingwalong ritong pampayapa (śānti).

Verse 7

मणिं जातस्य बालस्य वध्नीयात्तदनन्तरं सोमं राजानमेतेन व्याधिभिर्विप्रमुच्यते वैष्णवी शान्तिरैन्द्री च ब्राह्मी रौद्री तथैव च वायव्या वारुणी चैव कौवेरी भार्गवी तथा

Kaagad pagkatapos, itali ang batong-hiyas na panangga (anting-amulet) sa bagong silang na sanggol. Sa pamamagitan nito, at sa pagtawag kay Haring Soma (Soma—ang Buwan), ganap na napapalaya mula sa mga karamdaman. Ang mga ritong pampayapa ay: Vaiṣṇavī, Aindrī, Brāhmī, Raudrī, Vāyavyā, Vāruṇī, Kauverī, at Bhārgavī rin.

Verse 8

सर्पसाम प्रयुञ्जीनो नाप्नुयात् सर्पजम्भयं माद्य त्वा वाद्यतेत्येतद्धुत्वा विप्रः सहस्रशः प्राजापत्या तथा त्वाष्ट्री कौमारी वह्निदेवता मारुद्गणा च गान्धारी शान्तैर् नैरृतकी तथा

Ang gumagamit ng Sarpasāman ay hindi daranas ng kapinsalaang dulot ng mga ahas. Matapos ihandog sa apoy ang pormulang “mādya tvā vādyate” nang isang libong ulit, ang brahmin (pari) ay dapat ding magsagawa ng mga handog na pampayapa gamit ang (mga mantra/śānti) na tinatawag na Prājāpatyā, Tvāṣṭrī, Kaumārī (na si Agni ang namumunong diyos), Mārudgaṇā, Gāndhārī, at pati Nairṛtakī.

Verse 9

शतावरिमणिबद्ध्वा नाप्नुयाच्छस्त्रतो भयं दीर्घतमसोर्क इति हुत्त्वान्नं प्राप्नुयाद्बहु शान्तिराङ्गिरसी याम्या पार्थिवी सर्वकामदा यस्त्वां मृत्युरिति ह्य् एतज्जप्तं मृत्युविनाशनं

Sa pagtali ng anting na batong śatāvarī, hindi daranas ng takot mula sa mga sandata. Sa pag-aalay ng homa gamit ang mantra na “dīrgha-tamas-orka”, magkakamit ng saganang pagkain. Ang ritong pampayapa ay uri ng Āṅgirasī—kasama rin ang Yāmya at Pārthivī—na nagbibigay ng lahat ng ninanais. At ang mantrang “yastvāṃ mṛtyuḥ…”—kapag binibigkas sa japa—ay pumupuksa (umiilag) sa kamatayan.

Verse 10

स्वमध्यायन्तीति जपन्न म्रियेत पिपासया त्वमिमा ओषधी ह्य् एतज्जप्त्वा व्याधिं न वाप्नुयात् सुपर्णस्त्वेति हुत्वा च भुजगैर् नैव बाध्यते इन्द्रेण दत्तमित्येतत् सर्वकामकरम्भवेत्

Sa pagbigkas sa japa ng mantrang nagsisimula sa “svamadhyāyantī…”, hindi mamamatay dahil sa uhaw. Sa pagbigkas ng mantrang nagsisimula sa “tvam imā oṣadhī…”, hindi dadapuan ng sakit. At sa pag-aalay ng homa gamit ang “suparṇas tvam…”, hindi mapipinsala ng mga ahas. Ang mantrang “indreṇa dattam…” ay nagiging tagapagkaloob ng lahat ng ninanais.

Verse 11

पथि देवव्रतञ्जप्त्वा भयेभ्यो विप्रमुच्यते यदिन्द्रो मुनये त्वेति हुतं सौभाग्यवर्धनं इन्द्रेण दत्तमित्येतत् सर्वबाधाविनाशनं इमा देवीति मन्त्रश् च सर्वशान्तिकरः परः

Kapag nasa paglalakbay, ang sinumang bumibigkas ng mantrang tinatawag na «Devavrata» ay ganap na napapalaya mula sa lahat ng takot. Ang handog na oblation na iniaalay sa pormulang «yad indro munaye tvā iti» ay sinasabing nagpapalago ng mabuting kapalaran. Ang mantrang «indreṇa dattam» ay sumisira sa lahat ng kapighatian; at ang mantrang «imā devīḥ» ay pinakamataas ang bisa sa paglikha ng pangkalahatang kapayapaan (śānti).

