Adhyaya 87

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षायां विद्याविशोधनं नाम षडशीतितमो ऽध्यायः अथ सप्ताशीतितमो ऽध्यायः शान्तिशोधनकथनं ईश्वर उवाच सन्दध्यादधुना विद्यां शान्त्या सार्धं यथाविधि शान्तौ तत्त्वद्वयं लीनं भावेश्वरसदाशिवौ

Kaya nito, sa Agni Purāṇa, sa paksa ng Nirvāṇa-dīkṣā, nagwakas ang ika-86 na kabanata na pinamagatang “Paglilinis ng Vidyā (disiplina ng mantra).” Ngayon ay nagsisimula ang ika-87 kabanata: “Pagtuturo sa Paglilinis ng Śānti (ritong pampayapa).” Wika ng Panginoon: “Ngayon, ayon sa tuntunin, pag-isahin nang wasto ang Vidyā kasama ang Śānti. Sa Śānti, nalulusaw ang dalawang simulain—Bhāveśvara at Sadāśiva.”

Verse 2

छेदनं भेदनं तेषां बहुलीकरणन्तथा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हकारश् च क्षकारश् च द्वौ वर्णौ परिकीर्तितौ रुद्राः समाननामानो भुवनैः सह तद्यथा

“Ang kanilang mga gawain ay inilalarawan bilang pagputol (chedaṇa), paghahati/pagbiyak (bhedana), at gayundin ang pagpaparami o pagpapalawak (bahulīkaraṇa)”—ganito ang pagbasa sa minarkahang baryante ng aklat. Ang mga titik na ‘ha’ at ‘kṣa’ ay ipinahahayag na dalawang magkahiwalay na ponema. Ang mga Rudra, na may magkakatulad na pangalan kasama ng mga daigdig, ay ang mga sumusunod:

Verse 3

प्रभवः समयः क्षुद्रो विमलः शिव इत्य् अपि घनौ निरञ्जनाकारौ स्वशिवौ दीप्तिकारणौ

Siya ay tinatawag na Prabhava (Pinagmulan), Samaya (Kaayusang Nag-aayos), Kṣudra (Pinong-pinong/napakaliit), Vimala (Walang dungis), at gayundin Śiva (Mapalad). Siya’y siksik at laganap sa lahat, nasa anyo ng Nirañjana (walang bahid); naitatag sa sarili bilang Śiva, Siya ang sanhi ng liwanag (pagliliwanag).

Verse 4

त्रिदशेश्वरनामा च त्रिदशः कालसज्ज्ञकः सूक्ष्माम्बुजेश्वरश्चेति रुद्राः शान्तौ प्रतिष्ठिताः

Ang mga Rudra na itinatag para sa ritong Śānti (pagpapayapa/pag-aliw) ay: ang may pangalang Tridaśeśvara, ang Tridaśa, ang kilala bilang Kāla, at ang Sūkṣmāmbujeśvara. Ang mga Rudra na ito ay nananatili sa Śānti.

Verse 5

व्योमव्यापिने व्योमव्याप्यरूपाय सर्वव्यापिने शिवाय अनन्ताय अनाथाय अनाश्रिताय ध्रुवाय शाश्वताय योगपीठसंस्थिताय नित्ययोगिने ध्यानाहारायेति द्वादशपादानि पुरुषः कवचौ मन्त्रौ वीजे विन्दूपकारकौ अलम्बुषायसानाड्यौ वायू कृकरकर्मकौ

“Pagpupugay kay Śiva na lumalaganap sa kalangitan, na ang anyo mismo’y laganap gaya ng langit, na sumasaklaw sa lahat; sa Walang-hanggan, Tagapagtanggol ng mga walang masandalan, sa Di-umaasa sa anuman, sa Di-nagbabago, sa Walang-hanggang walang kupas; sa Kanya na nakalagay sa Yogapīṭha, ang Nitya-yogin, na ang ‘pagkain’ ay dhyāna (pagmumuni).” Ito ang labindalawang ‘paa’ (pāda) ng Puruṣa. Ang dalawa ay gagamitin bilang kavaca at mga mantra; ang dalawang bīja (binhing pantig) ay sinasabing “bindu” at “upakāraka”. Itinuturo rin ang dalawang nāḍī: Alambuṣā at Yaśā; at ang dalawang vāyu: (Prāṇa) at Kṛkara, kasama ang kani-kanilang gawain.

Verse 6

इन्द्रिये त्वक्करावस्या स्पर्शस्तु विषयो मतः गुणौ स्पर्शनिनादौ द्वावेकः कारणमीश्वरः

Para sa pandamang ito—ang balat (tvak)—ang paksa (viṣaya) ay itinuturing na paghipo. Dalawa ang katangian nito: ugnayang pandama at tunog; samantalang ang iisang sukdulang sanhi ay ang Panginoon (Īśvara).

