Adhyaya 308
Mantra-shastraAdhyaya 30817 Verses

Adhyaya 308

Chapter 308 — Worship of Tvaritā (त्वरितापूजा)

Ipinakikilala ni Panginoong Agni ang Tvaritā-upāsanā kaagad matapos ang naunang kabanata tungkol sa Trailokya-mohinī Lakṣmī at kaugnay na pagsamba. Una niyang ibinibigay ang mga mantra-aṅga (mga “bahagi” ng mantra) at mga pormulang utos na nagsisilbing panawagang nagpapakilos para sa bhukti at mukti. Pagkatapos ay tinatalakay ang ritwal na nakaugnay sa katawan: isinasagawa ang aṅga-nyāsa at mantra-nyāsa sa mga tiyak na puwesto mula ulo hanggang paa, at sinusundan ng vyāpaka nyāsa na lumalaganap sa buong katawan. Sa dhyāna, iniimadyin si Tvaritā na may himig kirāta/śabarī: tatlong mata, maitim ang kulay, may palamuting kuwintas ng gubat at sagisag na balahibo ng pabo-real, nakaupo sa trono ng leon, nagbibigay ng biyaya at kawalang-takot. Inilalarawan din ang walong-bahaging pagsamba sa trono/lotus: paglalagay ng limb-gāyatrī sa bawat talulot, pag-aayos ng mga śakti na tagapaglingkod sa harap at sa mga haligi ng pintuan, at mga tagapagtanggol sa panlabas na bilog. Sa huli, ibinibigay ang uri-uri ng homa para sa siddhi: mga handog sa hukay-apoy na hugis yoni gamit ang tiyak na sangkap na nagbubunga ng tiyak na resulta (kasaganaan, proteksiyon, pabor ng madla, supling, pati mga ritwal laban sa kaaway), at tinatapos sa mas mataas na bilang ng japa, pagsamba sa maṇḍala, at mga pagtalima kaugnay ng inisiyasyon (dāna, pañcagavya, caru).

Shlokas

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्रैलोक्यमोहनीलक्ष्म्यादिपूजा नाम सप्ताधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितापूजा अग्निर् उवाच त्वरिताङ्गान्समाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकान् प्रचोदयात् श्रीप्रणितायै नमः ह्रूं कारायै नमः ॐ खेच हृदयाय नमः खेचर्यै नमः ॐ चण्डायै नमः छेदन्यै नमः क्षेपण्यै नमः स्त्रियै ह्रूं कार्यै नमः क्षेमङ्कर्यै जयायै किङ्कराय रक्ष ॐ त्वरिताज्ञया स्थिरो भव वषट् तोतला त्वरिता तूर्णेत्येत्येवं विद्येयमीरिता

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa nagtatapos ang ika-307 kabanata, “Pagsamba kay Trailokya-mohinī Lakṣmī at iba pa.” Ngayon nagsisimula ang ika-308 kabanata: “Pagsamba kay Tvaritā.” Sinabi ni Agni: “Ipahahayag ko ang mga sangkap (aṅga) ng mantra ni Tvaritā, na nagbibigay ng kapwa makamundong pagtatamasa at kalayaan; bigkasin bilang panawagang nagpapasigla: ‘Pagpupugay kay Śrī-praṇitā; pagpupugay sa pantig na Hrūṃ; Oṃ, pagpupugay kay Kheca—ang Puso; pagpupugay kay Khecarī; Oṃ, pagpupugay kay Caṇḍā; pagpupugay kay Chedanī; pagpupugay kay Kṣepaṇī; pagpupugay kay Strī; pagpupugay kay Hrūṃ-kārī; pagpupugay kay Kṣemaṅkarī; pagpupugay kay Jayā; O Kiṅkara, ipagtanggol!’ ‘Oṃ—sa utos ni Tvaritā, maging matatag—vaṣaṭ!’ At ang mga tawag sa mabilis na katuparan: ‘Totala, Tvaritā, Tūrṇa’—ganito ipinahayag ang vidyā (pormulang mantra).”

Verse 2

शिरोभ्रुमस्तके कण्ठे हृदि नाभौ च गुह्यके उर्वोश् च जानुजङ्घोरुद्वये चरणयोः क्रमात्

Sa ulo, sa pagitan ng mga kilay, sa tuktok ng ulo, sa lalamunan, sa puso, sa pusod, at sa lihim na bahagi; saka sunod-sunod sa mga hita, sa mga tuhod, sa mga binti, sa magkabilang balakang (o baywang), at sa mga paa—sa wastong pagkakasunod (ilalagay ang mantra).

