Adhyaya 105

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सामान्यप्रासादलक्षणं नाम चतुरधिकशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चाधिकशततमो ऽध्यायः नगरादिवास्तुकथनं ईश्वर उवाच नगरग्रामदुर्गाद्या गृहप्रासादवृद्धये च द्वारे श्वभ्रबिद्धे इति ख , घ , ङ च मार्गवेधैश् च इति छ चुल्लीबिद्धे इति ख , ङ च शिलाबिद्धेन मूढतां इति ग , ज च नगरग्रामदुर्गादौ इति ख , छ , ज च नगरग्रामदुर्गाख्यमिति घ एकाशीतिपदैर् वस्तुं पूजयेत् सिद्धये ध्रुवं

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa ay nagwakas ang ika-104 na kabanata na pinamagatang “Pangkalahatang Katangian ng mga Prāsāda (templo/palasyo).” Ngayon ay nagsisimula ang ika-105 na kabanata, “Paglalahad tungkol sa Vāstu para sa mga lungsod at kaugnay na pamayanan.” Sinabi ng Panginoon: “Upang umunlad at lumago ang mga bahay at prāsāda sa lungsod, nayon, kuta, at iba pa, dapat na tiyak na sambahin ang Vāstu (diwa/prinsipyo ng pook) sa pamamagitan ng walumpu’t isang pada (ang 9×9 na vāstu-maṇḍala), upang makamit ang tagumpay na di nagkukulang.”

Verse 2

प्रागास्या दशधा नाड्यास्तासां नामानि च ब्रुवे शान्ता यशोवती कान्ता विशाला प्राणवाहिनी

Sa silangan (harap) ay may sampung nāḍī (maseselang daluyan); sasabihin ko ang kanilang mga pangalan. Ang mga ito ay: Śāntā, Yaśovatī, Kāntā, Viśālā, at Prāṇavāhinī.

Verse 3

सती वसुमती नन्दा सुभद्राथ मनोरमा उत्तरा द्वादशान्याश् च एकाशीत्यङ्घ्रिकारिका

“(Siya ay) Satī, Vasumatī, Nandā, Subhadrā, at gayundin si Manoramā; si Uttarā; at labindalawang iba pang pangalan—sa gayon ay nabubuo ang walumpu’t isang ‘aṅghri-kārikā’ (mga taludtod na pang-alaala/mnemoniko ng mga pangalan).”

Verse 4

हरिणी सुप्रभा लक्ष्मीर्विभूतिर्विमला प्रिया जया ज्वाला विशोका च स्मृतास्तत्रपादतः

Sa kaniyang mga paa, ang mga sumusunod ay inaalala (bilang mga pangalan/pamagat): Hariṇī, Suprabhā, Lakṣmī, Vibhūti, Vimalā, Priyā, Jayā, Jvālā, at Viśokā.

Verse 5

ईशाद्यष्टाष्टकं दिक्षु यजेदीशं धनञ्जयं शक्रमर्कं तथा सत्यं भृशं व्योम च पूर्वतः

Sa mga direksiyon, dapat sambahin ang pangkat na walo na nagsisimula kay Īśa—sina Īśa, Dhanañjaya, Śakra, Arka, Satya, Bhṛśa, at Vyoman—na inilalagay ang pagsamba mula sa silangan bilang pasimula.

Verse 6

हव्यवाहञ्च पूर्वाणि वितथं भौममेव च कृतान्तमथ गन्धर्वं भृगं मृगञ्च दक्षिणे

Sa silangan, ilagay/anyayahan si Havyavāha (Agni), Pūrvāṇi, Vitatha, at Bhauma (Mars); at sa timog, ilagay si Kṛtānta (Yama), Gandharva, Bhṛgu, at Mṛga.

