
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
Sa pagpapatuloy ng hanay ng mantra-śāstra, ipinakikilala ni Panginoong Agni ang mga inilalapat na pormula (prayoga) na may mga bīja-silaba at mga wakas na parang utos (hal. phaḍ). Binubuksan ang kabanata sa paraan ng pagbuo ng mantra—nagsisimula sa hūṃ, pinalalamutian ng salitang “khecch(e),” at tinatapos sa malalakas na hulíng pantig—isang teknikal at operatibong estilo na karaniwan sa mga manwal ng Tantra. Pagkaraan, malinaw na itinatakda ni Agni ang mga gamit: isang vidyā na “nakakatupad ng lahat ng ritwal,” nagpapawalang-bisa ng lason at kaugnay na pagdurusa, at nakapagbabalik-buhay sa halos mamatay dahil sa nakamamatay na kamandag o matinding hampas. Ang iba pang maiikling mantra ay iniuugnay sa mga bunga: pagdurog sa lason at mga kaaway, pagdaig sa mga sakit na bunga ng kasalanan, at pagtaboy sa mga hadlang at masasamang puwersa. Kasama rin ang isang gamit na nakatuon sa vaśīkaraṇa (pag-impluwensiya/pagpasunod), at nagtatapos sa Kubjikā-vidyā—pinalawak na hanay ng mantra ng Diyosa—na inaalala bilang “nakakatupad ng lahat.” Sa wakas, binabanggit ni Agni ang karagdagang pagpapasa ng mga mantra na itinuro ni Īśa kay Skanda, pinananatili ang balangkas ng linya ng pagtuturo sa loob ng diskursong Purāṇiko.
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे स्तम्भनादिमन्त्रा नाम चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच आदौ हूंकारसंयुक्ता खेचछे पदभूषिता वर्गातीतविसर्गेण ह्रीं हूंक्षेपफडन्तका
Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa, nagwakas ang kabanatang pinamagatang “Mga mantra na nagsisimula sa Stambhana at kaugnay na mga ritwal,” ang ika-314 na kabanata. Ngayon ay nagsisimula ang ika-315 kabanata: “Iba’t ibang Mantra.” Wika ni Agni: “Sa pasimula, ang (mantra) ay pinagsasanib sa pantig na HŪṂ; pinalalamutian ng salitang ‘khecch(e)’ bilang isang pada; at sa visarga na lampas sa mga varga (uri ng tunog), ito’y nabubuo bilang HRĪṂ—HŪṂ—na may KṢEPA—PHAḌ bilang pangwakas ng pormula.”
Verse 2
सर्वकर्मकरी विद्या विषसन्धादिमर्दनी ॐ क्षेचछेतिप्रयोगश् च कालदष्टस्य जीवने
Ang vidyā na ito ay tumutupad sa lahat ng ritwal at gawain; dinudurog at pinapawi nito ang lason at mga kaugnay na kapinsalaan. Ang paggamit ng mantra na nagsisimula sa “Oṃ kṣeca-ccheti” ay para sa pagbabalik-buhay ng taong tinamaan ng Kamatayan (hal., halos patay dahil sa matinding pagkalason o nakamamatay na kagat).
Verse 3
ॐ हूं केक्षः प्रयोगोयं विषशत्रुप्रमर्दनः स्त्रीं हूं फडितियोगोयं पापरोगादिकं जयेत्
“Oṃ hūṃ kekṣaḥ”—ang paggamit nito ay pandurog ng lason at mga kaaway. At “Strīṃ hūṃ phaḍ”—ang pagsasanib na ito ay tunay na lumulupig sa mga karamdamang bunga ng kasalanan at iba pang kapighatian.
Verse 4
खेछेति च प्रयोगो ऽयं विघ्नदुष्टादि वारयेत् ह्रूं स्त्रीं ओमितियोगो ऽयं योषिदादिवशीकरः
Ang pagsasanay na may pagbigkas na “khe” ay ginagamit upang itaboy ang mga balakid at masasamang puwersa. Ang paggamit na binubuo ng mga bīja na “hrūṃ” at “strīṃ” na pinagsama sa “oṃ” ay para sa vaśīkaraṇa—pagpapasunod, upang mapasailalim sa impluwensiya ang mga babae at iba pa.
Verse 5
खे स्त्रीं खे च प्रयोगो ऽयं वशाय विजयाय च ऐं ह्रीं श्रीं स्फें क्षौं भगवति अम्बिके कुब्जिके स्फें ॐ भं तं वशनमो अघोराय सुखे व्रां व्रीं किलि किलि विच्चा स्फ्रौं हे स्फ्रं श्रीं ह्रीं ऐं श्रीमिति कुब्जिकाविद्या सर्वकरा स्मृता भूयः स्कन्दाय यानाह मन्त्रानीशश् च तान् वदे
“Khe strīṃ khe”—ang ritwal na ito ay para sa vaśīkaraṇa (pagpapasunod) at para sa tagumpay. (Dapat gamitin ang mantra:) “aiṃ hrīṃ śrīṃ spheṃ kṣauṃ—O Pinagpalang Diyosa, Ambikā, Kubjikā—spheṃ; oṃ bhaṃ taṃ—pagpupugay para sa pagpapasailalim—kay Aghora; O Sukhā—vrāṃ vrīṃ; kili kili; viccā; sphrauṃ; he sphraṃ; śrīṃ hrīṃ aiṃ śrīm.” Ito ang Kubjikā-vidyā, na inaalala bilang tumutupad sa lahat ng layon. Bukod pa rito, ang mga mantra na itinuro ni Īśa kay Skanda—yaon din ay aking ipahahayag.
The chapter foregrounds mantra-formation and deployment: bīja-syllable sequencing (e.g., hūṃ/hrīṃ/strīṃ), inclusion of a defining pada (“khecch(e)”), and forceful terminations like phaḍ, each tied to a specific prayoga (application).
It presents applied powers—protection, healing, obstacle removal, and control—as dharma-situated technologies within the Purāṇic worldview, implying that efficacy should be governed by restraint, right intent, and alignment with higher puruṣārthas rather than mere coercive gain.