Adhyaya 78

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वास्तुपूजाकथनं नाम सप्तसप्ततितमो ऽध्यायः अथोष्टसप्ततितमो ऽध्यायः पवित्रारोहणकथनं ईश्वर उवाच पवित्रारोहणं वक्ष्ये क्रियार्चादिषु पूरणं नित्यं तन्नित्यमुद्दिष्टं नैमित्तिकमथापरं

Sa gayon, sa Agni Purāṇa, nagwakas ang ikapitumpu’t pitong kabanata na tinatawag na “Paglalarawan ng pagsamba sa Vāstu.” Ngayon ay nagsisimula ang ikapitumpu’t walong kabanata: “Paglalarawan ng Pavitrārohaṇa (paglalagay ng nagpapabanal na sinulid/garland).” Wika ng Panginoon: “Ipapaliwanag ko ang Pavitrārohaṇa, ang ritong lumulubos sa mga gawaing pang-ritwal, pagsamba (arcā), at iba pa. Ito’y may dalawang uri: ang nitya (palagian), na itinakda bilang regular na pagtalima, at ang naimittika (paminsan-minsan), na isinasagawa ayon sa pagkakataon.”

Verse 2

आषाढादिचतुर्दश्यामथ श्रावणभाद्रयोः सितासितासु कर्तव्यं चतुर्दश्यष्टमीषु तत्

Mula sa ika-14 na araw ng buwan sa Āṣāḍha, at gayundin sa mga buwang Śrāvaṇa at Bhādrapada—sa kapwa maliwanag at madilim na kalahating buwan—ang pagtalimang iyon ay dapat isagawa sa ika-14 at ika-8 na tithi.

Verse 3

कुर्याद्वा कार्त्तिकीं यावत्तिथौ प्रतिपादिके वह्निब्रह्माम्बिकेभास्यनागस्कन्दार्कशूलिनां

Bilang kahalili, dapat tuparin ang panatang Kārttikī hanggang (kasama) ang tithi na Pratipadā, na may pagsamba kina Agni, Brahmā, Ambikā, sa Panginoong May Mukhang Elepante (Gaṇeśa), sa mga Nāga, kay Skanda, sa Araw, at sa Panginoong may Trisula (Śiva).

Verse 4

दुर्गायमेन्द्रगोविन्दस्मरशम्भुसुधाभुजां सौवर्णं राजतं ताम्रं कृतादिषु यथाक्रमं

Para kay Durgā—at para kina Indra, Govinda (Viṣṇu), Smara (Kāma), Śambhu (Śiva), at Sudhābhuj (ang tumatanggap ng amṛta, isang anyong dibino)—ang kanilang mga larawan ay dapat gawin sa ginto, pilak, at tanso ayon sa wastong pagkakasunod, sa Kṛta yuga at sa mga sumunod na yuga.

Verse 5

कलौ कार्पासजं चापि पट्टपद्मादिसूत्रकं प्रणवश् चन्द्रमा वह्निर्ब्रह्मा नागो गुहो हरिः

Sa panahon ng Kali, ang (banal na sinulid) ay maaari ring gawin sa bulak; gayundin sa seda, hibla ng lotus, at iba pang mga sinulid. (Ang mga banal na pagtatalaga ay:) Praṇava (Oṃ), ang Buwan, Apoy, Brahmā, ang Nāga, Guha (Kārttikeya), at Hari (Viṣṇu).

Verse 6

सर्वेशः सर्वदेवाः स्युः क्रमेण नवतन्तुषु अष्टोत्तरशतान्यर्धं तदर्धं चोत्तमादिकं

Sa siyam na Tantra, ayon sa wastong pagkakasunod, dapat ilagay/bigkasin si Sarveśa at ang mga pangkat na tinatawag na Sarvadeva. Ang bilang nila ay kalahati ng 108; at kalahati pa ng bahaging iyon ay para sa “pinakamataas” na pangkat na nagsisimula sa uri na Uttama.

Verse 7

एकाशीत्याथवा सूत्रैस्त्रिंशताप्पष्टयुक्तया शरीरोन्मादवायव इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वधाभुजामिति ख, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः गुहो रविरिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः सदेश इति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चाशता वा कर्तव्यं तुल्यग्रन्थ्यन्तरालकं

Maaaring may 81 sūtra, o (ibang paraan) 30 sūtra na may dagdag na 65. Sa minarkahang manuskrito, ang pagbasa ay “śarīronmāda-vāyava” (tanda ‘gha’); sa tatlong minarkahang manuskrito, “svadhābhujām” (kha, gha, ṅa); sa apat na minarkahang manuskrito, “guho raviḥ” (kha, ga, gha, ṅa); at sa minarkahang manuskrito, “sadeśaḥ” (kha, ga, gha, ṅa). O maaari ring gawing 50 (yunit), na may magkakapantay na pagitan sa mga buhol/sekson ng teksto (granthi), ibig sabihi’y pantay-pantay ang paghahati.

Verse 8

द्वादशाङ्गुलमानानि व्यासादष्टाङ्गुलानि च लिङ्गविस्तारमानानि चतुरङ्गुलकानि वा

Ang sukat nito ay maaaring labindalawang aṅgula; ang diyametro ay walong aṅgula; at ang itinakdang sukat para sa lapad ng liṅga ay maaari ring apat na aṅgula.

