Adhyaya 307

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्रैलोक्यमोहनमन्त्रो नाम षष्ठाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्ताधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्रैलोक्यमोहनीलक्ष्म्यादिपूजा अग्निर् उवाच वक्षः सवह्निर्यामाक्षौ दण्डीः श्रीः सर्वसिद्धिदा महाश्रिये महासिद्धे महाविद्युत्प्रभे नमः

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa, nagwawakas ang kabanata 307 na pinamagatang “Ang mantrang umaakit sa tatlong daigdig.” Ngayon ay nagsisimula ang kabanata 308: ang pagsamba kay Trailokya-mohinī Lakṣmī at sa mga kaugnay na diyos. Sinabi ni Agni: “Pagpupugay sa Dakilang Śrī—tagapagkaloob ng lahat ng siddhi—ang Dakilang Mapalad, ang Dakilang Ganap, ang nagniningning na tila dakilang kidlat—[na nahahayag bilang] ang Dibdib, kasama ang Apoy, ang mga anyong may ‘mga matang Yāma’, at ang may hawak na tungkod (Daṇḍinī).”

Verse 2

श्रिये देवि विजये नमः गौरि महाबले बन्ध नमः हूं महाकाये पद्महस्ते हूं फट् श्रियै नमः श्रियै फट् श्रियै नमः श्रियै फट् श्रीं नमः श्रिये श्रीद नमः स्वाहा स्वाहा श्रीफट् अस्याङ्गानि नवोक्तानि तेष्वेकञ्च समाश्रयेत् त्रिलक्षमेकलक्षं वा जप्त्वाक्षाब्जैश् च भूतिदः

“Pagpupugay kay Śrī, sa Diyosa, sa (anyo Niyang) Tagumpay; pagpupugay kay Gaurī, ang makapangyarihan—bandha (igapos at supilin)—pagpupugay! Hūṃ, pagpupugay sa may dakilang katawan; sa may kamay na may lotus—hūṃ phaṭ! Pagpupugay kay Śrī; phaṭ kay Śrī; pagpupugay kay Śrī; phaṭ kay Śrī; śrīṃ, pagpupugay kay Śrī; pagpupugay kay Śrī, tagapagkaloob ng kasaganaan; svāhā, svāhā—śrīphaṭ!” Ang siyam na aṅga-pormula ay naipahayag; dapat isagawa ang nyāsa sa bawat isa. Sa pag-uulit ng tatlong lakh o isang lakh, at pagbibilang sa rosaryo ng buto ng lotus, nagiging tagapagtamo/tagapagkaloob ng kasaganaan at kagalingan.

Verse 3

श्रीगेहे विष्णुगेहे वा श्रियं पूज्य धनं लभेत् आज्याक्तैस्तण्डुलैर् लक्षं जुहुयात् खादिरानले

Sa dambana ni Śrī (Lakṣmī) o sa dambana ni Viṣṇu, kapag sinamba si Śrī ay nakakamit ang kayamanan. Dapat maghandog ng isang daang libong alay (homa) ng mga butil ng bigas na pinahiran ng ghee sa apoy na mula sa kahoy na khadira.

Verse 4

राजा वश्यो भवेद्वृद्धिः श्रीश् च स्यादुत्तरोत्तरं सर्षपाम्भोभिषेकेण नश्यन्ते सकला ग्रहाः

Sa pamamagitan ng pagligo/pag-abhiṣeka gamit ang tubig na hinaluan ng buto ng mustasa, nagiging masunurin at paborable ang hari; sumisibol ang pag-unlad at kasaganaan; dumarami ang kapalaran nang sunod-sunod; at nawawasak ang lahat ng kapinsalaang dulot ng mga graha (planetaryong impluwensiya).