Verse 3

न्यस्ताङ्गो न्यस्तमन्त्रस्तु समस्तं व्यापकं न्यसेत् पार्वती शवरी चेशा वरदाभयहस्तिका

Matapos isagawa ang paglalagay sa mga sangkap (aṅga-nyāsa) at ang paglalagay ng (mga) mantra, saka gawin ang ganap at sumasaklaw-sa-lahat na nyāsa. (Ang Devī ay pagninilayan bilang) Pārvatī, Śabarī, at Īśā, na ang mga kamay ay nagbibigay ng biyaya at ng kawalang-takot.

Verse 4

मयूरबलया पिच्छमौलिः किसलयांशुका सिंहासनस्था मायूरवर्हच्छत्रसमन्विता

Siya’y may pulseras na yari sa balahibo ng pabo-real, may tuktok na palamuting balahibo sa ulo, nakadamit ng luntiang kasuotan na tila murang usbong, nakaupo sa trono ng leon, at may payong na gawa sa mga pluma ng pabo-real na kasama niya.

Verse 5

त्रिनेत्रा श्यामला देवी वनमालाविभूषणा विप्राहिकण्राभरणा चत्रकेयूरभूषणा

Ang Diyosa ay may tatlong mata at maitim ang kulay; pinalalamutian ng kuwintas na mula sa gubat. May maringal na kuwintas sa leeg, at may mga pulseras at armlet na palamuti.

Verse 6

वैश्यनागकटीबन्धा वृषलाहिकृतनूपुरा एवं रूपात्मिका भूत्वा तन्मन्त्रं नियुतं जपेत्

May bigkis sa baywang na yari sa nāga ng vaiśya at may mga anklet na mula sa vṛṣalāhi; matapos isaloob sa pagninilay ang gayong anyo, dapat bigkasin ang mantrang iyon nang isang daang libong ulit.

Verse 7

ईशः किरातरूपो ऽभूत् पुरा गौरी च तादृशी जपेद्ध्यायेत् पूजयेत्तां सर्वसिद्ध्यैविषादिहृत्

Noong unang panahon, si Īśa ay nag-anyong Kirāta, ang mangangaso sa kabundukan, at si Gaurī ay nag-anyong katulad din. Dapat bigkasin ang mantra, pagnilayan, at sambahin ang banal na magkaparis upang makamtan ang lahat ng siddhi; inaalis nito ang panlulumo at mga katulad nito.

Verse 8

अष्टसिंहासने पूज्या दले पूर्वादिके क्रमात् अङ्गगायत्री प्रणीता हूङ्काराद्या दलाग्रके

Dapat siyang sambahin sa walong-bahaging trono ng leon. Sa mga talulot, simula sa silangan ayon sa wastong pagkakasunod, ilapat ang Aṅga-gāyatrī (mga mantra ng mga sangkap), na nagsisimula sa bīja na “hūṃ,” sa mga dulo ng talulot.

Verse 9

फट्कारी चाग्रतो देव्याः श्रीवीजेनार्चयेदिमाः लोकेशायुधवर्णास्ताः फट्कारी तु धनुर्धरा

At sa harap ng Diyosa, sambahin ang mga kapangyarihang kasama na ito sa pamamagitan ng Śrī-bīja. Dapat silang mailarawan sa mga kulay ng mga sandata ng mga Lokapāla; at si Phaṭkārī ang may tangan ng busog.

Verse 10

जया च विजया द्वास्थे पूज्ये सौवर्णयष्टिके किङ्करा वर्वरी मुण्डी लगुडी च तयोर्वहिः

Sina Jaya at Vijaya ay dapat sambahin sa dalawang haligi ng pintuan; at gayundin ang kagalang-galang na Sauvarṇayaṣṭikā. Sa labas ng mga haliging iyon, sambahin ang Kiṅkarā, Varvarī, Muṇḍī, at Laguḍī.

Verse 11

इष्ट्वैवं सिद्धयेद्द्रव्यैः कुण्डे योन्याकृतौ हुनेत् हेमलाभो ऽर्जुनैर् धान्यैर् गोधूमैः पुष्टिसम्पदः

Pagkatapos maisagawa ang ritwal nang ganito, dapat makamtan ang ninanais na bunga sa pamamagitan ng paghahandog ng mga itinakdang sangkap sa kundā (hukay ng apoy) na hugis-yoni. Ang alay na may kahoy na arjuna ay nagdudulot ng pagkamit ng ginto; ang alay na may mga butil at trigo ay nagdudulot ng sustansiya at kasaganaan.