Verse 9

तथैव पिण्डिकास्पर्शं चतुर्थं सर्वदैवतं गङ्गावतारकं कार्यं सुजातेन सुधौतकं

Gayundin, dapat isagawa ang ritwal na “paghipo sa piṇḍikā” (handog na bilog ng kanin); at bilang ikaapat na gawain, maghandog sa lahat ng mga diyos. Dapat ding gawin ang ritwal na “pagpapababa sa Gaṅgā” (pag-anyaya sa nagpapadalisay na presensya ni Gaṅgā), sa pamamagitan ng isang taong marangal ang pinagmulan/karapat-dapat at gamit ang bagay o kasangkapang lubusang nalinis.

Verse 10

ग्रन्थिं कुर्याच्च वामेन अघोरणाथ शोधयेत् रञ्जयेत् पुरुषेणैव रक्तचन्दनकुङ्कुमैः

Dapat gawin ang buhol na pang-ritwal (granthi) gamit ang kaliwang kamay; dapat itong dalisayin sa pamamagitan ng mantra na Aghora; at pagkatapos ay basbasan/kulayan sa pamamagitan ng mantra na Puruṣa, gamit ang pulang sandalwood at kuṅkuma (saffron).

Verse 11

कस्तूरीरोचनाचन्द्रैर् हरिद्रागैर् इकादिभिः ग्रन्थयो दश कर्तव्या अथवा तन्तुसङ्ख्यया

Gamit ang musk (kastūrī), gorocanā, kampor, luyang-dilaw at mga kahalintulad na sangkap, dapat ihanda ang sampung buhol (o mga butil/yunit); o kung hindi, ihanda ayon sa bilang ng mga sinulid bilang pamantayang sukat.

Verse 12

अन्तरं वा यथाशोभमेकद्विचतुरङ्गुलं प्रकृतिः पौरुषी वीरा चतुर्थी त्वपराजिता

Ang pagitan (ng mga bahagi) ay dapat ayusin ayon sa angkop na ganda—isang, dalawang, o apat na lapad ng daliri. Ang una ay tinatawag na Prakṛti; ang ikalawa Pauruṣī; ang ikatlo Vīrā; at ang ikaapat ay Aparājitā.

Verse 13

जयान्या विजया षष्ठी अजिता च सदाशिवा मनोन्मनी सर्वमुखी ग्रन्थयो ऽभ्यधिकाः शुभाः

Siya ay tinatawag na Jayānyā at Vijayā; gayundin Ṣaṣṭhī, Ajitā, at Sadāśivā; siya rin ay Manonmanī at Sarvamukhī. Ang mga banal na bahagi/pormulang ito (granthayaḥ) ay itinuturing na lalo pang mapalad at nakahihigit.

Verse 14

कार्या वा चन्द्रवह्न्यर्कपवित्रं शिववद्धृदि एकैकं निजमूर्तौ वा पुप्तके गुरुके गणे

Dapat gawin ang pavitraka (panlinis/pananggalang na tali) sa anyo ng Buwan, Apoy, at Araw; at gaya sa ritwal ni Śiva, ilagak sa puso (sa panloob na paglalagay). O kaya, isa-isa itong ilagay sa sariling anyo ng diyos (mūrti), sa manuskrito/aklat (pustaka), sa guru, at sa gaṇa (pangkat ng mga tagasunod/katulong na diyos).

Verse 15

स्यादेकैकं तथा द्वारदिक्पालकलशादिषु हस्तादिनवहस्तान्तं लिङ्गानां स्यात्पवित्रकं

Gayundin, dapat may tig-iisang pavitraka para sa pintuan, sa mga tagapagbantay ng mga direksiyon (dikpāla), sa mga palayok na pang-ritwal (kalaśa) at iba pang katulad. Para sa mga liṅga, ang sukat ng pavitraka ay mula isang hasta hanggang siyam na hasta.

Verse 16

अष्टाविंशतितो युद्धं दशभिर्दशभिः क्रमात् द्व्यङ्गुलाभ्यन्तरास्तत्र क्रमादेकाङ्गुलान्तराः

Mula sa ika-28 na hakbang/puwesto pataas, ang pormasyon ng labanan ay dapat ayusin nang sunod-sunod sa mga pangkat na tig-sasampu; doon, ang panloob na pagitan ay dalawang aṅgula, at pagkaraan ay nagiging tig-iisang aṅgula ang bawat pagitan.

Verse 17

ग्रन्थयो मानमप्येषां लिङ्गविस्तारसस्मितं सप्तम्यां वा त्रयोदश्यां कृतनित्यक्रियः शुचिः

Dapat ding malaman ang itinakdang sukat ng mga ito: ang liṅga ay dapat gawin ayon sa binanggit na proporsyon at lawak; at sa ikapitong o ikalabintatlong araw ng buwan, matapos isagawa ang pang-araw-araw na tungkuling ritwal, ang tao ay maging dalisay at saka magpatuloy sa pagtalima.