Verse 12

भगो न चित्र इत्य् एवं नेत्रयो रञ्जनं हितं सौभाग्यवर्धनं राम नात्र कार्य विचारणा देवा मरुत इत्य् एतत् सर्वकामकरम्भवेत् यमस्य लोकादित्येतत् दुःस्वप्नशमनम्परं

«Bhago na citra…»—sa gayon, ang paglalagay ng koliryum (kohl) sa mga mata ay kapaki-pakinabang at nagpapalago ng magandang kapalaran, O Rāma; walang dapat pag-alinlangan dito. «Devā maruta…»—ito’y nagiging tagapagkaloob ng lahat ng ninanais. «Yamasya lokāt…»—ito ang pinakamataas para sa pagpapatahimik ng masasamang panaginip.

Verse 13

जपेन्द्रेति वर्गञ्च तथा सौन्भाग्यवर्धनं परितोयं युतायुतमिति ज , ट च पिपासित इति घ , ञ च परि प्रिया हि वः कारिः काम्यां संश्रावयेत् स्त्रियं इन्द्रश् च पञ्चबणिजेति हुतं स्त्रीणां सौभाग्यवर्धनं कामो मे वाजीति हुतं स्त्रीणां सौभाग्यवर्धनं

Dapat gamitin ang pangkat ng mga mantra na nagsisimula sa «japendra…», at gayundin ang pormulang tinatawag na «saubhāgya-vardhana» (tagapagpalago ng mapalad na kapalaran). Bukod dito, bigkasin ang «paritoyaṃ yutāyutam» kasama ang mga pantig na ja at ṭa, at ang «pipāsita» kasama ang gha at ña. Ang ninanais na ritong kāmyā ay dapat iparinig sa babae—ibigkas sa kanyang tainga: «Tunay ngang ikaw ay minamahal; ikaw ang tagaganap/ahente (ng kasaganaan)…». Ang handog na oblation sa mantrang «indraś ca pañcabaṇija…» ay sinasabing nagpapalago ng mapalad na kapalaran ng mga babae; at ang oblation sa «kāmo me vājī…» ay gayundin nagpapalago ng kanilang mapalad na kapalaran.

Verse 14

सा तङ्कामयते राम नात्र कार्या विचारणा रथन्तरं वामदेव्यं ब्रह्मवर्चसवर्धनं तुभ्यमेव जवीमन्नित्ययुतन्तु हुतम्भवेत् अग्ने गोभिन्न इत्य् एतत् मेधावृद्धिकरम्परं

O Rāma, ninanais niya ang mismong bungang iyon; hindi na kailangan ng pagninilay dito. (Bigkasin) ang mga awit na Rathantara at Vāmadevya, na nagpapalago ng brahma-varcas (espirituwal na liwanag at ningning ng Veda). Ihandog ang oblation nang palagian ayon sa ritwal, na binibigkas: «Sa Iyo lamang, O mabilis (Agni)…». Ang mantrang «Agne gobhinna…» ay pinakamataas bilang paraan ng pagdaragdag ng medhā (talino).

Verse 15

प्राशयेद्बालकं नित्यं वचाचूर्णं घृतप्लुतं इन्द्रमिद्गाथिनं जप्त्वा भवेच्छ्रुतिधरस्त्वसौ ध्रुवं ध्रुवेणेति हुतं स्थानलाभकरं भवेत् अलक्तजीवेति शुना कृषिलाभकरं भवेत्

Dapat araw-araw na painumin ang bata ng pulbos na vacā (sweet-flag) na hinaluan ng ghee, habang binibigkas ang mantrang «indram id gāthinam»; kung gayon, ang batang iyon ay tiyak na magiging tagapag-ingat ng narinig (may matibay na alaala). Ang oblation na inihahandog sa mantrang «dhruvaṃ dhruveṇa» ay nagiging sanhi ng pagkamit ng tungkulin/katayuang matatag. At ang isang ritwal (o handog) na isinasagawa kasama ang aso (śunā), sa mantrang «alaktajīva», ay nagiging sanhi ng pakinabang sa pagsasaka.

Verse 16

हुत्वा रथन्तरञ्जप्त्वा पुत्रमाप्नोत्यसंशयं मयि श्रीरिति मन्त्रोयं जप्तव्यः श्रीविवर्धनः अहन्ते भग्न इत्य् एतत् भवेत्सौभाग्यवर्धनं ये मे पाशस् तथाप्येतत् बन्धनाम्नोक्षकारणं

Matapos maghandog ng mga alay at bigkasin ang awit na Rathantara, tiyak na magkakamit ng anak na lalaki. Ang mantra na “Sa akin naroroon si Śrī (kasaganaan)” ay dapat ulit-ulitin; ito’y nagpapalago ng kasaganaan. Ang pormulang “Ako ang tagapagbasag ng iyong kamalasan” ay nagiging tagapagdagdag ng mabuting kapalaran. At ang pagbigkas na “Iyan ang aking mga silo” ay nagiging sanhi rin ng paglaya mula sa mga gapos.