Verse 5

बिल्वलक्षहुता लक्ष्मीर्वित्तवृद्धिश् च जायते शक्रवेश्म चतुर्द्वारं हृदये चिन्तयेदथ

Kapag naghandog sa apoy ng homa gamit ang bilva (dahon/kahoy) nang isang daang libong ulit, sumisilang si Lakṣmī at nagkakaroon ng pagdami ng yaman. Pagkatapos, magnilay sa loob ng puso tungkol sa mansiyon ni Śakra (Indra) na may apat na tarangkahan.

Verse 6

बलाकां वामनां श्यामां श्वेतपङ्कजधारिणीम् ऊर्ध्ववाहुद्वयं ध्यायेत्क्रीडन्तीं द्वारि पूर्ववत्

Dapat siyang gunitain na may anyong marikit na tila tagak, pandak ang tindig (vāmana), maitim ang kulay, may hawak na puting lotus; at nakataas paitaas ang dalawang bisig—nasa masiglang anyo—sa may pintuan, gaya ng naunang paglalarawan.

Verse 7

उर्ध्वीकृतेन हस्तेन रक्तपङ्कजधारिणीं श्वेताङ्गीं दक्षिणे द्वारि चिन्तयेद्वनमालिनीम्

Na nakataas ang kamay, gunitain sa timog na pintuan ang diyosang maputi ang mga sangkap, may suot na kuwintas ng mga bulaklak sa gubat (vanamālinī), at may hawak na pulang lotus.

Verse 8

हरितां दोर्द्वयेनोर्धमुद्वहन्तीं सिताम्बुजम् ध्यायेद्विभीषिकां नाम श्रीदूतीं द्वारि पश्चिमे

Sa pintuang-kanluran, dapat pagnilayan ang Śrīdūtī na nagngangalang Vibhīṣikā, luntian ang kutis, at itinaas sa dalawang bisig ang puting lotus.

Verse 9

शाङ्करीमुक्क्तरे द्वारि तन्मध्ये ऽष्टदलपङ्कजं वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः

Sa tarangkahang Śāṅkarī (Śaiva) ay may tanda na Mukta-tara (tila perlas, maputi); at sa gitna nito ay isang lotus na may walong talulot, para kina Vāsudeva, Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, at Aniruddha.

Verse 10

ध्येयास्ते पद्मपत्रेषु शङ्खचक्रगदाधराः अञ्जनक्षीरकाश्मीरहेमाभास्ते सुवाससः

Sila’y pagnilayan na nakatayo sa mga talulot ng lotus, tangan ang kabibe (śaṅkha), diskong (cakra), at pamalo (gadā); ang ningning nila’y gaya ng itim na koliryo, puti ng gatas, kulay-safron, at ginto, at sila’y nakadamit ng marilag na kasuotan.

Verse 11

आग्नेयादिषु पत्रेषु गुग्गुलुश् च कुरुण्टकः दमकः सलिलश्चेति हस्तिनी रजतप्रभाः

Sa pangkat ng mga dahon na nagsisimula sa halamang tinatawag na Āgneyā, naroon din ang Guggulu, Kuruṇṭaka, Damaka, at Salila; at kilala rin sila sa mga katawagang Hastinī at Rajataprabhā.

Verse 12

हेमकुम्भधराश् चैते कर्णिकायां श्रियं स्मरेत् चतुर्भुजां सुवर्णाभां सपद्मोर्ध्वभुजद्वयां

Sila’y mga tagapagdala ng gintong banga; sa gitnang ubod (karnikā) ng lotus ay alalahanin si Śrī (Lakṣmī): may apat na bisig, kumikislap na parang ginto, at ang dalawang itaas na kamay ay nakataas at may hawak na mga lotus.

Verse 13

दक्षिणाभयहस्ताभां वामहस्तवरप्रदां श्वेतगन्धांशुकामेकरौम्यमालास्त्रधारिणीं

Sa kaniyang mga kanang kamay ay ipinakikita ang mudrā ng Abhaya (kawalang-takot), at sa kaliwang kamay ay nagkakaloob ng biyaya; nakadamit ng puti at mabango; may isang mapalad na kuwintas ng bulaklak at may tangan na mga sandata.