Verse 18

भूषयेत् पुष्पवस्त्राद्यैः सायाह्ने यागमन्दिरं चण्डवह्न्यर्कपवित्रमिति ख, ग, ङ चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः पुस्तके गुरवे गणो इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कृत्वा नैमित्तिकीं सन्ध्यां विशेषेण च तर्पणं

Sa dapithapon, dapat palamutian ang yāga-mandira (bulwagan ng paghahandog) ng mga bulaklak, tela, at iba pa. Pagkaraan, matapos isagawa ang naimittika Sandhyā (Sandhyā na ayon sa pagkakataon), lalo ring isagawa ang tarpaṇa, ang pag-aalay ng tubig bilang handog. (Ang mga pariralang nasa panaklong at mga baryanteng pagbasa ay tala ng pagkakaiba ng manuskrito/edisyon.)

Verse 19

परिगृहीते भूभागे पवित्रे सूर्यमर्चयेत् आचम्य सकलीकृत्य प्रणवार्घ्यकरो गुरुः

Sa lupang nilinis at inihanda nang wasto, dapat sambahin ang Araw. Matapos ang ācamana (ritwal na pag-inom ng tubig) at maayos na paglalatag ng lahat ng gamit sa ritwal, ang gurong tagapagpaganap ay maghandog ng arghya (handog na tubig) na may kasamang praṇava, ang pantig na Oṁ.

Verse 20

द्वाराण्यस्त्रेण सम्प्रोक्ष्य पूर्वादिक्रमतो ऽर्चयेत् हां शान्तिकलाद्वाराय तथा विद्याकलात्मने

Matapos wisikan nang lubos ang mga pintuan gamit ang astra (mantrang sandata na panangga), sambahin ang mga ito ayon sa ayos na nagsisimula sa silangang pinto: bigkasin ang “hāṃ” para sa pintong pinamumunuan ng Śānti-kalā (Kalā ng pagpapayapa), at gayundin para sa pintong ang diwa ay Vidyā-kalā (Kalā ng banal na kaalaman).

Verse 21

निवृत्तिकलाद्वाराय प्रतिष्ठाख्यकलात्मने तच्छाखयोः प्रतिद्वारं द्वौ द्वौ द्वाराधिपौ यजेत्

Dapat sambahin ang pintuang pinamumunuan ng Kalā na tinatawag na Nivṛtti, at gayundin ang pintuang ang diwa ay ang Kalā na kilala bilang Pratiṣṭhā. Sa bawat pinto sa dalawang sangang pantulong, sambahin ang tig-dalawang panginoon ng pinto (Dvārapāla).

Verse 22

नन्दिने महाकालाय भृङ्गिणे ऽथ गणाय च वृषभाय च स्कन्दाय देव्यै चण्डाय च क्रमात्

Sa wastong pagkakasunod, maghandog ng pagpupugay o alay kina Nandin, Mahākāla, Bhṛṅgin; at saka rin kina Gaṇa, Vṛṣabha (ang Toro), Skanda, Devī, at Caṇḍa.

Verse 23

नित्यं च द्वारपालादीन् प्रविश्य द्वारपश्चिमे इष्ट्वा वास्तुं भूतशुद्धिं विशेषार्घ्यकरः शिवः

At araw-araw, matapos pumasok at sambahin ang mga tagapagbantay ng pinto at iba pa, sa kanlurang bahagi ng pintuan ay sambahin niya ang Vāstu (diyos ng pook) at isagawa ang bhūta-śuddhi, ang paglilinis ng mga sangkap. Pagkaraan, maghandog ng natatanging arghya at siya’y nagiging mapalad (śiva).

Verse 24

प्रोक्षणाद्यं विधायाथ यज्ञसम्भारकृन्नरः मन्त्रयेद्दर्भदूर्वाद्यैः पुष्पाद्यैश् च हृदादिभिः

Matapos munang isagawa ang prokṣaṇa (pagwiwisik ng banal na tubig) at ang mga kaugnay na paunang ritwal, ang taong naghanda ng mga kasangkapan ng yajña ay dapat magpabanal sa pamamagitan ng mantra sa kuśa-darbha na damo, dūrvā na damo, mga bulaklak at iba pa, gamit ang mga Hṛd at iba pang aṅga-mantra.

Verse 25

शिवहस्तं विधायेत्थं स्वशिरस्यधिरोपयेत् शिवो ऽहमादिः सर्वज्ञो मम यज्ञप्रधानता

Pagkatapos buuin sa ganitong paraan ang “kamay-Śiva” (kilos-mudrā), ilagay ito sa sariling ulo. (Dapat ipahayag:) “Ako si Śiva—ang sinauna at ganap na nakaaalam; sa akin, ang pagsamba sa yajña ang pinakapanguna.”

Verse 26

अत्यर्थं भावयेद्देवं ज्ञानखद्गकरो गुरुः नैरृतीं दिशमासाद्य प्रक्षिपेदुदगाननः

Nakaharap sa hilaga, ang guro—na may hawak na tabak ng kaalaman—ay dapat taimtim na magnilay sa diyos; saka lumapit sa timog‑kanluran (Nairṛtī) at ihagis/ilagak doon ang itinakdang handog o pagpapalabas na ritwal.