Verse 7

तुर्म्यावस्थेति शान्तिस्थं सम्भाव्य भुवनादिकं विदध्यात्ताडनं भेदं प्रवेशञ्च वियोजनं

Matapos pagnilayan ang (mantrik) kalagayang tinatawag na “turmyā-avasthā” bilang nananatili sa Śānti (pagpapayapa), at matapos sa isip ay ilarawan ang mga daigdig at kaugnay na mga saklaw (bhuvana-ādika), dapat isagawa ang mga ritong pang-operasyon: tāḍana (pagpalo/pag-udyok), bheda (paghiwa-hiwalay/paglikha ng alitan), praveśa (pagpasok/pagsingit), at viyojana (paghihiwalay/pagpapalayô).

Verse 8

आकृष्य ग्रहणं कुर्याच्छान्तेर्वदनसूत्रतः आत्मन्यारोप्य सङ्गृह्य कलां कुण्डे निवेशयेत्

Pagkahila nito papalapit sa sarili, dapat itong dakpin ayon sa pormulang binibigkas (vadanā-sūtra) ng ritong Śānti; saka ilapat sa sarili, tipunin, at ilagak ang kalā (banayad na bahagi/enerhiya) sa hukay-apoy (kuṇḍa).

Verse 9

ईशं तवाधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं भव्यं त्वयानुकूलेन कुर्यात् विज्ञापनामिति

“O Panginoon (Īśa), sa ilalim ng iyong kapangyarihan sa bagay na ito, aking ipinagkakaloob ang dīkṣā sa naghahangad ng paglaya (mumukṣu) na ito. Nawa’y maisagawa ang mapalad na ritwal sa iyong pagsang-ayon; ito ang pormal na pagsusumamo.”

Verse 10

आवाहनादिकं पित्रोः शिष्यस्य ताडनादिकं अपाठः व्योमव्यापकरूपाय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः व्योमरूपायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ध्यायपरायेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः व्यानाहारायेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः भाव्यं त्वया च शुद्धेन इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विधायादाय चैतन्यं विधिनाअत्मनि योजयेत्

Matapos isagawa ang mga itinakdang ritwal gaya ng āvāhana (pag-aanyaya) at iba pa, at sundin ang wastong disiplina sa ugnayan ng guro at alagad ayon sa tuntunin, dapat—sa tamang pagkakasunod ng ritwal—“tanggapin at itanim” ang caitanya (prinsipyo ng kamalayan) at pag-isahin ito sa loob ng ātman (sarili).

Verse 11

पूर्ववत् पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया हृत्सम्पुटात्मवीजेन देवीगर्भे नियोजयेत्

Gaya ng dati, matapos pagnilayan ang pakikipag-ugnay sa prinsipyo ng Ama (pitṛ), dapat—sa pamamagitan ng puwersa/mantrang tinatawag na “Udbhavā” at ng ātma-bīja (binhi ng sarili) na inilagay sa loob ng sisidlang-lotus ng puso—itanim ang (kapangyarihang iyon) sa sinapupunan ng Diyosa (Devī).

Verse 12

देहोत्पत्तौ हृदा पञ्च शिरसा जन्महेतवे शिखया वाधिकाराय भोगाय कवचाणुना

Para sa paglitaw ng katawan, (ang mantra) ay ilapat nang limang ulit sa puso; sa ulo, para sa sanhi ng kapanganakan; sa śikhā (tuktok na buhol ng buhok), para sa kapangyarihan; sa kavaca (mantrang baluti), para sa wastong pagdanas ng ligayang-makamundo; at sa astra (mantrang sandata), para sa pag-iingat at pagprotekta.

Verse 13

लयाय शस्त्रमन्त्रेण श्रोतःशुद्धौ शिवेन च तत्त्वशुद्धौ हृदा ह्य् एवं गर्भाधानादि पूर्ववत्

Para sa paglusaw (laya), gamitin ang Śastra-mantra; para sa paglilinis ng mga daluyan (śrotaḥ-śuddhi), ang Śiva-mantra; at para sa paglilinis ng mga prinsipyo (tattva-śuddhi), ang Hṛd(-mantra). Kaya ang mga ritong nagsisimula sa garbhādhāna (paglilihi) ay isasagawa gaya ng naunang paglalarawan.

Verse 14

वर्मणा पाशशैथिल्यं निष्कृत्यैवं शतं जपेत् मलशक्तितिरोधने शस्त्रेणाहुतिपञ्चकं

Sa pamamagitan ng Varma-mantra (panangga), paluwagin ang mga tali ng pagkagapos (pāśa); at bilang prāyaścitta (pagbabayad-sala), bigkasin ito nang isandaang ulit. Upang hadlangan o itaboy ang maruruming puwersa (mala-śakti), maghandog ng limang āhuti gamit ang Śastra bilang kasangkapang ritwal.

Verse 15

एवं पाशवियोगे ऽपि ततः सप्तास्त्रजप्तया छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या पाशान्वीजवता यथा

Gayundin sa paraan ng pagpapalaya mula sa pagkagapos (pāśa-viyoga): matapos bigkasin nang pitong ulit ang astra-mantra, putulin ang mga tali ng noose sa pamamagitan ng sandatang ‘gunting/pamutol’, gaya ng pagputol gamit ang matalim at mabilis na kasangkapan.