Verse 7

पितरं द्वारपालञ्च सुग्रीवं पुष्पदन्तकं वरुणं दैत्यशेषौ च यक्ष्माणं पश्चिमे सदा

Sa kanluran, dapat laging ilagay (anyayahan) ang mga Pitṛ (mga ninuno), ang Dvārapāla (tagapagbantay ng pinto), si Sugrīva, Puṣpadantaka, Varuṇa, ang natitirang mga Daitya, at si Yakṣmāṇa.

Verse 8

रोगाहिमुख्यो भल्लाटः सौभाग्यमदितिर्दितिः नवान्तः पदगो ब्रह्मा पूज्योर्धे च षडङ्घिगाः

“Roga”, “Ahi-mukhya” (pinuno ng mga ahas), “Bhallāṭa”, “Saubhāgya”, “Aditi”, “Diti”, “Navānta”, “Padaga”, “Brahmā”, at “Pūjya”; at sa itaas na bahagi ay naroon din ang “Ṣaḍ-aṅghigāḥ” (mga nilalang na may anim na paa).

Verse 9

ब्रह्मेशान्तरकोष्ठस्थ मायाख्यान्तु पद्द्वये तदधश्चापवत्साख्यं केन्द्रन्तरेषु षट्पदे

Sa loob ng mga panloob na silid ni Brahmā at Īśa, ilagay ang (pantig/luklukan) na tinatawag na Māyā sa pares ng talulot ng lotus; at sa ibaba nito, ilagay ang tinatawag na Āpavatsa sa anim na talulot na nasa pagitan ng mga sentro.

Verse 10

या दशान्याश्चेति ख , ग , घ , ङ , ज च सूत्रपादत इति ग सूत्रपातत इति छ शक्रमेकं तथापत्यमिति झ रोगाहिमोक्षेति ख , छ च सोमरूप्यदितौ दितिमिति ख षडङ्गका इति ग गोष्ठस्थ इति छ मरीचिकाग्निमध्ये तु सविता द्विपदस्थितः सावित्री तदधो द्व्यंशे विवस्वान् षट्पदे त्वधः

“‘At yaong sampu pang iba…’—ganyan ang pagbasa ng mga manuskritong Kha, Ga, Gha, Ṅa, at Ja. ‘Mula sa dako ng sūtra-foot’—ayon sa Ga; ‘mula sa dako kung saan inihagis/iniwesto ang sūtra’—ayon sa Cha. ‘Ang isa ay si Śakra, at gayundin ang supling’—ayon sa Jha. ‘(Para) sa paglaya mula sa sakit at mula sa pighati ng ahas’—ayon sa Kha at Cha. ‘Si Soma, na may anyong pilak; sa Aditi (at) sa Diti’—ayon sa Kha. ‘May anim na sangkap (ṣaḍ-aṅga)’—ayon sa Ga. ‘Nakalagay sa goṣṭha (kulungan ng baka)’—ayon sa Cha. Sa gitna ng “apoy na tila sinag” (marīcikā-agni), nakapuwesto si Savitṛ sa ayos na dalawang-hakbang; sa ibaba nito, sa paghahating dalawa, naroon si Sāvitrī; at sa ibaba pa, sa ayos na anim-na-hakbang, naroon si Vivasvān.

Verse 11

पितृब्रह्मान्तरे विष्णुमिन्दुमिन्द्रं त्वधो जयं वरुणब्रह्मणोर्मध्ये मित्राख्यं षट्पदे यजेत्

Sa pagitan ng diyos na Pitṛ at ni Brahmā ay dapat sambahin si Viṣṇu; sa ibang puwesto ay sambahin ang Buwan at si Indra; at sa ibaba ay si Jaya. Sa pagitan nina Varuṇa at Brahmā ay sambahin ang diyos na tinatawag na Mitra—ganito isinasagawa ang pagsamba sa diyagramang may anim na talulot (ṣaṭpada).