Verse 27

अर्घ्याम्बु पञ्चगव्यञ्च समस्तान् मखमण्डपे चतुष्पथान्तसंस्कारैर् वीक्षणाद्यैः सुसंस्कृतैः

Sa makha-maṇḍapa (pabilyon ng paghahandog), ang lahat—mga tao at kagamitang ritwal—ay dapat ganap na dalisayin sa pamamagitan ng tubig-arghya at pañcagavya, ayon sa mga itinakdang saṃskāra mula sa apat na direksiyon hanggang sa mga dulo, kabilang ang mga ritong gaya ng pagwiwisik (vīkṣaṇa) at iba pang kaugnay na paglilinis, na isinasagawa nang wasto.

Verse 28

विक्षिप्य विकिरांस्तत्र कुशकूर्चोपसंहरेत् ए सूर्यमर्चयेदिति ख, ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकचतुष्टयपाठः प्रोक्षणच्चेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः विधायैकमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः ब्राह्मणाद्यैर् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः दशकूर्ञ्चोपसंहरेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः तानीशदिशि वर्धन्यामासनायोपकल्पयेत्

Pagkatapos ikalat ang mga handog na ritwal doon, dapat itong tipunin muli gamit ang bigkis ng damong kuśa (kuśakūrca). Pagkaraan, sa direksiyong Īśāna (hilagang‑silangan), sa ibabaw ng pinabanal na vardhanī, ay ayusin ang mga iyon bilang āsana (luklukan) para sa pagsamba.

Verse 29

नैरृते वास्तुगीर्वाणा द्वारे लक्ष्मीं प्रपूजयेत् पश्चिमाभिमुखं कुम्भं सर्वधान्योपरि स्थितं

Sa pintuang nasa timog‑kanluran, O tagapagbigkas ng mga aral ng Vāstu, dapat sambahin nang wasto si Lakṣmī. Isang kumbha (banga ng ritwal) ang ilalagay doon, nakaharap sa kanluran, na nakapatong sa bunton ng iba’t ibang butil.

Verse 30

प्रणवेन वृषारूढं सिंहस्थां वर्धनीन्ततः कुम्भे साङ्गं शिवन्देवं वर्धन्यामर्चयेत्

Sa pamamagitan ng pantig na Oṁ (praṇava), dapat sambahin si Panginoong Śiva—na nakasakay sa toro at (gayundin) nakaluklok sa leon—kasama ang Kaniyang mga bahagi/kaakibat (sāṅga), sa loob ng kumbha; at gayon din ay sambahin sa sisidlang vardhanī na nakalagay sa loob.

Verse 31

दिक्षु शक्रादिदिक्पालान् विष्णुब्रह्मशिवादिकान् वर्धनीं सम्यगादाय घटपृष्टानुगामिनीं

Sa sampung dako, dapat pagnilayan/italaga ang mga tagapagbantay ng mga dako na nagsisimula kay Śakra, at tawagin din ang mga diyos gaya nina Viṣṇu, Brahmā, at Śiva; saka, matapos hawakan nang wasto ang vardhanī (sandok na pangwisik) na sumusunod sa likuran ng kalaśa (banga ng ritwal), isagawa ang seremonya.

Verse 32

शिवाज्ञां श्रावयेन्मन्त्री पूर्वादीशानगोचरं अविच्छिन्नपयोधारां मूलमन्त्रमुदीरयेत्

Dapat ipahayag ng tagapagbigkas ng mantra ang utos ni Śiva; nakaharap mula sa silangan hanggang sa dako ng Īśāna, bigkasin niya ang ugat-mantra nang tuluy-tuloy, gaya ng walang putol na agos ng gatas.

Verse 33

समन्ताद् भ्रामयेदेनां रक्षार्थं शस्त्ररूपिणीं पूर्वं कलशमारोप्य शस्त्रार्थन्तस्य वामतः

Para sa pag-iingat, paikutin siya nang pabilog sa lahat ng panig—sapagkat siya’y nasa anyo ng sandata. Una, iluklok siya sa banal na kalaśa (banga ng tubig); saka ilagay ang kasangkapang-sandata sa kaliwang panig nito.

Verse 34

समग्रासनके कुम्भे यजेद्देवं स्थिरासने वर्धन्यां प्रणवस्थायामायुधन्तदनु द्वयोः

Sambahin ang diyos sa kumbha (banal na banga) na nakalagay sa samagrāsana, ang ganap na luklukan ng ritwal. Sambahin ang diyos sa matatag na upuan; sa vardhanī ay itatag ang Praṇava (Oṁ); at pagkatapos ay ilagay ang mga sagisag ng sandata sa dalawang katabing puwesto.

Verse 35

भगलिङ्गसमायोगं विदध्याल्लिङ्गमुद्रया कुम्भे निवेद्य बोधासिं मूलमन्त्रजपन्तथा

Isagawa ang pagsasanib ng Bhaga at Liṅga sa pamamagitan ng Liṅga-mudrā; pagkatapos, ihandog sa kumbha ang Bodhāsi, ang sandatang pinasigla ng bisa, at magpatuloy rin sa japa ng ugat-mantra.