Verse 14

ध्यात्वा सपरिवारान्तामभ्यर्च्य सकलं लभेत् द्रोणाब्जपुष्पश्रीवृक्षपर्णं मूर्ध्नि न धारयेत्

Pagkatapos magnilay sa Kaniya kasama ang Kaniyang mga kasama at sambahin nang wasto, makakamit ang ganap na tagumpay sa ninanais. Ngunit hindi dapat ipatong sa ulo ang dahon ng śrī-vṛkṣa (bilva/punong mapalad) o ang bulaklak na droṇa-lotus.

Verse 15

लवणामलकं वर्ज्यं नागादित्यतिथौ क्रमात् पायसाशी जपेत् सूक्तं श्रियस्तेनाभिषेचयेत्

Sa mga tithi ng Nāga at Āditya, ayon sa wastong pagkakasunod, iwasan ang asin at āmalaka (Indian gooseberry/amla). Kumain ng pāyasa (kaning may gatas), bigkasin ang sūkta; at sa pamamagitan ng pagbigkas na iyon ay isagawa ang abhiṣeka (banal na pagbubuhos) para kay Śrī (Lakṣmī/kasaganaan).

Verse 16

आवाहादिविसर्गान्तां मूर्ध्नि ध्यात्वार्चयेत् श्रियम् विल्वाज्याब्जपायसेन पृथक् योगः श्रिये भवेत्

Pagkatapos pagnilayan si Śrī (Lakṣmī) sa tuktok ng ulo—mula sa āvāhana (pag-anyaya) hanggang sa visarga (pagpapaalam/pagpapauwi)—sambahin Siya. Sa pag-aalay nang hiwa-hiwalay ng dahon ng bilva, ghee, mga handog na lotus, at pāyasa (kaning may gatas), natatamo ang natatanging ritwal-yoga para kay Śrī.

Verse 17

विषं महिषकान्ताग्निरुद्रिज्योतिर्वकद्वयम् ॐ ह्रीं महामहिषमर्दिनि ठ ठ मूलमन्त्रं भहिषहिंसके नमः महिषशत्रुं भ्रामय हूं फट् ठ ठ महिषं हेषय हूं महिषं हन२ देवि हूं महिषनिसूदनि फट् दुर्गाहृदयमित्युक्तं साङ्गं सर्वार्थसाधकम्

“Lason; ang ‘apoy na minamahal ng kalabaw’; ang liwanag na umaakyat (udri-jyotis); at ang pares ng mga bīja-silaba”—ito ang paunang bahagi. “Oṃ hrīṃ, O Dakilang Tagapagpuksa kay Mahiṣa, ṭha ṭha”—ito ang ipinahahayag na ugat-mantra; idagdag: “pagpupugay sa tagawasak ni Mahiṣa.” Sa paglalapat: “Lituhin ang kaaway ni Mahiṣa, hūṃ phaṭ, ṭha ṭha”; “paungulin ang kalabaw, hūṃ”; “hampasin, hampasin ang kalabaw, O Diyosa, hūṃ”; “O mamamatay-kalabaw, phaṭ.” Ito ang tinatawag na “Puso (hṛdaya) ni Durgā”; kasama ang mga aṅga nito, natutupad ang lahat ng layunin.

Verse 18

यजेद्यथोक्तं तां देवीं पीठञ्चैवाङ्गमध्यगम् ॐ ह्रीं दुर्गे रक्षणि स्वाहा चेति दुर्गायै नमः वरवर्ण्यै नमः आर्यायै कनकप्रभायै कृत्तिकायै अभयप्रदायै कन्यकायै सुरूपायै पत्रस्थाः पूजयेदेता मूर्तीराद्यैः स्वरैः क्रमात्