Verse 12

रोगब्रह्मान्तरे नित्यं द्विपञ्च रुद्रदासकम् तदधो द्व्यङ्घ्रिगं यक्ष्म षट्सौम्येषु धराधरं

Sa pagitan (sa diyagramang ritwal) ng puwesto ng “sakit” at ng “Brahmā”, dapat laging ilagay/bigkasin ang pangkat na tinatawag na “Rudra-dāsaka” ayon sa bilang na “dalawa-at-lima”. Sa ibaba nito, ilagay/bigkasin ang “yakṣmā” (sakit na pag-ubos) bilang “may dalawang paa”; at sa anim na puwestong “Saumya”, ilagay/bigkasin ang “Dharādhara”.

Verse 13

चरकीं स्कन्दविकटं विदारीं पूतनां क्रमात् जम्मं पापं पिलिपिच्छं यजेदीशादिवाह्यतः

Sa wastong pagkakasunod, magsagawa ng yajña/homa bilang handog kina Carakī, Skanda-vikaṭa, Vidārī, at Pūtanā; saka kina Jamma, Pāpa, at Pilipiccha—nagsisimula sa pangkat na pinangungunahan ni Īśa, upang itaboy ang mga kapinsalaan at pagdurusa.

Verse 14

एकाशीपदं वेश्म मण्डपश् च शताङ्घ्रिकः पूर्ववद्देवताः पूज्या ब्रह्मा तु षोडशांशके

Ang templo (veśman) ay dapat ilatag sa planong 81 parisukat (ekāśīpada), at ang maṇḍapa ay ayon sa sukat na 100 yunit (śatāṅghrika). Ang mga diyos ay sambahin gaya ng naunang paglalarawan; at si Brahmā ay iluklok/sambahin sa ikalabing-anim na bahagi (ṣoḍaśāṃśa).

Verse 15

मरीचिश् च विवस्वांश् च मित्रं पृथ्वीधरस् तथा दशकोष्ठस्थिता दिक्षु त्वन्ये बेशादिकोणगाः

Sina Marīci, Vivasvān (ang Araw), Mitra, at gayundin si Pṛthvīdhara—sila ay nakatalaga sa sampung kompartimento ayon sa mga direksiyon; at ang iba pang (diyos) ay nasa mga pagitaning sulok, na nagsisimula kay Veśa.

Verse 16

दैत्यमाता तथेशाग्नी मृगाख्यौ पितरौ तथा पापयक्ष्मानिलौ देवाः सर्वे सार्धांशके स्थिताः

Ang Ina ng mga Daitya, gayundin sina Īśa at Agni, ang magkaparis na tinatawag na Mṛga, at ang mga Pitṛ; at ang mga puwersang tinatawag na Pāpa, Yakṣmā, at Anila—ang lahat ng mga diyos na ito ay nakatalaga sa bahaging Sārdhāṃśaka.

Verse 17

यत्पाद्योकः प्रवक्ष्यामि सङ्क्षेपेण क्रमाद् गुह इति ख , छ च ब्रह्मान्ताः षोडशांशके इति ग , ज च पृथ्वीधरन्तथेति ख त्वन्येवेशादिके गणा इति ख , छ च दैत्यमाता भवेशाग्नी इति ख दैत्यमाता हरेशाग्नी इति घ , ज च यज्ञाद्योक इति ङ सदिग्विंशत्करैर् दैर्घ्यादष्टाविंशति विस्तरात्

Ngayon ay aking ilalahad, ayon sa wastong pagkakasunod at sa maikling paraan, ang mga kanon ng pagtatayô na nagsisimula sa uring “Guhā” at iba pa—(ayon sa ilang salin): hanggang sa uring “Brahmā”, na may paghahati sa labing-anim na bahagi; gayundin ang “Pṛthvīdhara” at iba pa; at ang mga pangkat ng uri na nagsisimula sa “Veśa/katulad ng Veśa”. Sa mga pagbasa na may pagkakaiba, ito’y nakatala bilang “Daityamātā–Bhaveśa–Agnī” o “Daityamātā–Hareśa–Agnī”; at mayroon ding hanay na nagsisimula sa “Yajña”. Ang haba ay 120 siko, at ang lapad ay 28 siko.