Verse 36

तद्दशांशेन वर्धन्यां रक्षां विज्ञापयेदपि गणेशं वायवे ऽभ्यर्च्य हरं पञ्चामृतादिभिः

Sa ikasampung bahagi ng handog/bayad na iyon, sa mapalad na ritong Vardhanī (pagpapalago), dapat ding pormal na ipahayag at italaga ang rakṣā, ang anting-pangangalaga. Matapos sambahin si Gaṇeśa at maghandog kay Vāyu, sambahin si Hara (Śiva) sa pamamagitan ng pañcāmṛta at mga kaugnay na alay.

Verse 37

स्नापयेत् पूर्ववत् प्रार्च्य कुण्डे च शिवपावकं ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः रक्षां च कारयेत् सदेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्ववत् स्नापयेत् प्रार्चेदिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः स्थापयेत् पूर्ववच्चाग्निमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुम्भे वा शिवमर्चयेदिति ग, चिह्नितस्पुस्तकपाठः विधिवच्च चरुं कृत्वा सम्पाताहुतिशोधितं

Matapos sambahin (si Śiva) gaya ng dati, dapat isagawa ang banal na pagpapaligo (snāpana) sa parehong paraan; at sa hukay-apoy (kuṇḍa) ay sambahin din ang mapalad na Apoy (apoy ni Śiva). Dapat ding isaayos ang ritong pangangalaga (rakṣā). O ayon sa ibang pagbasa, maaaring itatag ang apoy gaya ng dati, o sambahin si Śiva sa banal na banga (kumbha). Pagkaraan, ihanda ang caru (handog na lugaw) ayon sa tuntunin at dalisayin sa pangwakas na alay na “sampāta”, at saka ipagpatuloy ang ritwal.

Verse 38

देवाग्र्यात्मविभेदेन दर्ष्या तं विभजेत् त्रिधा दत्वा भागौ शिवाग्निभ्यां संरक्षेद्भागमात्मनि

Sa pamamagitan ng paghihiwalay ayon sa kani-kaniyang bahagi ng Devāgrya (pinakamataas na diyos), ni Śiva, at ni Agni, dapat itong hatiing malinaw sa tatlong bahagi. Pagkalooban ng dalawang bahagi si Śiva at si Agni, at itabi at ingatan ang isang bahagi para sa sarili.

Verse 39

शरेण चर्मणा देयं पूर्वतो दन्तधावनं तस्माद्घोरशिखाभ्यां वा दक्षिणे पश्चिमे मृदं

Ang paglilinis ng ngipin ay gawin na nakaharap sa silangan, gamit ang isang sanga bilang pangsepilyo at isang piraso ng balat bilang pantulong. Pagkatapos nito, kumuha ng panlinis na lupa/putik gamit ang hintuturo at gitnang daliri, at ipahid sa kanang panig o sa panig na kanluran (ayon sa itinakda).

Verse 40

साद्योजातेन च हृदा चोत्तरे वामनीकृतं जलं वामेन शिरसा ईशे गन्धान्वितं जलं

Sa pamamagitan ng mantra na Sādyojāta at ng hṛdā (hṛdaya-nyāsa, paglalagay sa puso), ilagay ang tubig sa hilaga na nakapihit sa kaliwa. Sa kaliwang bahagi ng ulo, at sa (mantra) Īśa(na), gamitin ang tubig na may halong pabango.

Verse 41

पञ्चगव्यं पलाशादिपुटकं वै समन्ततः ऐशान्यां कुसुमं दद्यादाग्नेय्यां दिशि रोचनां

Dapat ayusin ang pañcagavya at isang puṭaka (munting supot/sisidlan na yari sa palāśa at kahalintulad na bagay) sa palibot; sa direksiyong Īśāna (hilagang‑silangan) ilagay ang mga bulaklak, at sa direksiyong Āgneya (timog‑silangan) ilagay ang rocanā (dilaw na pigmento).

Verse 42

अगुरुं निरृताशायां वायव्यां च चतुःसमं होमद्रव्याणि सर्वाणि सद्योजातैः कुशैः सह

Ang agaru (mabangong kahoy) ay ilalagay sa direksiyong Nirṛti (timog‑kanluran); at sa direksiyong Vāyu (hilagang‑kanluran) ilagay ang kapantay na sukat na apat na bahagi. Lahat ng sangkap para sa homa (handog sa apoy) ay dapat ayusin/kilusin kasama ng sariwang damong kuśa, na kaugnay ng Sadyajāta (mantra/aspekto).

Verse 43

दण्डाक्षसूत्रकौपीनभिक्षापात्राणि रूपिणे कज्जलं कुङ्कुमन्तैलं शलाकां केशशोधनीं

Para sa anyong may katawan (ascetic), dapat ihanda/ilarawan ang tungkod, rosaryo (mālā), bahag (kaupīna), at mangkok ng pamamalimos; gayundin ang kajjala (koliryo/kohl), kuṅkuma (safron o pulang pangmarka), langis, munting patpat na pangpahid (śalākā), at kasangkapang panlinis ng buhok.

