Adhyaya 227

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दण्डप्रणयनं नाम षड्विंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तविंशत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः युद्धयात्रा पुष्कर उवाच यदा मन्येत नृपतिराक्रन्देन बलीयसा पार्ष्णिग्राहो ऽभिभूतो मे तदा यात्रां प्रयोजयेत्

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa nagtatapos ang ika-226 na kabanata na tinatawag na “Pagbubuo ng Parusa (Daṇḍapraṇayana).” Ngayon ay nagsisimula ang ika-227 na kabanata: “Ang Paglalakbay sa Digmaan (Yuddhayātrā).” Sinabi ni Puṣkara: “Kapag hinatulan ng hari na ang mas malakas na kaaway ay dumidiin sa kanya sa sigaw ng digmaan (marahas na pagsalakay), at ang kaaway na sumasalakay mula sa likuran (pārṣṇigrāha) ay nanaig sa kanya, nararapat siyang lumabas sa isang ekspedisyong militar (yātrā).”

Verse 2

पुष्ता योधा भृटा भृत्याः प्रभूतञ्च बलं मम मूलरक्षासमर्थो ऽस्मि तैर् गत्वा शिविरे व्रजेत्

“Ang aking mga mandirigma ay may sapat na tustos; ang mga upahang kawal at mga tagapaglingkod ay maayos ding sinusuportahan, at ang aking lakas ay sagana. Kaya kong bantayan ang pangunahing himpilan; kaya, sa pagsama sa kanila, nararapat na tumungo siya sa kampong militar.”

Verse 3

शत्रोर्वा व्यसने यायात् दैवाद्यैः पीडितं परं भूकम्पो यान्दिशं याति याञ्च केतुर्व्यदूषयत्

O kaya, ang kaaway ay maaaring mapahamak—matinding pinahihirapan ng mga sanhi mula sa langit at iba pang di-mapipigil—na nahihinuha sa direksiyong tinatahak ng lindol at sa direksiyong dinungisan ng kometa (ketu).

Verse 4

विद्विष्टनाशकं सैन्यं सम्भूतान्तःप्रकोपनं शरीरस्फुरणे धन्ये तथा सुस्वप्रदर्शने

Isisilang ang isang hukbong wawasak sa kinapopootang kaaway; at lilitaw ang pag-uga sa kalooban. Kapag may mapalad na panginginig o pagkibot ng katawan, at kapag nakakita ng mabubuting panaginip—iyan ang mga palatandaan.

Verse 5

निमित्ते शकुने धन्ये जाते शत्रुपुरं व्रजेत् पुनर्जित्वेति ग , घ , ज च तैर् वृत्वा इति साधुः सम्भूतान्तःकोपदमिति ख , छ च पदातिनागबहुलां सेनां प्रावृषि योजयेत्

Kapag naganap ang mapalad na palatandaan mula sa ibon (śakuna-nimitta), dapat magmartsa patungo sa kuta o lungsod ng kaaway; at matapos magwagi, dapat bumalik muli (ayon sa ilang pagbasa). Higit na mainam na umusad matapos piliin at ihanay nang wasto ang mga puwersa. Sa panahon ng tag-ulan, dapat magtalaga ng hukbong sagana sa impanterya at mga elepante.

Verse 6

हेमन्ते शिशिरे चैव रथवाजिसमाकुलां चतुरङ्गबलोपेतां वसन्ते वा शरन्म्मुखे

Sa hemanta at śiśira (mga panahong malamig)—o kaya sa tagsibol, o sa pasimula ng taglagas—nararapat lumisan kasama ang hukbong siksik sa mga karwaheng pandigma at kabayo, na ganap sa apat na sangay ng lakas-militar.

Verse 7

सेना पदातिबहुला शत्रून् जयति सर्वदा अङ्गसक्षिणभागे तु शस्तं प्रस्फुरणं भवेत्

Ang hukbong sagana sa impanterya ay laging nagwawagi laban sa mga kaaway. Bukod dito, kung ang sandata (o ang bisig na may hawak nito) ay kumikibot o tumitibok sa kanang panig ng katawan, ito’y itinuturing na mabuting palatandaan.

Verse 8

न शस्तन्तु तथा वामे पृष्ठस्य हृदयस्य च लाञ्छनं पिटकञ्चैव विज्ञेयं स्फुरणं तथा

Ngunit sa kaliwang panig, ang mga tanda sa likod at sa bahagi ng puso ay hindi itinuturing na mapalad; gayundin, ang pigsa o pamamaga ay dapat unawain bilang palatandaan, at pati ang panginginig o pagtibok ng katawan.

Verse 9

विपर्ययेणाभिहितं सव्ये स्त्रीणां शुभं भवेत्

Kapag ipinahayag nang pabaligtad, ang gayong palatandaan ay nagiging mapalad para sa mga babae sa kaliwang panig.