Adhyaya 90

Verse 1

इत्य् आदिमहपुराणे आग्नेये एकतत्त्वदीक्षाकथनं नाम ऊननवतितमो ऽध्यायः अथ नवतितमो ऽध्यायः अभिषेकादिकथनं ईश्वर उवाच शिवमभ्यर्च्याभिषेकं कुर्याच्छिष्यादिके श्रिये कुम्भानीशादिकाष्ठासु क्रमशो नव विन्यसेत्

Sa gayon, sa Agni Purāṇa na nasa loob ng sinaunang Mahāpurāṇa, nagwakas ang ika-89 na kabanata na pinamagatang “Paglalahad ng Ekataṭṭva (Iisang-Prinsipyo) na Dīkṣā.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-90 kabanata, “Paglalahad ng Abhiṣeka at mga Kaugnay na Rito.” Sinabi ng Īśvara: “Pagkatapos sambahin si Śiva, isagawa ang abhiṣeka (pagpapabanal na pagbuhos/pagpaligo) para sa kasaganaan ng alagad at ng iba pa; at ayusin nang sunod-sunod ang siyam na kumbha (mga banga ng ritwal) sa mga direksiyon, simula sa Īśāna (hilagang-silangan).”

Verse 2

तेषु क्षारोदं क्षीरोदं दध्युदं घृतसागरं इक्षुकादम्बरीस्वादुमस्तूदानष्टसागरान्

Kabilang dito ang mga “dagat” na binubuo ng tubig-alat, gatas, namuong gatas (curd), nilinaw na mantikilya (ghṛta), katas ng tubo, kādambarī (inuming pinaasim/fermented), matamis na tubig, at whey (mastū)—ito ang iba’t ibang karagatan.

Verse 3

निवेशयेद् यथासङ्ख्यमष्टौ विद्येश्वरानथ एकं शिखण्डिनं रुद्रं श्रीकण्ठन्तु द्वितीयकं

Dapat iluklok ayon sa wastong pagkakasunod ang walong Vidyeśvara; saka (iluklok) ang isang Rudra na tinatawag na Śikhaṇḍin, at bilang ikalawa, si Śrīkaṇṭha.

Verse 4

त्रिमूर्तमेकरुद्राक्षमेकनेत्रं शिवोत्तमं सप्तमं सूक्ष्मनामानमनन्तं रुद्रमष्टमं

Ang ikapito ay (Rudra) bilang Tatlong-Anyo (Trimūrti); ang may iisang rudrākṣa; ang Isang-Mata; si Śiva na Kataas-taasan. Ang ikawalo ay si Rudra na tinatawag na “Sūkṣma-nāman” (may banayad na pangalan) at “Ananta” (Walang-Hanggan).

Verse 5

मध्ये शिवं समुद्रञ्च शिवमन्त्रं च विन्यसेत् यागालयान् दिगीशस्य रचिते स्नानमण्डपे

Sa gitna, dapat ilagay (sa ritwal na nyāsa) si Śiva, ang Karagatan (samudra), at ang mantra ni Śiva, sa loob ng snāna-maṇḍapa (pabilyong paliligo) na itinayo bilang yāgālaya, ang dambanang handog ni Digīśa, Panginoon ng mga dako.

Verse 6

कुर्यात् करद्वयायामां वेदीमष्टाङ्गुलोच्छ्रितां श्रीपर्णाद्यासने तत्र विन्यस्यानन्तमानसं

Dapat gumawa ng isang dambanang plataporma (vedī) na may habang dalawang dangkal ng kamay at taas na walong lapad ng daliri; at doon, sa upuang yari sa dahon ng śrīparṇa at mga katulad na banal na dahon, iluklok ang (diyos) Ananta nang may isip na nakatuon sa debosyon.

Verse 7

शिष्यं निवेश्य पूर्वास्यं सकलीकृत्य पूजयेत् काञ्जिकौदनमृद्भस्मदूर्वागोमयगोलकैः

Matapos paupuin ang alagad na nakaharap sa silangan at ayusin ang ganap na (hanay ng ritwal) sa wastong kaayusan, dapat magsagawa ng pagsamba gamit ang kāñjikā (maasim na lugaw na pinaasim), kaning luto, luwad, abo, damong dūrvā, at mga bolang gawa sa dumi ng baka.

Verse 8

सिद्धार्थदधितोयैश् च कुर्यान्निर्मञ्छनं ततः क्षारोदानुक्रमेणाथ हृदा विद्येशशम्बरैः

Gamit ang mga paghahandang mula sa puting mustasa (siddhārtha), gatas-asim (curd), at tubig, dapat munang isagawa ang paglilinis (nirmañchana). Pagkaraan, ayon sa wastong pagkakasunod, ilapat ang tubig na alkalino; at gawin ito sa pamamagitan ng hṛdaya-mantra at ng mga mantra/anting na Vidyeśa–Śambara.

Verse 9

कलसैः स्नापयेच्छिष्यं स्वधाधारणयान्वितं परिधाप्य सिते वस्त्रे निवेश्य शिवदक्षिणे

Paliguan ang alagad gamit ang mga kalasa (banga) ng tubig na pinabanal, at tiyaking taglay niya ang wastong svadhā-dhāraṇā (pormulang ritwal/pagsasagawa). Pagkatapos, bihisan siya ng puting kasuotan at paupuin sa mapalad na kanang panig (ni Śiva/ng ritwal).