Verse 44

ताम्बूलं दर्पणं दद्यादुत्तरे रोचनामपि आसनं पादुके पात्रं योगपट्टातपत्रकं

Sa kasunod na bahagi ng ritwal, dapat ding ihandog ang tāmbūla (ngangà/betel) at salamin, at gayundin ang rocanā (dilaw na pigmento). (Ihandog din) upuan, isang pares ng sandalyas, sisidlan, sinturong yoga (yoga‑paṭṭa), at payong/parasól (ātapatra).

Verse 45

ऐशान्यामीशमन्त्रेण दद्यादीशानतुष्टये पूर्वस्याञ्चरुकं साज्यं दद्याद्गन्धादिकं नवे

Sa hilagang‑silangan, dapat maghandog gamit ang Īśa‑mantra upang kalugdan si Īśāna. Para sa tagapagbantay ng silangan, ihandog ang caru na hinaluan ng ghee; at sa ikasiyam na puwesto, ihandog ang mga pabango at mga katulad nito.

Verse 46

पूर्वित्राणि समादाय प्रोक्षितान्यर्घ्यवारिणा संहितामन्त्रपूतानि नीत्वा पावकसन्निधिं

Kunin ang mga kagamitang pang-ritwal na inihanda na, na winisikan ng tubig na arghya at nilinis ng mga mantra ng Saṃhitā, at dalhin ang mga ito sa harap ng banal na apoy.

Verse 47

कृष्णाजिनादिनाअच्छाद्य स्मरन् संवत्सरात्मकं साक्षिणं सर्वकृत्यानां गोप्तारं शिवमव्ययं

Balutin ang sarili ng balat ng itim na antelope at mga katulad nito, at magnilay kay Śiva—ang di-nasisira at tagapagtanggol—na siyang anyo ng taon, saksi ng lahat ng gawa, at tagapag-ingat ng lahat ng gawain.

Verse 48

सद्योजातेन च हृदा चोत्तरे वामनीयकमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सद्योजातेन च हृदा चोत्तरे धाम निष्फलमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः फलमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दण्डाक्षसूत्रकौपानतीर्थपात्राणि इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वेति हेति प्रयोगेण मन्त्रसंहितया पुनः शोधयेच्च पवित्राणि वाराणामेकविंशतिं

Gamit ang mga mantra na nagsisimula sa “Sadyojāta” at ang “Hṛd(aya)” (mantra ng puso), at saka ilapat ang mga kasunod na pormulang panlinis (ayon sa ilang pagbasa ng manuskrito: “vāmanīyaka”, o “dhāma”, at “(niṣ)phala”), dapat niyang muling linisin—sa tuluy-tuloy na pagbigkas ng kalipunan ng mga mantra—ang mga banal na bagay gaya ng tungkod, sinulid ng rosaryo (akṣa-sūtra), bahag (kaupīna), tubig na tīrtha para sa ritwal, at sisidlang pang-ritwal; at linisin din ang mga pavitra (banal na singsing/sinulid) sa dalawampu’t isang ulit.

Verse 49

गृहादि वेष्टयेत्सूत्रैर् गन्धाद्यं रवये ददेत् पूजिताय समाचम्य कृतन्यासः कृतार्घ्यकः

Dapat niyang palibutan ang bahay at mga kaugnay na lugar ng mga sinulid na pang-ritwal; maghandog ng sandalpaste at iba pang alay kay Ravi (Araw). Pagkatapos sumamba, gawin ang ācamana; matapos ang nyāsa at maihandog ang arghya, ang ritwal ay umuusad nang wasto.

Verse 50

नन्द्यादिभ्यो ऽथ गन्धाख्यं वास्तोश्चाथ प्रविश्य च शस्त्रेभ्यो लोकपालेभ्यः स्वनाम्ना शिवकुम्भके

Pagkatapos, simula kina Nandī at iba pa, dapat niyang ilagak/anyayahan ang diyos na tinatawag na Gandha; at pagpasok sa Vāstu (maṇḍala/espasyo), iluklok din ang mga sandata at ang mga Lokapāla (tagapagbantay ng mga direksiyon), bawat isa ayon sa sariling pangalan, sa Śiva-kumbha (banga ng ritwal ni Śiva).

Verse 51

वर्धन्यै विघ्नराजाय गुरवे ह्य् आत्मने यजेत् अथ सर्वौषधीलिप्तं धूपितं पुष्पदूर्वया

Dapat magsagawa ng pagsamba kay Vardhanī, kay Vighnarāja (Panginoong nag-aalis ng mga hadlang), at sa Guru—tunay ngang sa sariling Ātman (Sarili). Pagkaraan, ang bagay o larawan ng pagsamba ay pahiran ng paste mula sa lahat ng halamang-gamot, pausukan ng insenso, at alayan ng mga bulaklak at damong dūrvā.

Verse 52

आमन्त्र्य च पवित्रं तत् विधायाञ्जलिमध्यगं ॐ समस्तविधिच्छिद्रपूरणे च विधिं प्रति

Matapos tawagin ang pavitra (ritong/hiblang pampadalisay) at ilagay ito sa guwang ng magkadikit na palad na nakaanjali, isagawa ang pamamaraan sa pamamagitan ng mantrang “Oṃ” upang punan at ituwid ang lahat ng kakulangan at pagkukulang sa tuntunin ng ritwal.

