Adhyaya 229

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे स्वप्नाध्यायी नाम अष्टाविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ एकोनत्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः शकुनानि पुष्कर उवाच औषधानि च युक्तानि धान्यं कृष्णमशोभनं कार्पासं तृणशुष्कञ्च गोमयं वै धनानि च

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa nagtatapos ang ika-228 kabanata na tinatawag na “Kabanata tungkol sa mga Panaginip.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-229 kabanata: “Mga Palatandaan (Omens).” Sinabi ni Puṣkara: “Mga inihandang gamot at maitim na butil—di-mapalad; bulak, tuyong damo, dumi ng baka, at pati mga kayamanan (salapi/mahahalaga).”

Verse 2

अङ्गारं गुडसर्जौ च मुण्डाभ्यक्तञ्च नग्नकं अयः पङ्कं चर्मकेशौ उन्मत्तञ्च नपुंसकं

Uling (charcoal); jaggery at dagta; taong ahit-ulo, taong pinahiran ng langis, at taong hubad; bakal at putik; balat at buhok; gayundin ang baliw at ang baog/hijra—sa kontekstong ito’y itinuturing na di-angkop sa ritwal at di-mapalad.

Verse 3

चण्डालश्वपचाद्यानि नरा बन्धनपालकाः गर्भिणी स्त्री च विधवाः पिण्यकादीनि वै मृतं

Ang mga Chāṇḍāla, ang mga tagaluto ng aso (śvapaca) at mga katulad; mga lalaking tagapagbantay ng bilangguan o tagapagbantay ng mga nakakulong; ang buntis at ang balo; at ang latak gaya ng oil-cake at iba pang tira—lahat ng ito’y itinuturing na “patay/marumi,” na nakadudungis sa ritwal.

Verse 4

तुषभस्मकपालास्थिभिन्नभाण्डमशस्तकं अशस्तो वाद्यशब्दश् च भिन्नभैरवझर्झरः

Ipil, abo, bungo at mga buto, at mga sisidlang basag—mga di-mapalad. Gayundin, di-mapalad ang mga tunog ng mga instrumentong pangmusika; at ang magaspang na “basag-basag” na ingay ng tambol na bhairava at ng jharjhara (kalansing/tila-simbal) ay di rin mapalad.

Verse 5

एहीति पुरतः शब्दः शस्यते न तु पृष्ठतः गच्छेति पश्चाच्छब्दो ऽग्र्यः पुरस्तात्तु विगर्हितः

Ang pananalitang “halika” (ehīti) ay pinupuri kapag ginagamit sa taong nasa unahan, hindi sa nasa likuran. Ang “umalis/umayo” (gaccheti) ang wastong salita para sa taong nasa likuran; ngunit ang pagsasabi ng “umalis” sa taong nasa unahan ay sinisita.

Verse 6

क्व यासि तिष्ठ मा गच्छ किन्ते तत्र गतस्य च अनिष्टशब्दा मृत्यर्थं क्रव्यादश् च ध्वजादिगः

“Saan ka pupunta? Huminto—huwag kang umalis.” Para sa taong nakarating na roon, ang mga sigaw na malas ay nagiging tanda ng kamatayan; gayundin, ang mga hayop na kumakain ng bangkay at ang masasamang palatandaan gaya ng may kaugnayan sa watawat at iba pa ay mga hudyat ng kamatayan.

Verse 7

स्खलनं वाहनानाञ्च शस्त्रभङ्गस्तथैव च शिरोघातश् च द्वाराद्यैश्च्छत्रवासादिपातनं

Ang pagkatisod o pagdulas ng sinasakyan/sasakyan, ang pagkabali ng mga sandata, ang pagtama sa ulo, at ang pagbagsak ng mga balangkas ng pinto at katulad nito, gayundin ang pagguho ng mga payong, tolda, at kahalintulad na kabit—lahat ng ito ay binibilang na masasamang pangyayari.

Verse 8

हरिमभ्यर्च्य संस्तुत्य स्यादमङ्गल्यनाशनं द्वितीयन्तु ततो दृष्ट्वा विरुद्धं प्रविशेद्गृहं

Pagkatapos sambahin si Hari (Viṣṇu) at purihin Siya, nawawasak ang kamalasan. Pagkaraan nito, matapos makita ang ikalawang palatandaan, dapat pumasok sa bahay sa paraang salungat dito (upang mapawi).

Verse 9

श्वेताः सुमनसः श्रेष्ठाः पूर्णकुम्भो महोत्तमः मांसं मत्स्या दूरशब्दा वृद्ध एकः पशुस्त्वजः

Ang mga puting bagay, mababangong bulaklak na mapalad, mahuhusay na tao, at isang banga ng tubig na puno ay mga palatandaang lubhang kanais-nais; gayundin, karne at isda, mga tunog na naririnig mula sa malayo, isang matandang lalaking nakakasalubong na nag-iisa, at isang hayop na may watawat (o may tatak na tulad nito) ay binibilang ding napakapalad na tanda.

Verse 10

गावस्तरङ्गमा नागा देवश् च ज्वलितो ऽनलः दूर्वार्द्रगोमयं वेश्या स्वर्णरूप्यञ्च रत्नकं

Mga baka, mga alon na gumagalaw, mga ahas, isang diyos at naglalagablab na apoy; damong dūrvā, basang dumi ng baka, isang kurtisana; at ginto, pilak, at isang hiyas—ang mga ito’y binibilang bilang mahahalagang bagay sa panaginip/palatandaan.

Verse 11

वचासिद्धार्थकौषध्यो मुद्ग आयुधखड्गकं छत्रं पीठं राजलिङ्गं शवं रुदितवर्जितं

Vacā (sweet flag), siddhārtha (puting mustasa) at mga halamang-gamot; mudga (monggo); mga sandata at espada; payong; luklukan/trono ng hari—ito ang mga sagisag ng pagkahari. Binanggit din ang isang bangkay at ang kalagayang walang pag-iyak o panaghoy.

Verse 12

फलं घृटं दधि पयो अक्षतादर्शमाक्षिकं शङ्खं इक्षुः शुभं वाक्यं भक्तवादितगीतकं

Prutas, ghee, dadhi (yogurt), gatas, akṣata (bigas na buo), salamin, pulot, śaṅkha (kabibe ng sankakala), tubo, mapalad na pananalita, at tugtugin at awiting debosyonal (bhakti)—ang mga ito’y itinuturing na “śubha” (mapalad).

Verse 13

गुडसर्पौ चेति ग , घ , ञ च गम्भीरमेघस्तनितं तडित्तुष्टिश् च मानसी एकतः सर्वलिङ्गानि मनसस्तुष्टिरेकतः

“Guḍa” (jaggery) at “sarpa” (ahas)—sa gayon ay ipinahihiwatig ang ga, gha, at ña. “Ang malalim na kulog ng ulap” at “ang kasiyahang dulot ng kidlat” ay mga epekto sa isip. Sa isang dako ay tinipon ang lahat ng liṅga (kasarian/uri); sa iba naman ay ang kasiyahan ng isip lamang ang binanggit.