Verse 17

वैरूप्यस्याष्टकं नित्यं प्रयुञ्जानः श्रियं लभेत् सप्ताष्टकं प्रयुञ्जानः सर्वान् कामानवाप्नुयात् शपन्त्वहन्निति रिपून् नाशयेद्धोमजाप्यतः इन्द्र वनं वनिक् चेतीति घ , ज च अग्ने सौभाग्य इत्य् एतदिति ज त्वमुत्तममितीत्येतद्यशोबुद्धिविवर्धनं

Ang sinumang palagiang gumagamit (bumibigkas) ng ‘Aṣṭaka’ na may kaugnayan sa pag-alis ng kapangitan o kapinsalaan ng anyo ay magkakamit ng Śrī (kasaganaan). Ang gumagamit ng ‘Saptāṣṭaka’ ay makakamtan ang lahat ng ninanais. Sa pamamagitan ng japa at homa ng pormulang “śapantu … ahan” ay napupuksa ang mga kaaway. Mayroon ding mga pagbigkas gaya ng “indra vanaṃ vanik ceti …”, “agne saubhāgya …”, at “tvam uttamam …”; at ang huli ay sinasabing nagpapalago ng dangal at talino.

Verse 18

गव्येषुणेति यो नित्यं सायं प्रातरतन्त्रितः उपस्थानं गवां कुर्यात्तस्य स्युस्ताः सदा गृहे यथा मृगमतीत्येतत् स्त्रीणां सौभाग्यवर्धनं येन चेहदिदञ्चैव गर्भलाभकरं भवेत्

Ang sinumang may buong pag-iingat at hindi nalilihis ang isip, na palagiang umaawit ng pormulang “gavyeṣuṇe” sa gabi at sa umaga at gumagawa ng mapitagang pagdalo sa mga baka—ang mga baka ay laging mananatili sa kanyang tahanan. Ang pagsasagawang ito, na tinatawag na “yathā mṛgamatī,” ay sinasabing nagpapalago ng mapalad na katayuang pang-asawa ng mga babae; at sa pamamagitan nito, sa buhay na ito at maging sa kabilang-buhay, nagkakaroon ng pagdadalang-tao/pagkamit ng supling.

Verse 19

घृताक्तन्तु यवद्रोणं वात आवातु भेषजं अनेन विधिवत् सर्वां मायां व्यपोहति अयन्ते योनिरित्येतत् पुत्रलाभकरं भवेत् शिवः शिवाभिरित्येतत् भवेत्सौभाग्यवर्धनं

Isang sukat na droṇa ng sebada (yava) na pinahiran ng ghee—habang binibigkas ang “vāta āvātu bheṣajam” (“Nawa’y umihip ang hangin; ito ang gamot”)—kapag ginamit ayon sa tuntunin, inaalis ang lahat ng mapanirang māyā (salamangka/ilusyon). Ang pormulang “ayante yoniḥ” ay sinasabing nagdudulot ng pagkamit ng anak na lalaki; at ang “śivaḥ śivābhiḥ” ay sinasabing nagpapalago ng mabuting kapalaran at mapalad na pagsasama sa pag-aasawa.

Verse 20

प्रदेवो दासेन तिलान् हुत्वा कार्मणकृन्तनं अभि त्वा पूर्वपीतये वषट्कारसमन्वितं वृहस्पतिर् नः परिपातु पथि स्वस्त्ययनं भवेत् मुञ्चामि त्वेति कथितमपमृत्युनिवारणं

Matapos maghandog ng mga buto ng linga (sesame) sa apoy sa pamamagitan ng isang lingkod, gamitin ang ritwal na pumuputol sa mapanirang salamangka (karmāṇa-kṛntana): “abhi tvā pūrvapītaye,” na may kasamang sigaw na vaṣaṭ. “Nawa’y ingatan kami ni Bṛhaspati sa daan; nawa’y maging mapalad ang paglalakbay.” Ang pormulang “muñcāmi tvā” ay ipinahayag na panangga laban sa apamṛtyu (di-napapanahong kamatayan).