Verse 18

शिशिराश्रयः शिवाख्यश् च रुद्रहीनः सदोभयोः रुद्रद्विगुणिता नाहाः पृथुष्णोभिर्विना त्रिभिः

May “Śiśirāśraya” at “Śivākhya”; “Rudrahīna”; “Sadobhaya”. Ang pangkat na “Nāhā” ay itinatakda ang bilang bilang “dobleng Rudra”; at binibilang ito nang hindi isinasama ang tatlong tinatawag na “Pṛthuṣṇu”.

Verse 19

स्याद्ग्रहद्विगुणं दैर्घ्यात्तिथिभिश् चैव विस्तरात् सावित्रः सालयः कुड्या अन्येषां पृथक्स्त्रिंशांशतः

Ang panloob na santuwaryo (graha) ay dapat maging dobleng (modyul) sa haba; at sa lapad ay palawakin ayon sa mga tithi (mga araw ng buwan). Itakda ang bulwagang uri-Sāvitra (sālaya) at ang pader na pumapalibot (kuḍyā); para sa iba pang uri, sukatin ang bawat isa nang hiwalay ayon sa paghahating triṃśāṃśa (ika-1/30).

Verse 20

कुड्यपृथुपजङ्घोच्चात् कुड्यन्तु त्रिगुणोच्छयं कुड्यसूत्रसमा पृथ्वी वीथी भेदादनेकधा

Mula sa kapal ng pader at sa taas ng patungtong na bahagi (pajaṅghā), ang pagtaas ng pader ay dapat gawing tatlong ulit. Ang antas ng lupa ay panatilihing kapantay ng gabay na pisi (string-line) ng pader. Ang mga vīthī (mga daan/koridor) ay maraming uri ayon sa kanilang pag-uuri.

Verse 21

भद्रे तुल्यञ्च वीथीभिर्द्वारवीथी विनाग्रतः श्रीजयं पृष्ठतो हीनं भद्रोयं पार्श् चयोर्विना

Sa ayos na Bhadrā, ang lansangang-daanan sa tarangkahan (dvāra-vīthī) ay dapat gawing kapantay ng iba pang lansangan, ngunit walang nakausling harapan (agra). Ang ayos na Śrī-jaya ay may kakulangan sa likuran; ang anyong Bhadrā na ito ay walang pagpapalawig sa magkabilang tagiliran.

Verse 22

गर्भपृथुसमा वीथी तदर्धार्धेन वा क्वचित् वीथ्यर्धेनोपवीथ्याद्यमेकद्वित्रिपुरान्वितम्

Ang pangunahing lansangan (vīthī) ay dapat kasinglapad ng panloob na ubod (garbha); sa ilang pagkakataon maaari itong gawing kalahati. Ang lansangang pantulong (upavīthī) at iba pa ay maaaring kalahati ng lapad ng vīthī, at ang ayos ay maaaring itakda para sa isa, dalawa, o tatlong bayan (pura).

Verse 23

सामान्यानाथ गृहं वक्ष्ये सर्वेषां सर्वकामदं एकद्वित्रिचतुःशालमष्टशालं यथाक्रमात्

Ngayon ay ilalarawan ko ang pangkalahatang balangkas ng bahay (karaniwan), na sinasabing nagkakaloob ng lahat ng minimithing layon para sa lahat—ang mga ayos na may isang bulwagan, dalawang bulwagan, tatlo, apat, at walong bulwagan, ayon sa wastong pagkakasunod.