Verse 53

प्रभवमन्त्रयामि त्वां त्वदिच्छावाप्तिकारिकां तत्सिद्धिमनुजानीहि यजतश्चिदचित्पते

Tinatawag kita sa Prabhava-mantra, na nagdudulot ng pag-abot sa ayon sa Iyong kalooban. Ipagkaloob at pahintulutan ang matagumpay na katuparan niyon para sa sumasamba na ito, O Panginoon ng may-malay at di-malay.

Verse 54

सर्वथा सर्वदा शम्भो नमस्ते ऽस्तु प्रसीद मे आमन्त्रितो ऽसि देवेश सह देव्या गणेश्वरैः

O Śambhu, sa lahat ng paraan at sa lahat ng panahon, sumasamba at nagpupugay ako sa Iyo; maawa Ka sa akin. O Panginoon ng mga diyos, Ikaw ay inaanyayahan—kasama ang Diyosa at ang mga Gaṇeśvara, mga panginoon ng mga gaṇa.

Verse 55

मन्त्रेशैर् लोकपालैश् च सहितः परिचारकैः निमन्त्रयाम्यहन्तुभ्यं प्रभाते तु पवित्रकं

Kasama ang mga Panginoon ng mga mantra at ang mga Lokapāla (Tagapagbantay ng mga daigdig), at kasama ang kanilang mga tagapaglingkod, inaanyayahan kita sa ritong pavitraka sa bukang-liwayway.

Verse 56

नियमञ्च करिष्यामि परमेश तवाज्ञया इत्येवन्देवमामन्त्र्य रेचकेनामृतीकृतं

“Isasagawa ko ang mga niyama (mga banal na pagtalima) ayon sa Iyong utos, O Kataas-taasang Panginoon (Parameśvara).” Sa gayong pag-anyaya sa diyos, ginagawa niya itong ‘tulad ng amṛta’ (dalisay at pinasigla) sa pamamagitan ng pagbuga ng hininga (recaka).

Verse 57

शिवान्तं मूलमुच्चार्य तच्छिवाय निवेदयेत् ः पूजनार्थं समाचम्य इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रव्यादिभ्यो ऽथेति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धाद्यमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः आमन्त्रणपवित्रमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः परिवारकैविति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः जपं स्तोत्रं प्रमाणञ्च कृत्वा शम्भुं क्षमापयेत्

Pagkasambit ng ugat-mantra (mūla-mantra) na nagtatapos sa “Śiva,” ihandog ang (japa/alay) na iyon kay Śiva. Pagkaraan, para sa pagsamba, magsagawa ng ācamana (ritwal na pag-inom ng tubig), at ang mga itinakdang handog sa Araw at sa iba pang mga diyos; maghandog ng pabango at iba pa, kasama ang ritwal ng banal na pag-anyaya (āmantraṇa-pavitra) at pagsamba sa mga kasamang diyos (parivāra). Matapos gawin ang japa, pagbigkas ng mga himno (stotra), at ang wastong sukat ng ritwal, humingi ng kapatawaran kay Śambhu (Śiva).

Verse 58

हुत्वा चरोस्तृतीयांशं तद्दद्दीत शिवाग्नये दिग्वासिभ्यो दिगीशेभ्यो भूतमातृगणेभ्य उ

Matapos ihandog sa apoy ang ikatlong bahagi ng caru (nilutong alay), saka ialay ang handog na iyon sa “apoy ni Śiva” (Śiva-agni), at (ipamahagi ang mga alay) sa mga naninirahan sa mga direksiyon, sa mga panginoon ng mga direksiyon, at sa mga pangkat ng bhūta at mga kalipunan ng mga Ina-Diyosa (mātṛ-gaṇa).

Verse 59

रुद्रेभ्यो क्षेत्रपादिभ्यो नमः स्वाहा बलिस्त्वयं दिङ्नागाद्यैश् च पूर्वादौ क्षेत्राय चाग्नये बलिः

“Pagpupugay—svāhā—sa mga Rudra at sa mga tagapagbantay ng banal na pook (Kṣetrapāda/Kṣetrapāla). Ang alay na bali na ito ay para sa inyo.” Gayundin, mula sa silangan at sa iba pang mga dako, kasama ang mga ‘elepanteng-panig’ (dig-nāga) at kaugnay na mga bantay—ang bali na ito ay para sa Kṣetra (pook/lupain) at para rin kay Agni.

Verse 60

समाचम्य विधिच्छिद्रपूरकं होममाचरेत् पूर्णां व्याहृतिहोमञ्च कृत्वा रुन्धीत पावकं

Pagkatapos magsagawa ng ācamana (ritwal na pag-inom ng tubig), dapat isagawa ang homa na pampuno sa kakulangan o kapintasan ng pamamaraan (vidhicchidra-pūraka). At matapos ganapin ang ganap na handog na may mga vyāhṛti, saka isara/ingatan ang banal na apoy (pāvaka).

Verse 61

तत ओमग्नये स्वाहा स्वाहा सोमाय चैव हि ओमग्नीषोमाभ्यां स्वाहाग्नये स्विष्टकृते तथा

Pagkaraan, dapat ihandog: “Oṃ, kay Agni, svāhā”; “svāhā, kay Soma rin, tunay nga”; “Oṃ, kay Agni at Soma na magkasama, svāhā”; at gayundin: “kay Agni na Sviṣṭakṛt (ang nagpapaganap nang ganap sa handog), svāhā.”