Verse 21

वासकेध्मसहस्रन्तु हुतं युद्धे जयप्रदं हस्त्यश्वपुरुषान् कुर्याद्बुधः पिष्टमयान् शुभान् अथर्वशिरसो ऽध्येता सर्वपापैः प्रमुच्यते प्राधान्येन तु मन्त्राणां किञ्चित् कर्म तवेरितं

Ang paghahandog ng isang libong piraso ng panggatong na vāsaka sa apoy ay nagbibigay ng tagumpay sa digmaan. Dapat hubugin ng marunong ang mapalad na anyo ng elepante, kabayo, at tao mula sa masa. Ang bumibigkas o nag-aaral ng Atharvaśiras ay napapalaya sa lahat ng kasalanan. Kaya, sa pagbibigay-diin sa pangunahing kapangyarihan ng mga mantra, isang tiyak na gawaing-ritwal ang ipinahayag sa iyo.

Verse 22

परकीयानथोद्देश्य प्रधानपुरुषांस् तथा सुस्विन्नान् पिष्टकवरान् क्षुरेणोत् कृत्य भागशः वृक्षाणां यज्ञियानान्तु समिधः प्रथमं हविः आज्यञ्च व्रीहयश् चैव तथा वै गौरसर्षपाः

Matapos maglaan ng mga bahagi para sa mga umaasa ng iba (mga salat) at para rin sa mga pangunahing tagapagpaganap, at matapos hiwain sa kutsilyo ang mga handog na keyk na mahusay na pinasingawan upang maging mga bahagi-bahagi; saka, sa mga punong angkop sa yajña, ang mga panggatong na samidh ang unang handog; at mayroon ding ghee, mga butil ng bigas, at gayundin ang puting buto ng mustasa.

Verse 23

अभि त्वा शूर णोनुमो मन्त्रेणानेन मन्त्रवित् कृत्वा सर्षपतैलाक्तान् क्रोधेन जुहुयात्ततः अक्षतानि तिलाश् चैव दधिक्षीरे च भार्गव दर्भास्तथैव दूर्वाश् च विल्वानि कमलानि च

“Laban sa iyo, O bayani, tinatawag namin (ang kapangyarihang ito) sa pamamagitan ng mismong mantrang ito.” Pagkaraang maisagawa ang paunang gawain, ang nakaaalam ng mantra ay dapat magsagawa ng marahas na ritwal, na naghahandog ng mga alay na pinahiran ng langis ng mustasa at hinaluan ng buto ng mustasa. Pagkatapos nito, O Bhārgava, dapat din siyang maghandog ng buo at di-binasag na bigas at linga, kasama ng yogurt at gatas, gayundin ng damong darbha, damong dūrvā, mga dahon ng bilva, at mga bulaklak ng lotus.

Verse 24

परिप्रियादेव कारिरिति ख , छ च परिप्रियादेव कविरिति घ , ञ च मन्त्रेणेति ख , छ , ज च एतत् कृत्वा बुधः कर्म संग्रामे जयमाप्नुयात् गारुडं वामदेव्यञ्च रथन्तरवृहद्रथौ शान्तिपुष्टिकराण्याहुर्द्रव्याण्येतानि सर्वशः तैलङ्कणानि धर्मज्ञ राजिका रुधिरं विषं

“Paripriyādeva kāriḥ”—ganito ang pagbasa sa mga resensiyong kha at cha; “paripriyādeva kaviḥ”—ganito ang pagbasa sa gha at ña; at “sa pamamagitan ng (mantrang) ito”—ganito ang pagbasa sa kha, cha, at ja. Kapag naisagawa ito, ang marunong ay magkakamit ng tagumpay sa labanan. (Kabilang dito) ang mga mantrang Gāruḍa at Vāmadeva, at ang mga awit na Rathantara at Vṛhad-ratha; sinasabing nagdudulot ang mga ito ng kapayapaan at kasaganaan sa lahat ng paraan. Ang mga sangkap (na ginagamit) ay: langis at mga pamahid, mustasa (rājikā), dugo, at lason, O nakaaalam ng dharma.

Verse 25

सर्वपापप्रशमनाः कथिताः संशयं विना समिधः कण्टकोपेता अभिचारेषु योजयेत् आर्षं वै दैवतं छन्दो विनियोगज्ञ आचरेत्

Ang mga panggatong na samidh na ito ay ipinahayag—walang alinlangan—na yaong nagpapawi ng lahat ng kasalanan. Sa mga ritwal ng abhicāra (mapanlaban na mahika), dapat gumamit ng samidh na may tinik. Ang nagsasagawa na nakaaalam ng wastong paglalapat (viniyoga) ay dapat gumanap ng ritwal na may wastong pagtukoy sa Ṛṣi (tagakita), sa diyos, at sa sukat ng taludtod (chandas).