Adhyaya 323

Verse 1

उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः

“Urūpa; caṭa; pracaṭa; kaṭa; vama; puksain; hūṃ; phaṭ—ito ang mantra ng sandatang Aghora (Aghorāstra).” Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa, nagtatapos ang Kabanata 323 na pinamagatang “Ang Anim-na-Bahaging Aghora Astras.” Ngayon ay nagsisimula ang Kabanata 324, “Rudra-Śānti (Pagpapayapa kay Rudra).” Wika ng Panginoon (Īśvara): “Ituturo ko ang ritwal ng pagpapayapa kay Śiva, na pinangungunahan ng Aghora-kalpa. Ang kakila-kilabot na Aghora, panginoon ng pitong koṭi (mga hukbo), ay pumupuksa sa mga kasalanang gaya ng pagpatay sa brāhmaṇa at iba pa.”

Verse 2

उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः

Siya ang tahanan ng lahat ng siddhi—mataas man o mababa—, ang tagapag-alis ng bawat karamdaman, at ang dumudurog (nagpapayapa) sa mga masamang palatandaan (utpāta) na nagmumula sa daigdig ng mga diyos, sa himpapawid, at sa lupa.

Verse 3

विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्

Ito’y “lumalamon” (nagpapawalang-bisa) sa lason, sa masasamang pagdaklot ng graha (planetary affliction), at sa mga piśāca; tinutupad nito ang lahat ng ninanais. Kapag dinadagsa ng baha ng kasalanan, ito’y nagiging prāyaścitta (pagtubos/sisi), at winawasak ang pighating dulot ng kamalasan.

Verse 4

एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः

Matapos isagawa ang nyāsa ng (mantra/diyos) na Ekavīra, dapat laging pagnilayan ang Diyos na may Limang Mukha, na tinatawag na “Brahma-hary-ādi-mardana” (ang nagpapasuko kay Brahmā, Hari, at iba pa). Sa mga ritwal ng pagpapayapa (śānti) at pagdaragdag ng kasaganaan (pauṣṭika), siya’y dapat mailarawan na puti; sa ritwal ng pag-akit/pagpapasunod (vaśya), siya’y dilaw; at ang pula ay itinakda para sa kaukulang gawaing operatibo ayon sa tradisyon.

Verse 5

स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्

Para sa ritwal ng pagpapatigil o pag-immobilize (stambhana), sambahin sa kulay abong-usok (dhūmra). Para sa pagpapaalis (uccāṭa) at mapanirang pagsupil (māraṇa), sambahin sa kulay itim. Para sa pag-akit/pagpapasunod (karṣaṇa), sambahin sa kulay kapila, yaong kayumangging may dilaw. At para sa pagkalito o panlilinlang (moha), sambahin gamit ang tatlumpu’t dalawang uri ng kulay.

Verse 6

त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्

Dapat ulitin ang mantra nang tatlumpung lakṣa (tatlong milyong beses), at saka magsagawa ng homa (handog sa apoy) na katumbas ng ikasampu ng bilang na iyon. Sa mga handog na hinaluan ng guggulu at amṛta, nagiging ganap na natamo ang siddhi—kahit dati’y hindi pa natatamo—at nagkakaroon ng kakayahang maisakatuparan ang lahat ng layon.

Verse 7

अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्

Walang mantrang higit pa kaysa (mantra ng) Aghora—na nagkakaloob ng kapwa bhukti (tamasang-lupa o ginhawang makamundo) at mukti (kalayaan). Sa bisa nito, kahit ang hindi brahmacārī ay nagiging brahmacārī; at kahit ang hindi pa nakaliligo sa ritwal ay nagiging tulad ng snātaka, yaong ganap na nalinis.

Verse 8

अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्

Ang “Aghorāstra” at “Aghora”—ang dalawang ito ay mga mantrang hari (mantra-rāja). Sa paggamit nito sa pamamagitan ng japa (pag-uulit), homa (handog sa apoy), arcana (pagsamba), at maging sa digmaan, maaaring durugin ang hukbo ng kaaway.

Verse 9

रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये

Ngayon ay ipaliliwanag ko ang Rudra-Śānti—isang mapalad at banal na ritwal na nakatutupad ng lahat ng layunin—na isinasagawa upang magkaanak na lalaki, upang alisin ang mga kapinsalaang dulot ng mga planeta, at upang puksain ang lason at mga karamdaman.

Verse 10

दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च

(Isinasagawa ito) upang payapain ang taggutom at mga salot, at upang alisin ang masasamang panaginip; upang makamit ang lakas at paghahari, at upang lipulin din ang mga kaaway.

Verse 11

अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा

Kapag may masamang palatandaan gaya ng punong namumunga nang wala sa panahon—isang kapinsalaang nagpapahiwatig ng pagkagambala ng lahat ng planeta—dapat magsagawa ng pagsamba na may mapitagang pagpapatirapa; at sa handog-sa-apoy (homa), ang mantra ng alay ay dapat ding magwakas sa “svāhā”.

Verse 12

आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्

Para sa mga ritwal na ukol sa pagpapalusog/pagpapasariwa (āpyāyana), gamitin ang pagbigkas na “vaṣaṭ”; para sa mga ritwal na ukol sa kasaganaan at pagdami (puṣṭi), gamitin ang “vauṣaṭ”. At sa bahaging dapat sana’y may dobleng “ca” (cakāra-dvitaya), isagawa ang pag-uugnay ng tunog sa pamamagitan ng angkop na titik ng uri (jāti-yoga).

Verse 13

ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्

“Om—pagpupugay kay Rudra; Om—pagpupugay sa Panginoong may sagisag na Toro (Vṛṣabha). Pagpupugay kay Avimukta (Di-nalilisan), kay Asambhava (Di-isinilang), sa Kataas-taasang Purusha na karapat-dapat sambahin, kay Īśāna, sa Panginoong may lakas na bayani. Pagpupugay sa May Anyong Sansinukob; kay Karāla (Nakakakilabot); sa may anyong nagbabago (vikṛta) at sa may anyong di-nagbabago (avikṛta), at sa muling nagpapakita ng pagbabago sa huling panahon. Pagpupugay kay Māyā sa mga tubig, at sa kapangyarihan sa timog-kanluran (Nairṛta). Pagpupugay sa Tagapagkaloob ng ligaya sa lahat ng nilalang; sa Kanya sa ‘dahon ng hangin’ (vāyupatra), gayundin sa itinakdang Purusha, at sa hilaga rin. Siya ang lumilikha ng pagdalo ng lahat (ng mga diyos), kaugnay nina Brahmā, Viṣṇu at Rudra; bagaman di sinasamba, nararapat purihin; ang Saksi. Siya si Turu, Pataṅga, Piṅga; Kaalaman, Tunog, ang Pinong-diwa; Śiva, ang Tagapagkaloob ng lahat. ‘Om namaḥ śivāya; om namo namaḥ śivāya; om namo namaḥ īśāne.’ Dapat sambahin, maghandog sa apoy, at bigkasin (japa) ito sa likás na prinsipyo (prākṛta-tattva) ni Īśāna; pinapawi nito ang mga pighating dulot ng mga planeta, sakit, at māyā, at nagdudulot ng lahat ng siddhi.”