Verse 10

पूर्वोदितासने शिष्यं पुनः पूर्ववदर्चयेत् उष्णीषं योगपट्टञ्च मुकुटं कर्तरीं घटीं

Pag-upuin ang alagad sa upuang itinakda noon, at sambahin siyang muli gaya ng dati, (inihahandog/isinusuot sa kanya) ang putong (uṣṇīṣa), tali o bigkis ng yoga (yogapaṭṭa), korona (mukuṭa), gunting (kartarī), at banga ng tubig (ghaṭī).

Verse 11

अक्षमालां पुस्तकादि शिवकाद्यधिकारकं स्वादुगर्गोदानष्टसागरानिति क, ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दीक्षाव्याख्याप्रतिष्ठाद्यं ज्ञात्वाद्यप्रभृति त्वया

Ang pagbasa sa mga minarkahang manuskrito (may tatak na ‘ka’ at ‘kha’) ay: “ang rosaryo (akṣamālā), aklat at iba pa—ito ang mga sagisag ng kapangyarihan na nagsisimula kay Śiva,” at mayroon ding talaang “Svādu, Garga, Udāna, Naṣṭa, Sāgara.” Matapos maunawaan ang mga paunang bagay gaya ng pagsisimula/iniyasyon (dīkṣā), pagpapaliwanag/pagtuturo, at pagtatalaga o paglalagak (pratiṣṭhā) at iba pa, magpatuloy ka mula sa araw na ito pasulong.

Verse 12

सुपरीक्ष्य विधातव्यमाज्ञां संश्रावयेदिति अभिवाद्य ततः शिष्यं प्रणिपत्य महेश्वरं

Pagkatapos ng masusing pagsusuri, dapat ipagkaloob ang utos (ājñā) at iparinig/ipabigkas ito nang wasto sa alagad. Pagkaraan, matapos magbigay-galang, ang alagad ay dapat magpatirapa nang lubos (pranipāta) kay Maheśvara (Śiva).

Verse 13

विघ्नज्वालापनोदार्थं कुर्याद्विज्ञापनां यथा अभिषेकार्थमादिष्टस्त्वयाहं गुरुमूर्तिना

Upang mapawi ang naglalagablab na apoy ng mga hadlang, dapat magsagawa ng pormal na pagsusumamo ayon sa itinakdang paraan: “Ako’y inutusan mo—na nagkatawang-Guro—na isagawa ang abhiṣeka, ang pagbuhos ng banal na pagtatalaga.”

Verse 14

संहितापारगः सो ऽयमभिषिक्तो मया शिव तृप्तये मन्त्रचक्रस्य पञ्चपञ्चाहुतीर्यजेत्

“Ang taong ito ay dalubhasa sa Saṃhitā; siya’y aking inabhiṣeka (pinahiran/itinalaga). Para sa ikalulugod ni Śiva, dapat niyang sambahin ang Mantra-cakra sa pag-aalay ng limang pangkat, bawat pangkat ay limang āhuti (handog sa apoy).”

Verse 15

दद्यात् पूर्णां ततः शिष्यं स्थापयेन्निजदक्षिणे शिष्यदक्षिणपाणिस्था अङ्गुष्ठाद्यङ्गुलीः क्रमात्

Pagkaraan, ibigay ang pūrṇā, ang ganap na handog. Pagkatapos nito, ilagay ang alagad sa sariling kanang panig; at gamit ang kanang kamay ng alagad, ayusin (o hipuin at itakda) ang mga daliri ayon sa pagkakasunod, simula sa hinlalaki.

Verse 16

लाञ्छयेदुपबद्धाय दग्धदर्भाग्रशम्बरैः कुसुमानि करे दत्वा प्रणामं कारयेदमुं

Para sa taong naitaling ayon sa ritwal, ilapat ang tandang-sagradong marka gamit ang bigkis na yari sa sinunog na dulo ng damong darbha. Ibigay ang mga bulaklak sa kanyang kamay, at saka pagawin siya ng praṇāma (pagpapatirapa).

Verse 17

कुम्भे ऽनले शिवे स्वस्मिसंस्ततस्कृत्यमाविशेत् अनुग्राह्यास्त्वया शिष्याः शास्त्रेण सुपरीक्षिताः

Matapos maitatag ang itinakdang gawain sa loob ng kumbha (sisidlang pagtatalaga), sa banal na apoy, at kay Śiva, dapat siyang pumasok at lumubog sa gawaing iyon na nakasentro sa sariling Sarili (Ātman). Ang mga alagad ay dapat pagpalain mo lamang matapos silang masusing masuri ayon sa śāstra.

Verse 18

भूपवन्मानवादीनामभिषेकादभीप्सितं आं श्रां श्रौं पशुं हूं फडिति अस्त्रराजाभिषेकतः

Para sa mga hari, mga ministro, mga tao at iba pa, ang ninanais na bunga ay nakakamit sa pamamagitan ng abhiṣeka (pagpapabanal/pagpupunla). Ang mantra ay: “āṃ śrāṃ śrauṃ paśuṃ hūṃ phaḍ”—sa gayon, sa pamamagitan ng maharlikang abhiṣeka ng astra-mantra (pananggalang na mantra ng sandata).