Verse 62

इत्याहुतिचतुष्कन्तु दत्वा कुर्यात्तु योजनां वह्निकुण्डार्चितं देवं मण्डलाभ्यर्चिते शिवे

Sa gayon, matapos ihandog ang apat na āhuti, saka isagawa ang “yojanā,” ang pangwakas na pagsasaayos. Sa ritong Śiva—kung saan sinasamba si Śiva sa pamamagitan ng maṇḍala—ang diyos ay dapat sambahin sa hukay ng apoy (vahni-kuṇḍa).

Verse 63

नाडीसन्धानरूपेण विधिना योजयेत्ततः वंशादिपात्रे विन्यस्य अस्त्रञ्च हृदयन्ततः

Pagkatapos, ayon sa itinakdang ritwal, dapat niyang ilapat (ang mantra/enerhiya) sa anyong “nāḍī-saṃdhāna,” ang pagdurugtong ng maseselang daluyan. Matapos ilagay ito sa sisidlang gaya ng tubong kawayan at iba pa, saka niya itatag ang Astra (mantra ng sandata) mula sa bahagi ng puso pasulong.

Verse 64

अधिरोप्य पवित्राणि कलाभिर्वाथ मन्त्रयेत् षडङ्गं ब्रह्ममूलैर् वा हृद्धर्मास्त्रञ्च योजयेत्

Matapos ilagay o ipatong ang pavitra, ang mga panaling/singsing na panglilinis, dapat itong pagpalain sa pamamagitan ng mga kalā. At dapat niyang isagawa ang ṣaḍaṅga-nyāsa, ang anim-na-bahaging pag-iingat, alinman sa mga bīja-mantra na ugat ni Brahmā (Brahma-mūla), at ilapat din ang Hṛdaya-mantra (mantra ng Puso) kasama ng Dharma-astra, ang “sandata” ng matuwid na pag-iingat.

Verse 65

विधाय सूत्रैः संवेष्ट्य पूजयित्वाङ्गसम्भवैः रक्षार्थं जगदीशाय भक्तिनम्रः समर्पयेत्

Matapos itong ihanda at balutin ng mga panaling panangga, at matapos sambahin ito sa pamamagitan ng mga sangkap na nagmula sa (pinabanal na) mga bahagi ng sariling katawan, dapat—nakayukong may bhakti—ialay ito kay Jagadīśa, ang Panginoon ng sansinukob, para sa pag-iingat.

Verse 66

पूजिते पुष्पधूपाद्यैर् दत्वा सिद्धान्तपुस्तके गुरोः पादान्तिकं गत्वा भक्त्या दद्यात् पवित्रकं

Matapos sambahin ang guro sa pamamagitan ng mga bulaklak, insenso, at iba pa, at maihandog ang aklat ng siddhānta (itinatag na doktrina), lumapit sa paanan ng guro at, nang may debosyon, ihandog ang pavitraka—ang itinalagang sinulid o kuwintas na panlinis sa ritwal.

Verse 67

निर्गत्य वहिराचम्य गोमये मण्डलत्रये इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः भूतमातृगणेषु फडिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रुद्रेभ्यः क्षेत्रपालेभ्य इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजयित्वा ततः शिवमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूजयित्वाथ सञ्चरैर् इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पञ्चगव्यञ्चरुन्दन्तधावनञ्च क्रमाद् यजेत्

Lumabas at magsagawa ng ācamana (ritwal na pag-inom para sa paglilinis), saka markahan ang tatlong bilog na pang-ritwal gamit ang dumi ng baka; sa pananggalang na bigkas na “phaṭ” maghandog sa mga pangkat ng Bhūta at sa mga Ina (Mātṛ-gaṇa); pagkatapos ay sa mga Rudra at sa mga Kṣetrapāla (mga tagapagbantay ng pook). Pagkaraan ng gayong pagsamba, sambahin si Śiva; at ayon sa pagkakasunod, ihandog ang pañcagavya, ang alay na caru, at ang danta-dhāvana (mga patpat sa paglilinis ng ngipin/ritwal nito).

Verse 68

आचान्तो मन्त्रसम्बद्धः कृतसङ्गीतजागरः स्वपेदन्तः स्मरन्नीशं बुभुक्षुर्दर्भसंस्तरे

Pagkatapos magsagawa ng ācamana, nakaugnay sa pagbigkas ng mantra, at nagbantay nang gising sa pamamagitan ng awiting debosyonal, dapat siyang mahiga sa higaan ng damong darbha; at kahit nagugutom, dapat siyang makatulog habang inaalala ang Panginoon.

Verse 69

अनेनैव प्रकारेण मुमुक्षुरपि संविशेत् केवलम्भस्मशय्यायां सोपवासः समाहितः

Sa gayon ding paraan, maging ang naghahangad ng kalayaan (mumukṣu) ay dapat mahiga upang magpahinga, sa higaan na pawang abo lamang, habang nag-aayuno at may matatag na pagtipon ng isip.