Verse 16

ॐ हौं शान्तिकलापाशाय हः हूं फट् विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशमन्त्रेण पूर्ववत् घृतपूर्णे श्रुवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत्

Sa pagbigkas ng, “Oṃ hauṃ—para sa Śānti-kalā Pāśa—haḥ hūṃ phaṭ,” ilabas ang lakas ng mantra at hubugin ito bilang isang bilog; pagkatapos, gaya ng dati, gamit ang Pāśa-mantra, ilagay ang ghṛta (nilinaw na mantikilya) sa śruva (sandok) na puno ng ghee, at isagawa ang homa sa pamamagitan mismo ng Kalāstra (sandata-mantra).

Verse 17

अस्त्रेण जुहुयात् पञ्च पाशाङ्कुशनिवृत्तये प्रायश्चित्तनिषेधाय दद्यादष्टाहुतीरथ

Maghandog ng limang āhuti sa pamamagitan ng Astra-mantra upang alisin ang tali (pāśa) at ang panggabay na kawit (aṅkuśa) na nagbibigkis; at pagkatapos, upang maiwasan ang pangangailangan ng karagdagang prāyaścitta, maghandog ng walong āhuti.

Verse 18

ॐ हः अस्त्राय हूं फट् हृदेश्वरं समावाह्य कृत्वा पूजनतर्पणे विदधीत विधानेन तस्मै शुल्कसमर्पणं

Sa pagbigkas ng mantra na “Oṃ haḥ—para sa Astra (Sandata)—hūṃ phaṭ,” dapat tawagin (āvāhya) si Hṛdeśvara. Pagkatapos isagawa ang pagsamba at ang tarpaṇa (pag-aalay ng libasyon), ayon sa itinakdang ritwal, ihandog sa Kanya ang nararapat na handog-bayad (śulka).

Verse 19

ॐ हां ईश्वर बुद्ध्यहङ्कारौ शुल्कं गृहाण स्वाहा निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्येश्वर त्वया न स्थेयं बन्धकत्वेन शिवाज्ञां श्रावयेदिति

“Oṃ, hāṃ. O Īśvara, tanggapin ang handog-bayad (śulka) na binubuo ng buddhi (talino) at ahaṅkāra (pagkamakasarili); svāhā. O Īśvara, para sa ‘paśu’ ng sakripisyong ito na ang mga tali (pāśa) ay ganap nang nasunog, huwag Kang manatiling tagapagbigkis; sa halip, ipahayag ang utos ni Śiva.”

Verse 20

एकं पाशवियोगार्थमिति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ह्य् ऐमिति क, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ ओमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ यैमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः विसृजेदीश्वरन्देवं रौद्रात्मानं नियोजयेत् ईषच्चन्द्रमिवात्मानं विधिनाअत्मनि योजयेत्

“Isang (pantig/pormula) ay para sa pagputol ng pāśa (pagkagapos)”—ganito ang basa ng ilang minarkahang manuskrito; ang iba’y “Oṃ hy aiṃ”, ang ilan ay “Oṃ”, at ang ilan ay “Oṃ yaiṃ”. Pagkatapos bigkasin, dapat palayain (visṛje) ang Panginoong Diyos, at saka ituon ang ritwal sa kalikasang Rudra. Ayon sa pamamaraan, pag-isahin ang sarili sa loob ng sarili, gaya ng bahagyang pagsikat ng buwan.

Verse 21

सूत्रे संयोजयेदेनं शुद्धयोद्भवमुद्रया दद्यात् मूलेन शिष्यस्य शिरस्यमृतविन्दुकं

Dapat niyang ikabit (ang pinabanal na sangkap/anting) sa sūtra o banal na sinulid, gamit ang Śuddhayodbhava-mudrā; at pagkatapos, sa pamamagitan ng mūla-mantra, ipagkaloob sa ulo ng alagad ang isang patak ng amṛta-bindu (patak ng nektar).

Verse 22

विसृज्य पितरौ वह्नेः पूजितौ कुसुमादिभिः दद्यात् पूर्णां विधानज्ञो निःशेषविधिपूरणीं

Matapos magalang na pauwiin ang dalawang ninunong nilalang mula sa banal na apoy—pagkaraang sambahin sila ng mga bulaklak at iba pa—ang nakaaalam ng wastong ritwal ay dapat maghandog ng pūrṇā, ang “handog ng pagwawakas,” na ganap na tumatapos sa lahat ng itinakdang pamamaraan nang walang kakulangan.

Verse 23

अस्यामपि विधातव्यं पूर्ववत्ताडनादिअकं स्ववीजन्तु विशेषः स्याच्छुद्धिः शान्तेरपीडिता

Sa ritong ito rin, ang mga gawaing tulad ng pagtama (tāḍana) at iba pa ay dapat isagawa gaya ng dati; datapwat ang natatanging katangian ay ang paggamit ng sariling bīja (binhing pantig ng mantra). Sa pamamagitan ng ritong pampayapa (śānti) na ito, natatamo ang paglilinis nang hindi nagdudulot ng pagdurusa.