Dapat sambahin ang Diyosa ayon sa itinakdang tuntunin, at sambahin din ang Pīṭha na nasa gitna ng mga sangkap ng katawan (na itinatatag sa katawan sa pamamagitan ng nyāsa). Bigkasin: “Oṃ hrīṃ, O Durgā na Tagapagtanggol—svāhā,” at saka maghandog ng pagpupugay: “Pagpupugay kay Durgā; pagpupugay sa Pinakamainam ang kulay; pagpupugay sa Marangal na may gintong liwanag; kay Kṛttikā; sa Tagapagkaloob ng kawalang-takot; sa Birheng Dalaga; sa May magandang anyo.” Ang mga anyong ito, na inilalagay sa mga dahon bilang sandigan ng pagsamba, ay dapat sambahin nang sunod-sunod gamit ang mga unang patinig (mula sa ‘a’).

Verse 19

चक्राय शङ्खाय गदायै खड्गाय धनुषे वाणाय अष्टम्याद्यैर् इमां दुर्गां लोकेशान्तां यजेदिति दुर्गायोगः समायुःश्रीस्वामिरक्ताजयादिकृत्

(Maghandog ng pagsamba) sa diskos, sa kabibe, sa pamalo, sa tabak, sa busog, at sa palaso; at sa Aṣṭamī at sa iba pang itinakdang mga araw ng tithi, dapat sambahin ang Durgā na ito na nagdudulot ng kapayapaan sa mga daigdig. Ito ang tinatawag na Durga-yoga (disiplinang ritwal), na nagbibigay ng mahabang buhay at kasaganaan, pagkamay-ari o pamumuno, pagsupil sa mga kaaway, tagumpay, at iba pang bunga.

Verse 20

समाध्येशानमन्त्रेण तिलहोमो वशीकरः जयः पद्मैस्तु दुर्वाभिः शान्तिः कामः पलाशजैः

Sa pamamagitan ng Īśāna-mantra, ang pag-aalay sa apoy ng linga (tila-homa) ay nagdudulot ng vaśīkaraṇa (pagpapasunod o pagsupil). Ang tagumpay ay nakakamit sa pag-aalay ng mga bulaklak ng lotus; ang kapayapaan sa pag-aalay ng damong durvā; at ang katuparan ng pagnanasa sa pag-aalay ng mga bulaklak ng palāśa (Butea).

Verse 21

पुष्टिः स्यात् काकपक्षेण मृतिद्वेषादिकं भवेत् ब्रह्मक्षुद्रभयापत्तिं सर्वमेव मनुर्हरेत्

Sa pamamagitan ng ritwal-mantra na kaugnay ng tanda ng “pakpak ng uwak” (kākapakṣa), lumilitaw ang puṣṭi—pagpapalusog at pagyabong; (sa kabaligtaran) maaari ring mangyari ang kamatayan, poot, at mga katulad nito. Gayunman, inaalis ng mantra ang lahat ng iyon—mga panganib mula sa mga puwersang brahma, mula sa maliliit o mapanirang nilalang, mula sa takot at kapahamakan, sa kabuuan.

Verse 22

ॐ दुर्गे दुर्गे रक्षणि स्वाहा रक्षाकरीयमुदिता जयदुर्गाङ्गसंयुता श्यामां त्रिलिचनां देवीं ध्यात्वात्मानं चतुर्भुजम्

“Oṃ. Durge, Durge—Rakṣaṇi—svāhā!” Sa gayon ipinahayag ang ritwal ng pag-iingat. Kaisa ng kapangyarihan ni Jayadurgā, magnilay sa Diyosa na maitim ang kulay at may tatlong mata, at pagkatapos ay ilarawan ang sarili bilang may apat na bisig.

Verse 23

शङ्खचक्राब्जशूलादित्रिशूलां रौद्ररूपिणीं युद्धादौ सञ्जयेदेतां यजेत् खड्गादिके जये

Sa pasimula ng labanan, dapat sa isip ay tawagin at palakasin ang Diyosa na may anyong Raudra, taglay ang kabibe, diskos, lotus, sibat at iba pang sandata, pati ang trisula; at upang magtagumpay sa tabak at iba pang armas, siya ay dapat sambahin.