Verse 24

एकं याम्ये च सौमास्यं द्वे चेत् पश्चात् पुरोमुखम् चतुःशालन्तु साम्मुख्यात्तयोरिन्द्रेन्द्रमुक्तयोः

Sa timog na dako (yāmya) ay dapat may isang mukha/pinto, at sa hilagang dako (saumya) ay dapat nakaharap sa hilaga. Kung dalawa (ang mukha/pinto), ay isa ang nakaharap sa kanluran at isa sa silangan. Ngunit sa bulwagang may apat na panig (catuḥśālā), dapat silang magkaharap; sa gayon, ang mabuting bunga ay kaugnay ni Indra at ng paglaya mula kay Indra (kapangyarihang makamundo at pagpapalaya).

Verse 25

शिवास्यमम्बुपास्यैष इन्द्रास्ये यमसूर्यकं र इत्य् आदिः, त्रिगुणोच्छ्रयमित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति गर्भपीठसमा इति ख , घ , झ च सौम्यास्यं द्वे द्वे पश्चात्पुरोमुखमिति ख सौम्याख्यं द्वे च पश्चादधोमुखमिति झ सावित्रः सालयः कोटीनां तपसा प्राक्सौम्यस्थे च दण्दाख्यं प्राग्याम्ये वातसञ्ज्ञकं

Itinatala ng siping ito ang mga sali-saling pagbasa (variant readings) hinggil sa mga “mukha” (āsya) at mga pagkakalagay sa ritwal/maṇḍala: “śivāsya … ambu-pāsya …”, at para sa mukha ni Indra ay “yama-sūryaka …” na nagsisimula sa pantig na “ra”. Ang pagbasa na nagtatapos sa “triguṇocchrayam” ay wala sa manuskritong Jha. Ang pariralang “kapantay ng garbha-pīṭha (banal na pedestal ng santuwaryo)” ay pinatutunayan sa mga manuskritong Kha, Gha, at Jha. Tungkol sa “Saumya” na mukha: sa Kha ay sinasabing may “dalawa at dalawa”, inilalagay sa likuran na nakaharap sa unahan; samantalang sa Jha ay binabasang ang dalawang tinatawag na “Saumya” ay nasa likuran at nakaharap pababa. Dagdag pa: ang “Sāvitra” (pang-araw) ay ang “Sālaya,” na pinangalanan dahil sa pag-aayuno/tapas ng mga koṭi (krores) na taon; at sa silangang puwesto ng Saumya ay may tinatawag na “Daṇḍa,” habang sa silangan ng Yāmya (timog-silangan) ay may tinatawag na “Vāta.”

Verse 26

आप्येन्दौ गृहवल्याख्यं त्रिशूलं तद्विनर्धिकृत् पूर्वशलाविहीनं स्यात् सुक्षेत्रं वृद्धिदायकं

Sa sektor ng direksiyon/elemento ng Āpya at Indu, ang palatanda na tinatawag na gṛha-valī at ang tanda na triśūla—kapag ginawa nang buo at walang kapintasan (hindi nabawasan ng kalahating bahagi) at kapag wala ang naunang dungis na ‘śalā’—ay nagpapahiwatig ng mabuting lupain na nagbibigay ng paglago at kasaganaan.

Verse 27

याम्ये हीने भवेच्छूली त्रिशालं वृद्धिकृत् परं यक्षघ्नं जलहीनौकः सुतघ्नं बहुशत्रुकृत्

Kapag ang timog (yāmya) ay kulang o di‑mapalad, ito’y hudyat ng paglitaw ng śūla (sibat). Ang triśāla ay sinasabing pinakadakilang sanhi ng pagdami at pag‑unlad. Ipinahihiwatig nito ang paglipol sa mga yakṣa; ang tahanang salat sa tubig; ang pagkamatay ng anak na lalaki; at ang pagbangon ng maraming kaaway.

