Adhyaya 89
Teaching of the One-Principle (Ekatattva) Initiation (एकतत्त्वदीक्षाकथनम्)
Si Panginoong Agni, na nagsasalita kay Rishi Vasiṣṭha, ay naglalahad ng isang maikling sistema ng pagsisimula na tinatawag na Ekatattva-dīkṣā, bilang pinasimpleng paraan sa loob ng mas malawak na Īśāna-kalpa at kapaligiran ng pratiṣṭhā. Sa simula, iniuutos na tapusin ng nagsasagawa ang mga paunang ritwal, gaya ng personal na pagbigkis ng tali ng ritwal (sūtra-bandha) sa wastong pagkakasunod. Ang pangunahing pagninilay ay ang paglalagom sa buong hanay ng tattva—mula Kālāgni hanggang Śiva—sa iisang pantay na Katotohanan, na inihahambing sa mga hiyas na pinagbubuklod ng iisang sinulid. Matapos anyayahan ang diyos na nagsisimula sa Śiva-tattva, isinasagawa ng punong pari ang mga sakramental na hakbang (hal. garbhādhāna at kaugnay na yugto) ayon sa naunang turo, ngunit pinatitibay ng mūla-mantra, at isinasama ang pormal na pag-aalay ng lahat ng kaukulang bayarin/handog (śulka) upang maging ganap ang ritwal. Nagtatapos ang aral sa pagbibigay ng “buong” transmisyon na may buhay na puwersa ng tattva (tattva-vāta), na sinasabing sapat sa iisang paraan para sa pag-abot ng alagad sa nirvāṇa. Isinasara ang pagkakasunod sa Śiva-kumbha abhiṣeka, gamit ang mga itinakdang banga para sa yojanā (pag-aayos ng ritwal) at sthiratva (katatagan).
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षासमापनं नाम अष्टाशीतितमो ऽध्यायः अथोननवतितमो ऽध्यायः एकतत्त्वदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथैकतात्त्विकी दीक्षा लघुत्वादुपदिश्यते सूत्रबन्धादि कुर्वीत यथायोगं निजात्मना
Sa gayon, sa Agni Purāṇa—ang sinaunang Mahāpurāṇa—nagtatapos ang ika-88 kabanata na pinamagatang “Pagwawakas ng Nirvāṇa-Inisasyon.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-89 kabanata: “Paglalahad ng Inisasyong Isang-Prinsipyo (Ekatattva).” Wika ng Panginoon: “Kasunod, itinuturo ang ‘isang-tattva’ na inisasyon sapagkat ito’y maikli. Dapat isagawa, ayon sa nararapat, ang pagbibigkis ng sagradong tali (sūtra-bandha) at iba pang paunang ritwal, sa sariling pagsasagawa.”
Verse 2
कालाग्न्यादिशिवान्तानि तत्त्वानि परभावयेत् समतत्त्वे समग्राणि सूत्रे मणिगणानिव
Dapat pagnilayan nang malalim ang mga prinsipyo (tattva) mula sa Kālāgni hanggang kay Śiva; sapagkat ang lahat ng ito, buo at ganap, ay magkakabigkis sa iisang pantay na Katotohanan, tulad ng mga kumpol ng hiyas na nakasuksok sa isang sinulid.
Verse 3
आवाह्य शिवतत्त्वादि गर्भाधानादि पूर्ववत् मूलेन किन्तु कुर्वीत सर्वशुल्कसमर्पणं
Matapos anyayahan (āvāhya) ang diyos mula sa Śiva-tattva, dapat isagawa ang mga ritong gaya ng garbhādhāna at iba pa gaya ng naunang itinuro—ngunit gamit ang mūla-mantra (ugat na mantra); at dapat ding ihandog sa Diyos ang lahat ng śulka, ang mga bayarin at kaukulang singil ng ritwal.
Verse 4
प्रददीत ततः पूर्णां तत्त्ववातोपगर्भितां एकयैव यया शिष्यो निर्वाणमधिगच्छति
Pagkatapos nito, dapat niyang ipagkaloob ang ganap na aral—na naglalaman ng “hininga/hangin” ng mga tunay na tattva—sa iisang paraan lamang, na siyang daan upang marating ng alagad ang nirvāṇa.
Verse 5
योजनायै शिवे चान्यां स्थिरत्वापादनाय च दत्वा पूर्णां प्रकुर्वीत शिवकुम्भाभिषेचनं
Pagkatapos ihandog ang isang kumbha kay Śivā para sa ritong yojanā (pag-aayos), at isa pa kay Śiva upang ipagkaloob ang katatagan (sthiratva), saka—matapos ihandog ang ganap na kumbha—dapat isagawa ang kumbhābhiṣeka, ang pagbabasbas sa pamamagitan ng banga para kay Śiva.
Frequently Asked Questions
Its concision and unifying method: the entire tattva-series (Kālāgni through Śiva) is contemplated as held within one equal Reality, enabling a complete transmission through a single streamlined procedure.
By framing correct preliminaries, tattva-contemplation, mūla-mantra-based rites, and Śiva-kumbha abhiṣeka as a complete initiatory transmission (pūrṇā) through which the disciple is said to attain nirvāṇa.