Verse 12

यवैर् धान्यैस्तिलैः सर्वसिद्धिरीतिविनाशनम् अक्षैर् उन्मत्तता शत्रोः शाल्मलीभिश् च मारणम्

Sa pamamagitan ng sebada, mga butil, at linga, nakakamit ang ganap na katuparan at ang pagwasak ng kapahamakan/salot. Sa pamamagitan ng butong akṣa (buto ng dice-nut), naipapataw ang pagkabaliw sa kaaway; at sa pamamagitan ng mga sangkap mula sa śālmalī, naisasagawa ang pagpatay.

Verse 13

जम्बुभिर्धनधान्याप्तिस्तुष्टिर्नीलोत्पलैर् अपि रक्तात्पलैर् महापुष्टिः कुन्दपुष्पैर् महोदयः

Sa (paghahandog ng) bungang jambū, nakakamit ang yaman at butil; sa asul na lotus, nakakamit ang kasiyahan; sa pulang lotus, nakakamit ang dakilang sustansiya at matibay na kagalingan; at sa mga bulaklak na kunda, nakakamit ang malaking pag-angat ng kasaganaan.

Verse 14

मल्लिकाभिः पुरक्षोभः कुमुदैर् जनवर् लभः अशोकैः पुत्रलाभः स्यात् पाटलाभिः शुभाङ्गना

Sa mga bulaklak na mallikā (sampagita/jasmine), nagkakaroon ng kaguluhan sa lungsod; sa mga bulaklak na kumuda (puting lotus), nagkakaroon ng pakinabang sa hanay ng mga tao (pabor at suporta); sa mga bulaklak na aśoka, magkakaroon ng anak na lalaki; at sa mga bulaklak na pāṭalā, nakakamit ang isang babaeng mabuti at mapalad.

Verse 15

आम्रैर् आयुस्तिलैर् लक्ष्मीर्बिल्वैः श्रीश् चम्पकैर् धनम् इष्टं मधुकपुष्पैश् च बिल्वैः सर्वज्णतां लभेत्

Sa pag-aalay ng mangga, nakakamit ang mahabang buhay; sa linga (sesame), ang kasaganaan; sa bunga ng bilva, ang mapalad na kapalaran; sa bulaklak na campaka, ang ninanais na yaman. At sa pag-aalay ng mga bulaklak ng madhūka (mahua) at bilva, nakakamit ang ganap na pagkaalam sa lahat (omniscience).

Verse 16

त्रिलक्षजप्यात्सर्वाप्तिर्होमाद्ध्यानात्तथेज्यया मण्डले ऽभ्यर्च्य गायत्र्या आहुतीः पञ्चविंशतिम्

Sa japa na tatlong lakh (300,000 ulit) nakakamit ang ganap na katuparan; gayundin sa homa, sa dhyāna (pagmumuni), at sa ījyā (pagsamba). Matapos sumamba sa loob ng ritwal na maṇḍala, maghandog ng dalawampu’t limang āhuti na sinasabayan ng mantrang Gāyatrī.

Verse 17

दद्याच्छतत्रयं मूलात् पल्लवैर् दीक्षितो भवेत् पञ्चगव्यं पुरा पीत्वा चरुकं प्राशयेत्सदा

Dapat siyang magbigay ng tatlong daan (300) mula sa sariling yaman; sa pag-aalay ng malalambot na usbong (pallava) siya’y nagiging ganap na dīkṣita (na naisasailalim sa inisiasyon). Matapos munang inumin ang pañcagavya, lagi niyang kainin ang caru, ang lugaw na panghandog sa sakripisyo.

Frequently Asked Questions

It proceeds from mantra-aṅga recitation to aṅga/mantra-nyāsa across bodily loci, then vyāpaka-nyāsa, Devī dhyāna, eightfold throne-lotus worship with attendants and guardians, and finally homa in a yoni-shaped kuṇḍa with substance-specific outcomes.

The chapter emphasizes tantric ritual engineering: precise nyāsa placement (head-to-feet sequence), structured maṇḍala/throne worship with petal-wise order, and a detailed dravya–phala mapping for homa offerings.

Tvaritā’s mantra-aṅgas are explicitly said to bestow both enjoyment and liberation; the same discipline—purified body via nyāsa, concentrated dhyāna, and dharmically framed worship—supports pragmatic siddhis while orienting the practitioner to spiritual completion.

She is three-eyed and dark-hued, adorned with forest garlands and ornaments, associated with kirāta/śabarī motifs, marked by peacock-feather emblems and a peacock-plume parasol, and enthroned on a lion-seat with varada and abhaya gestures.