Verse 28

र्नास्ति प्रकरणान्तरीयपाथोयमत्र लेखकभ्रमात् समागत इति भाति गृहशल्याख्यमिति ख पूर्वशाखाविहीनमिति ङ याम्ये हीने भवेच्चुल्ली त्रिशास्त्रं दितितत्परमिति झ याम्ये हीने भवेच्छत्री त्रिशालं वित्तहृत्परमिति ग इन्द्रादिक्रमतो वच्मि ध्वजाद्यष्टौ गृहाण्यहं प्रक्षालानुस्रगावासमग्नौ तस्य महानसं

“Ito’y wari’y isang pagbasa na kabilang sa ibang paksa na napasok dito dahil sa pagkalito ng tagakopya—ganyan ang anyo nito.” (Mga baryanteng pagbasa:) “tinatawag na gṛha-śalya (kapintasan ng bahay na gaya ng ‘tinik/banyagang bagay’)” (kha); “walang silangang pakpak/sanga” (ṅa). “Kung kulang ang timog, magkakaroon ng cullī (dapugan); ang ‘triśāstra’ ay pangunahing kaugnay ng linya ni Diti (di‑mapalad)” (jha). “Kung kulang ang timog, magkakaroon ng chattrī (pabilyong may bubong); ang triśālā ay humahantong sa pagkawala ng yaman” (ga). “Sa pagkakasunod na nagsisimula kay Indra, sasabihin ko ang walong uri ng bahay na nagsisimula sa Dhvaja: Prakṣāla, Anusraga, Āvāsa, Agni; at para sa bahay na Agni, ang mahānasa (malaking kusina).”

Verse 29

याम्ये रसक्रिया शय्या धनुःशस्त्राणि रक्षसि धनमुक्त्यम्वुपेशाख्ये सम्यगन्धौ च मारुते

Sa timog ay itinatalaga ang pagluluto/paghahanda ng pagkain at higaan; sa bahaging Rākṣasī ay ang mga pana at sandata; sa bahaging Upēśā ay ang yaman at mahahalagang bagay na iingatan; at sa bahaging Māruta (hangin) ay ang wastong mga pabango at insenso.

Verse 30

सौम्ये धनपशू कुर्यादीशे दीक्षावरालयं स्वामिहस्तमितं वेश्म विस्तारायामपिण्डिकं

Sa Saumya (hilaga) ay dapat gawin ang pook para sa yaman at mga alagang hayop; sa Īśa (hilagang‑silangan) ay ang bulwagan ng dīkṣā (pagsisimula) at ang pasilyo/berandang may bubong. Ang bahay ay dapat sukatin ayon sa kamay (hasta) ng may‑ari; at sa lapad at haba nito’y huwag magkaroon ng nakausling umbok (apiṇḍika).

Verse 31

त्रिगुणं हस्तसंयुक्तं कृत्वाष्टांशैहृतं तथा तच्छेषोयं स्थितस्तेन वायसान्तं ध्वजादिकं

Pagkatapos itatlong ulit ang (ibinigay na) bilang at idagdag ang halagang «hasta», hatiin ito sa walo; ang natitirang tira ang siyang nagtatakda ng pag-uuri—mula sa kategoryang “Vāyasa” hanggang “Dhvaja” at iba pa.

Verse 32

त्रयः पक्षाग्निवेदेषु रसर्षिवसुतो भवेत् सर्वनाशकरं वेश्म मध्ये चान्ते च संस्थितं

Sa sistema ng tatlong «pakṣa» (tatlong kalahating-buwan) at sa pagtutuos ayon sa Agni at mga Veda, ang bilang ay nagiging «rasa–ṛṣi–vasu», ibig sabihin 6–7–8. Kapag ang ganitong ayos/sukat ay nasa gitna ng bahay o nasa dulo nito, nagiging sanhi ito ng ganap na kapahamakan.

Verse 33

तस्माच्च नवमे भागे शुभकृन्निलयो मतः तन्मधे मण्डपः शस्तः समो वा द्विगुणायतः

Kaya nga, sa ikasiyam na bahagi ay itinakda ang tahanan (o luklukan) ni Śubhakṛt. Sa gitna nito, inirerekomenda ang isang maṇḍapa (pabilyon)—maaaring parisukat o parihabang doble ang haba.

Verse 34

प्रत्यगाप्ये चेन्दुयमे हट्ट एव गृहावली एकैकभवनाख्यानि दिक्ष्वष्टाष्टकसङ्ख्यया

Sa kanluran at hilagang-kanlurang mga dako, ang mismong lansangang pamilihan (haṭṭa) ay ilalatag bilang hanay ng mga bahay; at ang mga tawag sa bawat tahanan ay itatalaga ayon sa mga direksiyon, sa bilang na “walo at walo” (dalawang pangkat ng walo).

Verse 35

ईशाद्यदितिकान्तानि फलान्येषां यथाक्रमं भयं नारी चलत्वं च जयो वृद्धिः प्रतापकः

Mula sa pangalang Īśa hanggang sa Aditi-kānta, ang mga bunga ng mga pagbigkas na ito ayon sa pagkakasunod ay: takot, pagkatamo ng babae, pagkabalisa/pagiging pabagu-bago, tagumpay, pag-unlad (kasaganaan), at tejas—ningning at maalab na lakas.

Verse 36

आङ्गैर् हतं तथेति घ , ज च कृत्वाष्टांशहतस्तथेति झ तस्मात्तु इति झ प्रागीशे चेन्दुयाम्ये वेति ख प्रागाप्ये चेन्दुयाम्ये इति छ , झ च सर्वनाशकरमित्यादिः, यथाक्रममित्यन्तः पाठो ज पुस्तके नास्ति धर्मः कलिश् च नैस्व्यञ्च प्राग्द्वारेष्वष्टसु ध्रुवं दाहो ऽसुखं सुहृन्नाशो धननाशो मृतिर्धनं

Para sa walong kinalalagyan ng pinto sa silangang panig, ang mga bunga ay tiyak ayon sa pagkakasunod: pagkawala ng dharma (katuwiran), alitan/kali, karalitaan (naisvya), pagliyab o sunog (dāha), pagdurusa (asukha), pagkawala ng mabubuting kaibigan (suhṛn-nāśa), pagkawala ng yaman (dhana-nāśa), at kamatayan (mṛti).

Verse 37

शिल्पित्वं तनयः स्याच्च याम्यद्वारफलाष्टकम् आयुःप्राव्राज्यशस्यानि धनशान्त्यर्थसङ्क्षयाः

Nakakamit ang kahusayan sa sining ng paggawa/arkitektura (śilpa) at nagkakaroon ng anak na lalaki. Ito ang walong bunga ng pintuang timog (Yāmya): mahabang buhay; paglalagalag bilang renunsyante (pravrājya); kasaganaan ng ani; yaman; kapayapaan; pagkatamo ng kahulugan/layon; at pagliit ng mga pagkalugi.

Verse 38

शोषं भोगं चापत्यञ्च जलद्वारफलानि च रोगो मदार्तिमुख्यत्वं चार्थायुः कृशता मतिः

Nagbubunga ito ng pagkapangayayat o pagkatuyot (śoṣa), pagdanas ng kaluguran (bhoga), at supling; at nagbibigay rin ng mga resultang kaugnay ng tubig at mga tarangkahan. Dagdag pa, nagdudulot ito ng sakit, pagkalasing at pagdurusa, pagkatanyag/pamumuno, gayundin ng yaman at mahabang buhay—kasama ang kapayatan at talinong mapagpasya (mati).

Verse 39

मानश् च द्वारतः पूर्व ऊतरस्यान्दिशि क्रमात्

Ang itinakdang mga sukat (māna) ay dapat ilatag mula sa pintuan, na nagsisimula sa silangan at saka sumusunod sa wastong pagkakasunod (krama) patungo sa hilaga.